Ikea in het Stedelijk

Escalator
In de badkuip van het Stedelijk

Dat viel gisteren niet mee, dat nieuwe Stedelijk. Misschien dat ik er niet voor open sta, dat kan, volkomen nutteloos natuurlijk om me tegen deze stad te verzetten, moet ik er niet naar toe gaan, eigen schuld enzovoorts, maar familie, vrienden en kunst zien verzachten het leed dat 2 weken in de grote stad zijn heet.

Alleen dat Stedelijk. Mijn verwachtingen waren misschien te hoog gespannen na die jarenlange sluiting en verbouwing. Het begon al bij de kassa. Heb je een museumjaarkaart, moet je toch nog bijdokken (‚Äö?ᬮ 2,50). Ik geef toe, ik ben een zuinige krent, temeer daar mijn geld feitelijk op is. Gelukkig hing daar onmiddellijk na de poortjes het portret van de majesteit van Luc Tuymans, waar de omstanders allemaal opvallend genoeg hardop commentaar (“ik vind het niet mooi“) op leverden, dat maak je niet vaak mee bij een kunstwerk. Ik vond het lollig, dat portret, goed gelukt ook en toen ik het doek van dichtbij bestudeerde, viel me op dat het palet van Tuymans eigenlijk ontzettend smerig is, dat wil zeggen, het lijkt wel of hij zijn kwasten niet schoonmaakt tussendoor, wat je bij Edvard Munch ook wel ziet. Dat is geen kritiek, dat geeft alleen een bepaald soort kleurloosheid, geen grote contrasten, terwijl het onmiskenbaar daardoor een zeer herkenbare Tuymans is.

Goed, dat was dat. Ik zwierf door de oude zalen, snoof de muffe lucht van die goeie ouwe Beanery op, maar werd nergens, maar dan ook nergens gegrepen door een spannende zindering, die verzamelingen interessante kunstwerken normaliter bij mij veroorzaken, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik vond het saai, ouderwets en ik verlangde naar het Rijksmuseum en het Boijmans. En wie heeft in vredesnaam die zalen ingericht? Hoe saai kun je die maken? Ik dacht zelfs op een gegeven moment even dat ik in een meubeltoonzaal van de Ikea terecht was gekomen.

Stedelijk Museum Amsterdam
Meubeltoonzaal

Neen, vandaag kijk ik als ik een momentje heb, of Van Gogh er een beetje leuk bijhangt.

Nu hol ik naar de tandarts, vanmiddag rond ik de BTW voor 2012 af en dan heb ik weer een paar dagen om kippen te tekenen. Over Ikea gesproken, daar moet ik ook nog heen voor lijstjes voor diezelfde tekeningen. Dat is dan weer jammer, omdat ik me immers had voorgenomen die zaak nooit meer te betreden.

Ja, jongens en meisjes, jelui merkt het, ik zit weer even in Nederland.