1. Het gebeurt iedereen wel eens, je doopt je kwast in je thee. Of je bent zo geconcentreerd bezig, dat je niet doorhebt, dat je 8 kwasten met verschillende verf in je ene knuist klemt, terwijl je in de andere een enkele andere houdt. Als je ze even terzijde legt, rollen ze door elkaar, op de grond, alles onder de olieverf, die je er van zijn levensdagen niet meer uit- of afkrijgt.
Die problemen zijn voor mij voorbij dankzij deze briljante – al zeg ik het zelf – uitvinding: een leeg hondenvoerblikje voor de helft gevuld met zand. Nou? Knap, hè? Of bestond die al?
2. De eerste boerenzwaluwen zijn vandaag in ons dorp gespot, meldde buurman JP.
3. Mijn vriendin L. die ik gisteren al bijna had opgegeven, was vandaag weer aanspreekbaar en alert.
Ik liep gisteravond laat gezellig over de gracht met de hond en bekeek de schitterende uitstalling van nuttige – gratis! – waar: stoelen, bloempotten, bedden, kastjes, banken, Italiaanse koffiepotjes, tuintafels, terwijl ik me afvroeg wat ik deze keer nu weer eens zou kiezen. Vorige week vond ik een bijna gave antieke stoel, waarvan alleen de rieten zitting kapot was. Op de weekmarkt in FR kun je die door een mannetje ter plekke laten repareren, dus mooi zo, pikinski. Maar gisteren vond ik bij het hoekhuis, waar ze aan het verbouwen zijn, deze rol pvc-buis. Hebbes!
Wat moet je in godsnaam met een rol pvc-buis, vragen jullie je natuurlijk af. Ha, daar kun je een kweektunnel van maken, kijk maar naar het filmpje, waar ze weliswaar een z.g. cloche maken, maar het idee is hetzelfde. Je kunt die stukken buis ook onmiddellijk in de grond zetten, in plaats van ze aan een stuk hout te schroeven. Nu alleen nog een stuk plastic zien te vinden.
(Ben ik helemaal vergeten verslag te doen van de feestelijke opening van Het Lage Land. Dat komt nog.)
Ik keek laatst naar de Belgische TV en kon bijna niet verdragen wat ik zag. In De lange weg naar Europa volgt Shoaib Sharifi, een Afghaanse journalist, landgenoten die op een hartverscheurende manier een beter leven willen beginnen in Europa. Kijk maar eens naar de trailer. Wat een onmacht, wat verschrikkelijk.
Nu zat ik van de week met onze werkster te praten, die van El Condor, als jullie je dat nog herinneren. Ze was na 10 jaar eindelijk weer eens in haar vaderland Bolivia geweest, dit keer met haar man en met een Nederlands paspoort. Zij zelf komt uit Santa Cruz, de grootste stad van Bolivia, warm, tropisch en vochtig. La Paz, de hoofdstad ligt veel hoger en heeft dus een ander klimaat.
Ze vertelde hoe haar stad was veranderd en dat er heel veel daklozen op straat woonden. Hele families met 10 kinderen of meer zaten op straat en beschouwden dat stuk als hun huis.
- Ze drinken alleen maar alcohol, ze zijn naakt en leven gewoon alsof de stad niet bestaat, zei ze.
Wat?
- Ja, ze hebben geen kleren aan en meisjes van 9 hebben seks (“niknik”) op straat, en ze maakte ter illustratie bewegingen als zijnde getrouwd.
Wat? Hè? Tjesus! Maar waar komen die mensen dan vandaan, zijn ze hun huis uitgezet? Het waren jungle people, zei ze. Jungle people? Indianen of Inca’s? Want die heb je daar ook, weet ik. Neen, geen Inca’s, jungle people.
En wat moeten die jungle people dan in zo’n krankzinnige stad? Ze waren uit de regenwouden verdreven, vertelde ze, want – en dat gebeurt in het hele Amazonegebied – die werden rücktsichtlos gekapt voor bananen- of sojaplantages. En nu zitten ze ontheemd in de straten van Santa Cruz en leiden een verstoord leven met alcohol, zonder kleren tussen de auto’s en de krankzinnigheid van de drukste stad van Bolivia. Ik moest over twee jaar maar meegaan, zei ze, toen ze mijn ontzetting zag, dan kon ik foto’s maken en de wereld kond doen van alweer de grote shit en uitwassen van het kapitalisme, ik blijf een kind van mijn moeder.
Weet je wat, we sturen er een echte fotograaf naartoe, zoveel kost zo’n reisje niet. Maar of iemand nog wil luisteren naar deze verhalen of er iets aan wil veranderen, daar heb ik weinig vertrouwen in. Je schaamt je dood en je bent tegelijkertijd bijna volkomen machteloos. Ik heb zin om eens stevig te vloeken.
Laatste reacties