Category Archives: natuur

Nordic walkers

De enige paal op het strand is de pispaal van Kwint
De enige paal op het strand is de pispaal van Kwint

Het was grijs en koud op het strand. In het zand konden we de sporen van de noddik wokkers zien. Ik probeerde het tempo na te doen door mijn armen te bewegen op het ritme van de gaatjes. Zo! Die waren stevig doorgelopen!
In de verte galoppeerden heel merkwaardig drie IJslanders, maar het waren onmiskenbaar IJslanders. Ze keerden jammer genoeg niet om.

Reclame: Siebe Swart, luchtfoto’s in de sneeuw

Abcoude in de sneeuw © Siebe Swart
Watermolen bij Abcoude in de sneeuw © Siebe Swart

De fotograaf is nu zelf met de meisjes aan het schaatsen, ik dacht dat ze naar Ankeveen waren, maar ze hebben gekozen voor IJsclub Kortenhoef, waar de afstanden overzichtelijk zijn en de koek en zopie onder handbereik.

Muiderslot © Siebe Swart
Het Muiderslot © Siebe Swart

Later op de dag haal ik het watermerk van Hollandse Hoogte weg, maar daar moogt jelui ook gerust deze beelden bestellen.

Huisvrouwgedoe


Al onze daken vanuit de tuin bij het opkomen van de zon

Ik werp net de luiken open, nadat ik het ouderwetse huisvrouwenritueel heb uitgevoerd, dat wil zeggen, kachel aanmaken, water opzetten, Kwintie de deur uitschoppen, theezetten en de klapjap op schoot nemen, en wat zie ik: dat de hemel strakblauw is, wat een aangename verrassing!
Ik hoor JP’s trekker driftig heen en weer rijden, de roodborstjes ruzi?¬¥n in de voortuin en ik drink tevreden een kopje thee.
Ik ben wel eens een paar keer, bij dit soort weer en in dit seizoen, op mijn sloffen de tuin ingelopen, tot ik merkte dat ze binnen 10 seconden doorweekt waren en daarom trekken ik (en Yeva) onze Franse klompen aan, waarbij je je sloffen gewoon kunt aanhouden, een win-win-situatie, droge ?®n warme voeten en zo gepiept qua aantrekken.

Llewelyn Moss
Josh Brolin speelt Llewelyn Moss

Over Yeva gesproken, we begonnen gisteren vol goede moed met No Country For Old Men, van de Coen Bros natuurlijk, met z’n twee?¬¥n in het grote bed, onder de dekens en alle deuren op slot, om nachtmerries en paniek te voorkomen. Op het moment dat Llewelyn Moss in het donker teruggaat naar de p.d. met een jerrycan met water, besloten we – doodsbang – de film de volgende dag bij daglicht af te kijken en schakelden we over op het lollige niemandalletje Intolerable Cruelty met weer een mooie rol van George Clooney, die volgens de broertjes C. onder hun regie, de lunatic in zichzelf heeft ontdekt. We zijn watjes, ik geef het toe.

sedum
Sedum gedijt uitmuntend

Toen ik dus net buiten met sloffen en klompen aan onze daken aan het fotograferen was, zag ik ook dit sedumpje, dat ik ooit als stek van een dorpsmuur uit de omgeving had gejat en weer op onze tuinmuur had geplant. Heeft het zich zomaar in dit antieke stuk steen gevestigd. Het blijft wonderlijk dat dit soort plantjes kennelijk bijna niks nodig heeft om te overleven en dat kou noch warmte het deren. Of deert.

Kleine pauze


Paarden uitlaten op het strand

Terwijl ik vandaag allerlei webdingen aan het doen was, luisterde ik naar de live-streaming van het D66-congres, waar Vincent Everts z’n macbook op een verhoging had gezet en zo met behulp van de ingebouwde camera de wereld mee kon laten kijken.
Nu luisterde ik dus voornamelijk en wat ik altijd al het grote verschil tussen D66 en andere partijen heb gevonden, is dat de toon niet zo demagogisch is. Het is bij D66 natuurlijk wel een beetje OSM, maar meer mijn OSM, dan de aardappel van de VVD. Als de VVD-er geen aardappel heeft, is-ie weer vet demagogisch, Vonhoff versus Rutte, zoiets. Dat politieke galmen, en dan wachten tot het applaus in de vertraging doorkomt, niks aan, dat bedoel ik.
Helemaal echt misselijk word ik van dat vrouwtje van de PvdA, kom, hoe heet ze, met die zeurstem, waarmee ze dingen uitkraamt met een zelfoverschatting, waarvan ik niet begrijp waarop ze die baseert. Een strebertje zonder gevoel, meedogenloos toen ze Ella Vogelaar eruit stampte. Fotograaf Martijn Beekman had een nietsontziend dubbelportet van haar en Bos op die avond toen dat gebeurde, waarnaar ik met pijnlijk genoegen lang heb zitten staren.
Hamer, Mari?´tte Hamer. Echt, die eindigt nog eens als Rita Verdonk. Of is ze daar een te klein opportunistje voor?

Aan het eind van de middag wandelden we langs het strand van IJmuiden. Even een kleine pauze.