Achter de heg
Kwintie ging vandaag voor de tweede keer stoer doen tegen de koeien in de wei naast ons pad. Deze keer kwamen ze niet achter hem aan. Ze waren meer ge?Ønteresseerd in de blaadjes van de boom. Hij blafte nog een paar keer uitdagend, maar niks hoor, geen belangstelling.
Daar was hij al weer, door het raam.
Een lekke band!
Hoera, na het verwisselen konden we naar Valdipneus, door de meisjes uitgesproken als: valdip-neus. Die zijn vrouw is naast de banden een soort snackbarretje begonnen. Allebei op maandag dicht. Morgen weer proberen. Ik heb wel een echte Singer van de buurvrouw geleend.
Meer weggeknipt
We krijgen steeds meer te zien: naar de ene kant hierboven, de andere kant hieronder.
Te droog voor C. Lloyd zijn lucifers
Die Crocosmea had ik me iets anders voorgesteld, maar vooruit, ze mogen nog een jaartje blijven.
Clafoutis
In het boek van de bibliotheek over de Creuse stonden ook recepten, o.a. van de Creusois die ik al eens gemaakt had. Deze keer dacht ik de Clafoutis maar eens te proberen. Een typisch gerecht uit de Limousin, boordevol kersen. Het recept was totaal onduidelijk en bovendien stond er geen enkele aanwijzing aangaande oventemperatuur of baktijd in.
Het kwam er in het kort op neer dat een bak vol pannekoekbeslag in een ingevette vorm moest worden gegoten, en daarop of erin dan weer de ontsteelde maar niet ontpitte kersen. Het resultaat was van een ouderwetse kwaliteit en ook nog bijzonder smakelijk bovendien!
Brocante in Pontarion
Na een tip van onze buren gingen we vandaag naar Pontarion, aan de Taurion, waar een brocante was. Het aardige hiervan was dat er een groot aantal non-professionals hun spulletjes hadden uitgestald, zoals een mevrouwtje die voor haar woonhuis vide-grenier hield.
We hadden ons oog laten vallen op een lijstje, wat we na afdingen voor 2,50 uri konden meenemen. We kochten in ?©?©n koop ook nog een paar ordinaire kitsch-oorbellen, voor de vermomming als edelvrouwe van Yeva.
Alleen nog een paspartoetje
Daar zat mijn trouwfoto in, zei de verkoopster met spijt in haar stem.
Bent u dan nog getrouwd, durfde ik te vragen.
Ik ben grootmoeder! antwoordde ze triomfantelijk.
Dat was dan ook weer duidelijk.
Bij de rommelboerderij in Grand Prat zagen we dat het golfplaten dak in stukken gescheurd door het weiland geslingerd lag. Dat moet de storm van woensdagnacht geweest zijn. Wat we niet in de gaten hadden, maar pas gisteravond merkten, was dat onze tweede notenboom was omgewaaid! En dat, terwijl we niet eens wisten dat we een tweede notenboom hadden! Hij zit vol met noot, nom d’un chien! Misschien zijn die nog voor consumptie geschikt, maar de blaadjes beginnen al slap te hangen. Tant pis dan maar weer.
Yeva heeft vanochtend weer met de manege van Saint S?©bastien door het noordelijk gedeelte van de Creuse gegaloppeerd. Ze hoort er nu zo bij, dat ze bij binnenkomst niet eens begroet werd, maar slechts de naam van haar paard toegeblaft kreeg van de weinig spraakzame Florence.
Derby
Haar man R?©my heeft veel meer sociale vaardigheden en vroeg bij het afscheid of Yeva op 6 augustus ook in het d?©fil?© van het f?™te du cheval wilde meerijden. Hij zocht naar de Engelse vertaling van het woord d?©guisement. Dat wisten wij meteen: disguise. Vous parlez tres bien l’Anglais. Jaja, niet te scheutig met complimenten, R?©my.
Ze zitten gezellig met zijn 2-en of 3-en in een box
Iedereen gaat op zijn middeleeuws, dat betekent dat ik de tafelkleedjes van tante Piet in een gewaad voor een edelvrouwe moet veranderen. Eens kijken of ik de naaimachine van de buren kan lenen. Na afloop gratis drinken in la Petite Cuisini?©re.
Met het mes (ipv de draad) op de débroussailleuse ben ik aan het laatste stuk van de ondoordringbare ellende begonnen. Na twee uur maaien heb ik het gevoel dat alles trilt. Het valt altijd een beetje tegen, dat zeisen, maar het voordeel van het mes boven de draad is dat lange slierten plant zich niet omwrikbaar om de kop slingeren en me dwingen de boel stop te zetten.
Nadeel is dat elke stok of steen levensgevaarlijk rondgeslingerd wordt. Verboden voor honden of kinderen: moeder maait!
Terugkomend van mijn werkje keek ik tevreden naar mijn dropplant: Agastache foeniculum, die het hier heerlijk vindt. Een beetje saaie plant verder, maar een grote vlindertrekker. De bloem of het blad ruikt nou niet meteen naar drop, maar toen ik het doosje open deed, waar ik de zaadjes in bewaar, kwam er een sterke muntdropgeur vrij.
He, hola, wat zit daar? Een chinees waaiertje met een hip motiefje. Het is volgens onze vlindergids de koningspage, zeldzaam ten noorden van de Alpen en alleen op beschutte plaatsen te vinden, m.a.w. onze tuin. Dat dacht die egel ook, dat hij een beschutte plaats had gevonden.
Laatste reacties