Tag Archives: asperge

Netten boeten

Anti-chicken constructions
Anti-kip-installatie, die ingang rechts zit inmiddels dicht

Hoe ik aan die netten kwam, wilde buurman F. weten. Dat zijn de netten die tegenwoordig om de hooibalen zitten. Vorig jaar hadden ze nog van die handige blauwe touwtjes, waarmee het zo makkelijk tomaten opbinden is.
En hoe hij er dan aan zou kunnen komen. Ik begreep wel waar de schoen wrong, hij wilde er mij een aftroggelen, maar durfde dat niet direct te vragen. Ik had de oplossing:
– Je houd de eerste de beste tractor aan die langskomt en je vraag erom.
Hij woont langs de weg waar regelmatig onze eigen JP of een van zijn matties langsrijdt, wat zeg ik, zijn huis staat tegen dat van JP, dus de drempel om een net te vragen lijkt me laag. Ik deed verder of ik het onuitgesproken verzoek niet begreep, vraag het aan de buren, daar liggen ze voor het oprapen.
Had ik me nog zo voorgenomen niet meer lelijk over hem te doen. Dat blijkt onmogelijk.

Net mending
Netten boeten

De sla van februari zit nu ook onder een net in plaats van plastic (commentaar buurman F: dat staat te dicht op elkaar, moet je uitdunnen. Ja, DUH!), maar de slaplantjes verplaatsen kan alleen als het toompje zich elders bevindt. En midden op de dag in de hitte van de zon is ook niet het beste moment. Ga ik hem dat uitleggen? Neen, want dat heeft ook volgens buurman P. en zijn zoon geen enkele zin.
Sacr?© Raymond.

Chickens having their siesta
Ze doen een middagtukje

De tijd is nu verdeeld in ‘s ochtends computerwerk en ‘s middags spitten, mesten, zaaien en benetten. Be-netten. De kippen vinden het allemaal geweldig wat ik doe en slokken de ene regenworm na de andere als lange slierten spaghetti naar binnen, waar ik een beetje misselijk van word, omdat ik me teveel inleef. Als er geen regenwormen zijn, eten ze emelten (nog misselijker) en, dat had ik nog niet eerder gezien, gisteren pikten ze ook kleine zwart miertjes uit een nest dat ik al spittend had blootgelegd.

Eggs and asparagus
Ha, de eerste asperges, hard gekookt eitje erbij

Kipjes blijven elke dag leggen, waar ze zich hier enorm over verbazen. En die schitterende dooiers, wat geef je ze te eten? Regenworm, emelt en mier. Neen, een beetje graankorrels, tussen de middag een stukje appel of peer en ‘s avonds een mengsel met kippenbiks en tarwe. Wat ze zelf allemaal bij elkaar scharrelen, weet ik niet. Ze werken een dagprogramma af, waarbij Dominique altijd als laatste de dames volgt. Zijn enige activiteit is ze te bespringen, nadat hij ze probeert te verleiden met een torretje of een appelschilletje.

Dat deed hij tijdens dat gesprekje met buurman F. tot twee keer toe, met twee verschillende kipjes.
– Zie je nou dat zijn naam hem past, en ik wees naar onze hitsige haan. Daar werd buurman een beetje ongemakkelijk van. De Franse socialisten zijn zijn helden, hij heeft een foto van Hollande aan de muur en DSK is tenslotte ook een socialist. Daar mag je niet de draak mee steken.

Ze drinken ook uit de gieter:

Kip heeft dorst / thirsty chicken

Wat we eten

Dog and asparagus
Per ongeluk gekortwiekte asperges

Gisteren maaide ik met de motorzeis allerlei onhandig te maaien stukken met brandnetels, munt en ander ongerief, helemaal vergetend dat daar de asperges stonden, die ik dan ook een kopje kleiner maakte. Die zijn vandaag met een stukje wilde zalm gebakken en opgegeten.

Gisteren at ik alweer een omelet. Naar aanleiding van de overdreven sentimentele serie Two Greedy Italians op de BBC, herinnerde ik me ineens dat die met zuring kon worden gevuld, zoals Jane Grigsons Groentekookboek inderdaad bevestigde.

France, oseille for an omeletteMik de zuring in een pannetje met boter

Die twee Italiaanse chefs Antonio Carluccio en Gennaro Contaldo reizen door hun geboorteland, in dezelfde stijl als een tijdje geleden Raymond Blanc in The very Hungry Frenchman in Frankrijk. We zien Gennaro met een oude dame wilde kruiden plukken (“wild plukken” noemen de Nederlandse culi’s dat tegenwoordig en doen alsof zij het hebben uitgevonden) om die in een frittata te verwerken. Gennaro kan zijn tranen niet bedwingen, want ze doet hem aan zijn moeder denken, het plaatselijke kruidenvrouwtje uit het dorp.

France,omelette ?† l'oseille
Duizelingwekkend verrukkelijk

In het Itali?´ van deze serie bestaat geen politiek, maffia of ander ongemak. Iedereen is gelukkig, ze eten alleen de heerlijkste dingen, zo van het land en iedereen houdt van elkaar.

Zoiets als hier in ons Franse dorp dus.