VUmc

Preparation for heart operation
De zuurstofbril wordt opgezet, de patient kan nog lachen

Dinsdag hoorden we na een telefoontje van onze kant dat Siebe zich de volgende dag moest melden. Donderdagmiddag zou hij dan worden geopereerd. Ik zou een heel weblog kunnen wijden aan de falende communicatie van deze instelling, als ze dat niet zelf al gedaan hadden met die ellende van Oerlemans en de longartsshit annex IC. Google maar even op VUmc en je bent weer op de hoogte.

Kijk, die wachttijd na het eerste onderzoek dat was 6-8 weken, een belachelijk lange tijd volgens onze Franse vrienden, want in het beloofde land ben je vrijwel meteen aan de beurt. Het is ook gek, want de wachttijd blijft altijd maar dezelfde, inlopen doen ze niet, bedoel ik te zeggen, integendeel.
Dat wachten heeft de stress wel vergroot, vooral ook omdat die VU-telefoonjuffrouw ons op het hart drukte al vanaf 5 weken wachttijd te gaan bellen of het zover was. We dachten nog even, gaan ze daar niet met vakantie, neen, hoor, er wordt gewoon doorgewerkt, beweerde men. Nou, dat is dus niet zo, wisten ze ons woensdag te vertellen. Doen ze normaal 3 operaties/dag, in de zomer zijn dat er 2.
Waarom, ik herhaal, waarom wordt dat niet verteld? Daar weet ik wel het antwoord op: omdat ze niet kunnen communiceren bij het VUmc. (Vraag me maar eens naar mijn ervaringen 18 jaar geleden, ik kan me er nog steeds kwaad over maken)

Ave Caesar, morituri te salutant
Neen, die jongen is niet van de straat, leest deftige Franse boeken in het Frans

Ondertussen is de patient al weer op zaal, dat wil zeggen, hij ligt op een kamertje alleen, met uitzicht op de aanvliegroute van de traumahelikopter. Het valt heul niet mee, het postoperatieve tijdperk, maar er zit enige verbetering in. De chirurg had nogal wat geweld moeten gebruiken bij het breken van het uitzonderlijk stevige sternum, zei hij. Au. Au. En nog eens au.

Nu is het wachten op het herstel. Het gaat in ieder geval de goede kant op.

7 thoughts on “VUmc”

  1. Chapeau: Wat een vrolijke patient en wat een toepasselijke titel.
    Een voorspoedig herstel gewenst!

  2. Tja, die eeuwige ziekenhuisellende… Wat fijn dat het nu allemaal achter de rug is. Heel veel beterschap vanuit Mestreech! Ik hoop dat de rijstevloai er aan bijdraagt 😉
    Liefs Esmee

  3. Momenteel is het lachen me vergaan (doet trouwens pijn lachen, je l
    krijgt van overheidswege een kussentje om de pijn te smoren) maar er begint moed terug te komen, mede dankzij de vlaai en inciden heli geluid

  4. Tijdens je herstel Houellebecq lezen, petje af, ik heb m nog niet uit. Bon r?©tablissement!

Comments are closed.