Direct achter ons gehucht begint het Bos.
De eerste keer in februari verdwenen Bess en Kwint daar onmiddellijk in het donker en reageerden niet op ons gefluit. Omdat de buren met de kippen op stok gaan, durfden we niet teveel herrie te maken. Na vijf minuten kwam Kwint met een onnozel smoel aanhuppelen, maar Bess vonden we pas na 20 minuten, ver het bos in. Daar zitten alleen egels, uilen en andere nachtdieren. Die wil Bess allemaal fijn om zeep helpen.
Archive for September, 2005
In het kader van het geld ligt op straat, ben ik 2 oude imacjes tot één aan verbouwen. (Nou we ‘t er toch over hebben, ik heb een hele bank van straat naar binnen gesleept. De rugkussens waren net verdwenen, maar de bank – een van Pander – verkeert in prima staat en zit geweldig. )
Ben ik fluitend bezig, openschroeven met behulp van allerlei instructieve sites van liefhebbers, die schroefje na schroefje uitleggen hoe je dat moet aanpakken, kijk ik na een tijdje eens om me heen, verrek, het lijkt hier wel thuis bij oom Frans Schijf!
Bij het afscheid in augustus kregen we van de lieve buurvrouw na het s’embrasser een souvenir uit de Creuse: ze plukte 3 geurende rozen uit haar tuin.
Gedroogd in het schetsboek.
Zij is dichteres, haar man -pensioneerd boer – schildert en echt goed. Haar grootvader kende Monet persoonlijk. Ze zijn niet van de straat en bovendien adrem en geestig en buitengewoon hartelijk: wat boffen we toch.
De lucht is blauw, het tuinhuis is ook blauw en blijft blauw, mocht ik besluiten de tuin aan te houden. We vinden de tuin allemaal heerlijk, zelfs de cavia’s,
die elke keer mee moeten.
Laatste reacties