Archive for the 'cavia talk' Category

Model monastère

Published on 6 February 2010 in buitentuin and cavia talk. Closed

Model monastère
Model Monnik

We vroegen een aantal jaren geleden eens aan de buurman of hij toevallig wist hoe we aan stro voor de cavia’s konden komen.
- Stro, stro, zei hij, wat moet je met stro, houtsnippers is veel beter.
Dat moesten we beamen, maar omdat we dachten dat we in het middeleeuwse gedeelte van Frankrijk zaten, vroegen we naar stro.
- Dat kun je in de Intermarché kopen, zei hij. We schrokken van deze nuchtere praat.
Maar, of we hem wilden volgen, want hij had misschien nog wel wat liggen in z’n werkplaats.

We liepen naar de schuren, passeerden de vleeskippenren en het oude huisje van oom Octave.

Houtwerkplaats

Bij het openen van de deur fladderden de zwaluwen op en vlogen rakelings langs onze hoofden. Hun nesten zaten in de hoeken van het lage plafond. De vloer van de werkplaats was bedekt met een halve meter houtsnippers.
- Tast toe, zei buurman.
We vroegen wat hij gemaakt had, dat zoveel snippers had veroorzaakt. Nou, dat was een tafel voor z’n dochter geweest, een eikenhouten tafel, wacht, hij had een folder.
Het was de aanbieding van een meubelfirma die verschillende types eettafel leverde, waaronder de monastère, een kloek model waar je nog minstens 500 jaar plezier van kon hebben.
- Hij is drie meter lang!
Hoe zwaar was die wel niet, vroegen we, een tafel van eikenhout en drie meter lang.
- 200 kilo!
Nou, nou, ongelooflijk. En hoe was die tafel helemaal in N. terechtgekomen, waar zijn dochter woonde?
Met de trekker van Jean-Pierre, een andere mogelijkheid was er niet geweest.
We waren diep onder de indruk en stelden ons die tafel voor, hoe die bovenop een agrarische remorque door dat boerenlandschap was vervoerd en de verbazing had gewekt van de mensen die hem in de verte boven de hegjes zagen voortglijden.

We vertrokken met een grote vuilniszak vol houtsnippers. En niet zomaar houtsnippers, eikenhouten houtsnippers. Wacht even, wacht even, kon je niet piepkleine zakjes eikenhout bij Duikelman of Kokenenzo kopen, om zelf zalm en andere luxegoederen te roken? Verdomd, 8,95 voor smoking chips met de smaak oak.
Een kassabel begon in de verte te rinkelen. Eerst naar de Intermarché om houtsnippers te kopen en dan een hippe verpakkingsontwerper en een afzetgebied zien te vinden. De winst gingen we natuurlijk delen met de buurman. De cavia’s moesten zich maar even behelpen met grenen.

Honden uitlaten

Published on 4 January 2010 in De Nieuwmarkt, buitentuin, cavia talk and dieren. Closed

Romantische gracht
Hier wandelen we dan nu

Het is elke keer weer wennen aan de grote stad, hoewel wij in een soort Efteling wonen qua toeristisch appeal, kijk maar naar het plaatje.
De dieren hebben steeds kwaaltjes, waar ik een beetje moedeloos van word, dan weer aan de dunne (Bess), dan weer een ontstoken pootje (Soes), dan weer die terugkerende koortskwaal (Kwint), dan weer een gezwel met coma en fatale gevolgen (Jake), en nu schudt Kwint met z’n oor en wrijft ermee langs de plinten, waardoor ik bang ben dat hij er een bloemkooloor van maakt (Annetje).

En nu is het afgelopen, hoor! Iedereen verdomme gezond!

Laatste dag

Published on 2 January 2010 in buitentuin, cavia talk and dieren. 7 Comments

De hoofdplaats van onze commune
De hoofdplaats van de commune, 4 jaar geleden ook al zo gefotografeerd

We hebben deze 2 weken niet veel uitgevoerd, een beetje het pad tussen nieuwe tuin en grange lopen knippen en hakken (Siebe), eend laten keuren (moi) en allerlei meer nutteloze dingen als boodschappen doen en koken.


Dit zie als je je omdraait

We hebben af en toe een wandelingetje gemaakt, zoals vandaag: de berg op in omgekeerde richting. Ik vond het niet de beste route, je ziet niks van het uitzicht, tenzij je achteruit loopt en de lage zon scheen precies in ons gezicht, wat natuurlijk weer afhankelijk is van het tijdstip en het seizoen en ook weer een reden om achteruit te lopen.

De neef van de buren, Jean P. , die z’n moeder in maart 103 wordt, diezelfde Jean dus, heeft tussen al zijn melk- (waarvan ik het ras niet weet) en vleesvee (de Charolais en Limousins), ook dit exemplaar lopen. Volgens weer andere buren is het een Normandische koe, te herkennen aan zijn haar bel. Je hoort die soms op rustige zomeravonden in de verte luiden. Wij vinden deze koe heel mooi en waren blij dat ze wilde poseren.

Shetties met ezel

In een weitje richting La Ferme du Cheval Rouge stonden alle Shetlandertjes met een ezel, die ik nog niet eerder had gezien. Die Shetlandertjes waren zo zoet en nieuwsgierig, die kwamen onmiddellijk aanhollen, waarschijnlijk om te zien of er iets te snaaien viel, want ze staken zonder aarzelen hun zachte neuzen in mijn jaszak.

Het ezeltje snuffelde aan de camera:
ezeltje

Morgenvroeg rijden we terug, met een cavia minder, want onze allerliefste blinde en dove Jake werd plotseling op Oudjaar ziek en raakte in een soort coma, waar hij 1 januari aan bezweek.
Het is een dierenpraatje geworden, geloof ik.

Jake tussen z'n dames
Jake op 24 oktober jl tevreden tussen z’n dames

Streaming LeWeb en cavia’s

Published on 9 December 2009 in cavia talk and werk. 3 Comments

Terwijl ik aan het beschrijven, uploaden en categoriseren ben, luister ik naar de realtime streaming van LeWeb:

Loïc Le Meur
Loïc Le Meur

De sprekers zijn wisselend van inhoud en presentatie. Sommige mensen hebben zulke saaie stemmen en zulke zware accenten, dat de aandacht al snel ergens anders is. Je hoort het publiek roezemoezen. Je moet eens een blik in de zaal werpen: allemaal Macbookjes en iPhones. Hip, hoor.
Maar in het algemeen worden er interessante dingen gezegd. Ik kan me voorstellen dat je daar flink geïnspireerd vandaan komt.

Meanwhile, back in the Empire State Building:

Soes der achterste
Elegant figuurtje

Soes mag een tijdje geen vers voer eten om haar mest weer iets droger te krijgen. Ik formuleer het neutraal. Ze slobbert de antibiotica gretig genoeg op, dus er zal wel een wortel- of andijviesmaak aan zitten. Terwijl ze een half uurtje in een reismand zit, vreten de andere twee hun buikjes vol met appel, tomaat en komkommer. Bijkomend voordeel is dat ik de keutels van Soes zo eindelijk kan onderscheiden van die van de andere en die waren gisteren vrijwel weer normaal.
Morgen mag het verband eraf.

Verbonden pootje

« Older Entries