Waterkou

Even iets vrolijks na al dat verdriet om de veel te vroeg en veel te onverwacht overleden Jeroen Willems.

Gisteren wandelden we (Bleu en ik) langs Grote Wei, waar ik Jean de dierenfluisteraar sprak, die net zijn melkvee had binnengehaald. Na wat heen en weer geklets vroeg ik hem of hij misschien een haantje over had, dat gezellig bij de drie dames in de ren zou kunnen. Je komt daar immers om in de kippen, hanen en kuikens, dus ik durfde de vraag wel te stellen. Ik zag alweer een hele kippenfokkerij voor me, alsof dat een fluitje van een cent is, alsof er geen kippenziektes of andere ellendige zaken bestaan. Plannetjes, plannetjes, plannetjes.
Jean wees naar Bess haar aartsvijandin, net zo’n irritant terrierachtig mormel, die er net een paar om zeep had geholpen, zei hij. Nou ja! Maar als hij weer nieuwe had, dan kreeg ik er een, beloofde hij.

Tevreden met die toezegging liepen we de berg op in een verschrikkelijk weer, nat, koud en met een venijnige wind. Het begon steeds harder te regenen, iets waar die malle Bleu blij van wordt. Zie bovenstaand filmpje, dat stroompje is ijs- en ijskoud, maar dat deert hem echt niet, integendeel.

Chicks running
Hollen! Het baasje komt met eten!

Thuisgekomen wierp ik een blik op de ge??òmproviseerde buitenren (met nietjes en antieke piquets in elkaar gestoken), waar de kipjes helemaal niet zoals op de foto braaf aan het scharrelen waren, maar daarentegen voor de ingang aan het kleumen waren, dat wil zeggen, ze stonden buiten de ren en konden er niet meer in. Hahaha! Hoe ze dat nu weer voor elkaar hadden gekregen, weet ik niet. Ze lieten zich gedwee naar binnen drijven en bleven daar de rest van de dag hangen. Ze houden niet van dit hondenweer.

bleutweemaal
Dat modderhoofd zat er al vroeg in, links 2 maanden, rechts 8 maanden oud