Het eten ligt op straat

Wild watercress
Waterkers of cresson

Ik loop hier al jaren zeker in diepe gedachten verzonken langs, want pas eergisteren drong het tot me door dat er heuse waterkers in de greppels staat. Nu kan er heel goed een verband zijn tussen de gigantische hoeveelheid regen van dit jaar en deze cresson, de greppels hebben de laatste 4 maanden immers geen moment drooggestaan.
Buurman F. wierp allerlei bezwaren op tegen het oogsten en eten ervan. De groente zou vervuild zijn door de grote hoeveelheid snelverkeer dat hier elke dag door ons dorp raast (1 auto/dag), de tractor van JP die hier twee maal per dag bij het waterpompen zijn dieselgassen over de waterkers laat neerdalen en het ergste, een microbe die een ernstige leverziekte zou veroorzaken.
Wat was dat dan voor een microbe, vroeg ik natuurlijk weer heel irritant, omdat ik van tevoren al wist dat hij daar geen antwoord op had. Ik kan het niet laten, het is sterker dan ik. Gewoon een microbe, spreek je geen Frans of zo? Hier, die zat, midden tussen de ogen!

Nu heb ik even gegoogled en er wordt serieus gewaarschuwd tegen het eten van rauwe waterkers in Frankrijk in verband met leverbot door besmetting met een of andere griezelige platworm. Hoe lang geleden die uitbraak was, is niet te zien op deze site. De Franse wikipedia noemt het ook.

Ik wil geen fasciolose en ga er daarom maar een soepje van koken.

(Had hij toch een keertje gelijk. Ondertussen zijn de kersenbomen gisteren wel in mootjes gehakt. Ik zal niet meer vals zijn.)

2 thoughts on “Het eten ligt op straat”

  1. Ik zie hier de daslook in grote overvloed staan. Maar ik weet dat er veel honden overheen zeiken, dus ik pluk het niet.

  2. Haha, toen buurman F. vorig jaar de mousserons uit onze voortuin oogstte, zei ik voor de lol: pas op, er heeft een hond overheen gepist! Liet hij ze meteen vallen, haha.

    De daslook is gelukkig weer opgekomen, na de verhuizing vorig jaar ivm de septische tank. Wel een sneu beetje, maar toch.

Comments are closed.