Dagelijks leven in Nederland en Frankrijk
Even gewoon een terrasje pakken, met de bekende B.F. en H.v.R.
(Vroeger hing er in de wc in Groningen een krantenknipsel met foto, met de tekst: “Ronnie Corbett, even gewoon thuis.” Ik ken mijn eigen gedachtekronkels niet, dat ik hier nu weer aan moet denken. Groningen?)
Engelse onderbroekenhumor met de bekende komiek Ronnie Corbett
Als alles goed gaat, verhuizen we met de zaak in oktober naar deze ruimte. Reistijd wordt 15 minuten in plaats van 5. Uitzicht over het water en hopelijk een iets koelere ruimte dan waar we nu zitten. Die verandert namelijk elke dag in een gloeiende sauna. Teveel mensen, teveel computers, te weinig zuurstof.
Zo’n filmpje uploaden met een telefoonlijn gaat erg, erg langzaam. Daarom deze nagekomen mededeling.
Laatste troep, voorlopig dan
De troep uit de grange is weg, want als Siebe iets in zijn hoofd heeft, dan zal het ook onmiddellijk gebeuren. Dat is meestal heel handig. (Soms is hij te snel in zijn opruimwoede of aankoopdrift, maar goed, ik geef het toe, ik kan een kniesoor zijn.)
Veel bekijks
De verjaardag van Saar gisteren ging gepaard met veel zon, en dat kwam goed uit want we wilden zwemmen. Om de feestvreugde te verhogen, gingen we met de eend. Hoe mensen vroeger zo met hele gezinnen (6 personen of meer) naar v/h Joegoslavi?´ reden, is me een raadsel. Niemand had toen haast, dat is het natuurlijk, maar niemand had ook meer dan 2 weken vakantie, of hadden de eendenbezitters soms alle tijd van de wereld? Dat zou best eens kunnen.
Bij de rivier trok de auto alle aandacht. Hij werd gefotografeerd, mensen liepen er sprakeloos omheen, anderen leverden commentaar op het uitgebouwde kontje. De kinderen lagen een uur in het koude rivierwater, de ouders lazen een boek. Opgefrist reden we terug en noemden we alle dieren die we onderweg zagen: Charolais, Limousins, hert, beverrat, hert, hond, boxer, koeien van een onbekend merk.
Aardappels en cro?ªte
Het feestmaal bestond uit p?¢t?© aux pommes de terre, gemaakt van de aardappels van het aardappelfeest (“Anais”), een lamsschouder van de arme slisser, in knoflook en rozemarijn, alles uit eigen tuin, en sla. Clafoutis of ijs toe. Dat laatste lukte niet meer, vanwege tot de nok toe gevulde buiken. Want met de room van mevrouw melk was ik niet al te zuinig en die is me daar lekker vet!
Vandaag maar even iets rustiger aan.
Laatste reacties