M?®re Giraud

Lucienne Giraud
Lucienne Giraud in 2008

Vriendin P. riep me net vanuit de tuin: Moedertje Giraud is overleden!
Moeder Giraud, die ik Lucienne mocht noemen, was onze lieve melkboerderijmoeder en -oma, de grootmoeder van onze Bleu als het ware. Zo’n lieve vrouw, altijd even hartelijk en aan het werk. Zij was degene die zei: daar hebben we geen tijd voor, we moeten werken, als ik zwijmelde over het mooie uitzicht. Ik heb haar nooit horen klagen, terwijl ze haar hele leven letterlijk krom liep van de reuma en almaar pijn leed.
Om de een of andere reden dacht ik dat ze het eeuwige leven had, maar neen. Heb ik toch weer spijt dat ik vorige week niet even langs ben gegaan, zoals altijd te laat.

Border collie pup
Toen Bleu nog bij M?®re Giraud woonde

Maandag naar de begrafenis. Alweer een ijkpunt verdwenen in dit paradijs op aarde. Ik ga haar missen, dat is zeker.

6 thoughts on “M?¬Ære Giraud”

  1. Ja, erg, h?®? Zelfs de Dierenfluisteraar sprak me erover aan toen ik hem tegenkwam, ik in de eend, hij op weg naar zijn vee.
    C’est comme ?ßa, en: Voor iedereen komt de dag etcetera. Maar dat maakt het niet minder verdrietig, zeg ik dan maar weer eeuwig en altijd.

  2. en de kleine Bleu, haar (zoveelste) ‘petekind’ inmiddels groot en sterk, onnoemelijk sterk; mais tr?®s doux, tr?®s doux – comme prevue et pr?©dit

  3. Ze worden hier op hun sloffen 90 of zelfs 100+, net zo gemakkelijk, dus 83 is belachelijk jong, vindt men hier, maar ja, dood moet iedereen, dat is waar.
    Ik had er net nog een gesprekje over met Germaine die altijd, als je haar vraagt hoe oud ze is, zegt: 21 novembre 1921! Moet je het zelf gaan zitten uitrekenen! Zelf heeft ze geen idee, beweert ze: weet je hoe dom je wordt, als je oud bent?

    En inderdaad tr?®s affectueux, dat maak ik elke dag mee, op dit moment ook. Maar dat is meer omdat hij wil eten, denk ik, dat hij zich zo irritant opdringt. Ik typ steeds fout, omdat die sproetenneus mijn elleboog voortdurend een stoot geeft.

  4. Ach, wat naar dat ze er niet meer is. Ik heb die eerste ontmoeting nog helemaal op mijn netvlies. Wat een geluk dat ik het fenomeen mee heb gemaakt. En wat een topfoto heb je van haar gemaakt!

Comments are closed.