Dierenleed in Dun

Forest and saint Val?©ry near St. Vaury
Zoek de kinderlokker

Vroeger had je in Den Haag kinderlokkers en dierenbeulen en die bestaan natuurlijk nog steeds, alleen heten ze anders.
We waren doodsbang voor kinderlokkers en durfden echt Overvoorde niet in als er weer eens een gesignaleerd was. Wat ze precies deden, was onduidelijk, ja, ze lokten kinderen. Ik dacht dat je in stukken gesneden, gekookt en opgegeten zou worden, want van seks had ik nog nooit gehoord. Teveel Grimm gelezen.
En dat het meestal de buurman, oom, vader, dominee of pastoor was, dat was kennelijk ook niet algemeen bekend.

Fooling around
De afgebeelde dieren hebben niets met het verhaal te maken, integendeel, gezellige dikzakjes

Wat die dierenbeulen betreft, er was hier weer een vlak om de hoek en dat bericht bereikte me nota bene via mijn correspondent in Ann Arbour(MI), USA.
In de haras van Dun-le-Palestel had een ongekend akelig drama plaatsgevonden. Een of ander gestoorde man had daar een groot aantal pony’s laten lopen, zonder ze ook maar eten of drinken te geven.
Hier is een van de vele links.

Fooling around
Dit zijn nog steeds de goed verzorgde pony’s uit onze commune, misschien even tandjes poetsen?

Ik geloof dat ze erachter kwamen omdat de huur niet werd betaald. Er zijn inmiddels bijna 50 dieren dood. Hoe kan het dat dat niet eerder is ontdekt?

Het pijnlijke is dat de dierenarts op steenworp afstand van dit terrein zit, maar je kunt niks zien, als je er niet echt naartoe gaat. Er staan geen huizen, het zijn allemaal geschakelde weilanden en de dierenbeul had de zwakste dieren bij elkaar op een onbereikbaar weitje gezet, waar ze tussen de lijken konden kreperen en de minst zwakken liepen aan de buitenkant om een leuke indruk te geven. Echt waar, dat vertelden ze me bij de dierenopvang Creuse.

My little fat pony
Neen, die woont ergens anders, deze kan altijd lekker dooreten en -drinken

Nu had de SPA – dat is de dierenopvang – een oproep gedaan voor materiaal, waterbakken, hooi, schrikdraad, accu’s om de resterende diertjes te kunnen opvangen, dus ik ging zaterdag met mijn oude opgeladen accu naar Gu?¬©ret, ook al omdat ik dat asiel weleens van binnen wilde zien.

Dog shelter Gu?©ret, beauceron
Een hele zoete brave bejaarde

Ik had die accu beter gewoon naar Dun kunnen brengen, 4km ipv 24km, maar omdat ik er toch was, vroeg ik of ik niet met een hondje kon wandelen. Graag en dat deden meer mensen, zag ik al.

Ik liep met een bejaarde griffon (Bleu de Gascogne). die braaf meeliep, maar verder nergens op reageerde, een grotere pointerachtige, zelfde verhaal, een dikke drukke chocolalabrador met een afgehakte staart van een jaar of 13, 14, die werkelijk een energie voor 10 had en tenslotte een krasse beauceron , de enige die af en toe omkeek om te zien wie hij aan de lijn had.

Bess&Bleu
Ze kunnen het geweldig goed vinden

Het was ook een test of ik in de verleiding zou komen, maar dat gebeurde niet, hoewel de laatste erg gezellig was. Ik bleef kijken hoe hij weer vrolijk naar zijn hok holde, waar zijn maatje zat (een blue merle border-X, jaja) die hem bij wijze van begroeting meteen een potje begon te berijden. Moet kunnen, moet kunnen.

Omdat het hondenevenwicht op dit moment hier in huis ideaal is, laat ik het er maar even bij, tenzij dat arme dier op de dodenlijst terechtkomt. Dan halen we hem meteen op.