Archive for the 'dieren' Category

L’Amicale Creusoise de Véhicules d’Epoque

Published on 18 July 2010 in buitentuin, deux chevaux, dieren and eten. Closed

Peugeot van de secretaris van de club
Peugeot 404 van de secretaris van de club

Donderdag reed ik naar de markt en de 2takt-koning, die deze keer onder z’n werkbank wegkroop omdat de kettingzaag nòg niet klaar was, toen ik bemerkte dat een lampje op het dashboard bleef branden. Hè, verdamme, wat had dat nu weer te betekenen?
Oliepeil was aan de lage kant, het was 11:45, dus ik naar Valdi, want die gooit de tent om 12:00 sharp dicht en die kon me aan de juiste olie helpen. Zo gedaan, maar het lampje bleef branden. De kalmte was verdwenen – geboren zenuwlijer – en dus ging ik zonder boodschappen naar huis om daar systematisch stekkertje na stekkertje los te trekken tot ik hem vond: het bleek de remvloeistofverklikker. Wat daarmee aan de hand was, zag ik niet. Het niveau was sinds 4 jaar niet gedaald, van lekkage kon geen sprake zijn. Nadat ik Ruimzicht en het Eendeforum had lastiggevallen met mijn paniek (“Als het lampje brandt, onmiddellijk stoppen!”), besloot ik de ACVE, l’Amicale Creusoise de Véhicules d’Epoque te mailen, met de vraag of ze misschien een garage in de buurt wisten, want hoe moet je 50 km zuidwaarts naar die veel te dure garage rijden, als je Onmiddellijk Moet Stoppen?


Ik ben lid van de ACVE, dat kun je wel zien

Om 10:00 vanochtend kwam een Peugeot ons paadje oprijden, terwijl ik met Siebe aan de skype hing. Ik begreep onmiddellijk waar die voor kwam: mij lid maken van de club. Na het invullen van allerlei papieren formulieren en het overhandigen van de contributie, kreeg ik plechtig de parafernalia van de club overhandigd: twee caps met de initialen ACVE, (een voor de bijrijder) en allerlei logo’s en borden waarmee je je auto kon versieren. De secretaris van de club verzekerde me dat er een geweldige 2cv-sleutelaar lid was, die reparaties blind kon uitvoeren. Kijk, now we’re talking. Gisteren hadden ze een uitje gehad en het volgende zou a.s. zondag zijn, of ik toch alsjeblieft ook mee wilde. Tuurlijk! Integratie!

Heksenboleet
Boleet

Nadat ik van dit gebeuren bij alle buren verslag had uitgebracht, was het tijd om eens een stukje met de motorzeis te maaien. Daar was ik nog geen 2 minuten mee bezig, of ik maaide een boleetachtige paddestoel van z’n sokken.
- Niet lekker, was het oordeel van Paul, het is een boleet, en waarschijnlijk niet giftig, maar deze hier wordt hier niet gegeten.
- Die zoeken we op, zei ik en ik kwam al snel tot de conclusie dat het de gladstelige Heksenboleet moest zijn, die volgens de gids “beperkt eetbaar” is, wat dat ook moge betekenen.
Ik lees dat ze zeer zeldzaam zijn en dat om die reden de “natuurvriend ze dan ook op zijn menukaart [zal] doorstrepen, ook al zijn ze goed van smaak. Nog belangrijker is het echter dat de biotopen waarin ze voorkomen bewaard blijven door ze tot natuurreservaat te verklaren.”
Dat gaat niet lukken, jongens.

De laatste

Tenslotte: bij de nestinspectie zag ik nog maar een jong. Ik durfde niet dichterbij te komen. De rest zit hopelijk ergens in de struikjes.

Tour en hitte

Published on 11 July 2010 in buitentuin and dieren. Closed


Laptop op bed, luiken dicht

Er zit niets anders op dan in de koelte van het huis Tour te kijken, jongens die vrijwillig in de hitte de Alpen in fietsen. Ik kom ons bergje niet eens op een koele dag op.

Hondje vindt het ook warm.

Met de mobiel gemaakt

Verliefd

Published on 10 July 2010 in buitentuin and dieren. 2 Comments

De dames

De Britse buurman is een paar dagen de hort op, dus ik mag op de twee kippen passen. Ach, wat een levensgeluk, kippen. Als ik me vertoon en gekke kipgeluiden maak, komen ze uit de struikjes te voorschijn, waarin ze zich ophouden vanwege de warmte. Ik was begonnen ze te verwennen met kleine slakjes en sla, wat op prijs werd gesteld.
Ze weigeren alleen nu hun gewone brokjes. Ze drentelen om me heen en maken binnensmondse geluiden:”Gooooodverrrrrdommuh…” zo klinkt het. Als ik ze wil pakken, gaan ze zitten in de houding van: neem me, neem me. Daar kunnen we niet aan beginnen, zeg.
Gisteravond wilden ze niet naar bed. Omdat ze in een gated community zitten en de buren me verzekerden dat de vossen hier absoluut niet komen, heb ik ze maar laten scharrelen. Elke dag 2 eieren.

Dode pad
Doodgereden

Die belachelijke dierenliefde strekt zich ook uit tot kikkers en padden. Kijk nu toch eens naar zo’n stokoude pad, die zich onder een ouwe steen ophoudt, het diertje. Hier op het veld scharrelen de baby’s rond. Soms zijn ze in de emmers van de buren gevallen, die die hebben klaarstaan voor de regen. Als je er niet op tijd bij bent, verdrinken ze.
Ik zat bij de andere buren en het ging over mollen, slangen en andere hinderlijke beesten.
- Als je een kikker kust, wat krijg je dan? vroeg ik om lollig te zijn.
Ze keken me verbijsterd aan.
- Een prins! Een prins, natuurlijk!
- Peut-être, peut-être. Ze wisten niet waar ik naartoe wilde.
- Maar als je een pad kust, wat krijg je dan?
Dat wisten we geen van allen. We hoorden de padden roepen. Hele sympathieke geluidjes, heel iets anders dan die herrie van kikkers.
- Ga je een pad kussen?
Ze zien er zo schattig uit, zei ik, ik ben verliefd! Die gouden oogjes! Enzovoorts.
Getikt, cinglé, echt hoor.

Ondertussen waren deze week alle kleine weggetjes in ons gehucht dankzij ons gezamenlijk gemaai in groene boulevards veranderd. Vooruit, dacht ik, ik zal die vlier bij de ingang van de grange ook maar eens kortwieken. Ik kan trouwens nauwelijks zien, waar ik achteruit inrij met al dat onkruid, dus hup. Maar kijk, wat ik aantrof:

Mereltjes

De vader kwam al na 3 minuten kijken en voeren. Zouden ze het niet te warm hebben?

Geen verbinding

Published on 11 June 2010 in buitentuin, dieren and eten. 3 Comments

KLIMREK

Nou, mooi dat die ooit gezaaide lathyrus niet is opgekomen. Ik zei het al. De vaste variant doet het gek genoeg wel en daar heb ik dit artistiekerige klimrek voor gebouwd.
Internet lag er effectivement de hele middag uit tot 5 minuten geleden. Dat beneemt me enigszins de lust tot stukjes schrijven, maar niet tot het bakken van taarten in de houtoven, je mot toch wat. De kersen zijn op de markt gekocht.

Morgen doen we samen met de halve commune mee met de jaarlijkse randonnée:

Randonnee

De ene buurman gaat op z’n quad, anderen nemen de fiets. Wij gaan lopen, dat is al vermoeiend genoeg, berg op en berg af. Vroeg naar bed dus. Nu mag de regen wel weer ophouden, hoor.

Duim dat dit stukje doorkomt.

« Older Entries