Taalles

Parcel: seeds for the garden
Een postpakket met allerlei fijne zaden uit het moederland

Als jullie denken, wat moppert ze toch, dan klopt dat, want sinds Amsterdam word ik geplaagd door een snerpende rugpijn linksbeneden, die zonder enige twijfel veroorzaakt is door de fietstochtjes naar Java-eiland met de kleine woesteling. Ik kan godzijdank nu alweer een paar dagen langer dan 5 minuten zitten na een dieet van ibuprofen, paracetamol en mopperen. Daar kwam nog een twee etmalen durende niessessie overheen, waartegen geen enkel anti-histaminemiddel gewassen was en dat gemengd met die nimmer aflatende plensbuien, ja, dat was een probaat middel tegen een goed humeur. Neusvleugels van een coca??òneverslaafde.

meteo
Voorspelling voor de komende dagen

Gelukkig kwam dinsdag eerst via een pakketdienst die nieuwe hondenuithouder aan en later op de dag bracht onze factrice een vet pakket met zaadjes uit Nederland, hoera!
We hebben twee postbodes hier, een vriendelijke jongeman die altijd rond 12:00 komt en een gezellige dame die na 14:30 eindelijk eens komt opdagen. De jongeman is speedy gonzales, als je niet oplet, zie je nog net de achterkant van zijn gele autootje, maar als hij iets heeft en hij reikt het persoonlijk aan, blijkt uit zijn commentaar dat hij de post heeft opengestoomd.
– Alstublieft, een brief van de Oldtimerclub, meldt hij bijvoorbeeld, of: Veel kijkplezier! bij een pakketje met DVD’s.
Zij daarentegen grijpt elke kans om eens lekker te beppen, de reden waarom ze altijd veel later is.
РLekker weertje, h?®?, zei ik om het te testen, toen ze alweer op weg was naar de auto en ja hoor, ze draaide onmiddellijk om en ging naast me staan voor een kletspraatje. Ze heeft een accent dat zelfs voor buurman P. af en toe moeilijk te volgen is, dus het enige woord waar ik me aan kon vastklampen was de nieuwe maan, in dit geval la lune rousse (wat?), en dat heeft allerlei meteorologische gevolgen volgens les vieux, zoals ze zei. Of het juist gunstig was of niet, kon ik niet opmaken, maar ik knikte eens wat en trok een bezorgd gezicht. Even googlen leverde het volgende op:
Quand En Lune Rousse, rien ne pousse. Ok, mijn mimiek was de juiste geweest.

Ik besprak deze informatie met buurman P., en die zei: Quand la lune se renouvelle dans l’eau / 3 jours apr?¬Æs il fait beau, waarop ik antwoorde: Maart roert zijn staart en Aprilletje Zoet heeft wel eens een witte hoed, want zo lust ik er nog wel een. Alle dertien goed en altijd prijs.
10 april was het nieuwe maan en warempel, vandaag op 13 april regent het (nog) niet.

Our neighbour
De oudste bewonder van het dorp

Ik wandelde naar buurvrouw P., waar ik haar moeder trof, die me zoals altijd beval te gaan zitten. We kletsen wat en na 1 minuut stond ik weer overeind door die pijn in mijn rug.
– Asseyez-vous, vous avez le temps! Dat denkt ze en zegt ze ook altijd, maar ik weigerde.
– Mais vous avez mal aux reins, constateerde ze. Pijn aan mijn nieren, in dit geval: lage rugpijn, want dat is het.
Niks is wat het is. Een soutien-gorge leerden we van onze lerares Frans op de middelbare school, ondersteunde je keeltje, om het woord borst niet te hoeven uitspreken. Bustehouder, feitelijk net zo versluierend.
Buurman F. heeft nogal eens last van een crise de foie, een toestand die niks met de lever te maken heeft, maar waarmee een algemene indigestie wordt bedoeld, geloof ik. Je kunt op lekker veel nutteloze pillen rekenen, als de dokter die diagnose stelt.

Nu we toch bezig waren met medische termen vroeg ik hoe je een drachtige koe noemt. Pleine was het antwoord en dat zegt het Prisma-woordenboek ook gewoon. En een net bevallen koe is dan zeker vide? Inderdaad.

Cows in the mud
Volle en lege koeien in de modder

(Oh ja, die Bleu met zijn zielige pootje. We gingen dinsdag onmiddellijk fietsen en dat ging lekker, hij holde en holde en we maakten tempo, tot we in het volgende gehucht kwamen en ik net op tijd een beetje afremde, toen Bleu aan de linkerkant een kat zag en daar meteen achteraan wilde, dwars door het voorwiel heen. Hij struikelde, ik viel bijna, maar reed nog wel over zijn poot heen. Handig! Thuisgekomen bloedde het een beetje. Ik heb het riempje een stuk korter gemaakt. Verder gaat het uitstekend.)