Tag Archives: border collie

Sheepdogperikelen

France, one woman and her dogsVoor de kapel van Le Mas Saint Jean halverwege de wandeling

Om Baby Bleu iets te doen te geven ben ik me aan het ori?¬¥nteren m.b.v. boeken, filmpjes kijken en internet in het algemeen om te zien wat tegelijk haalbaar en leuk is. Zo’n border schijnt namelijk te moeten werken lees ik overal, anders gaat hij zelf iets verzinnen. Ik lees daarom van Nij Vyas, Sheepdog Training and Trials, A Complete Guide for Border Collie Handlers and Enthusiasts, ook al omdat ik hier op het platteland zit en de schapen als het ware voor het oprapen liggen.

France, sheepGisteren veekeuring in Dun-le-Palestel op de heetste dag van het jaar

Een paar schapen, dat lijkt me wel wat, want ik zie me al lopen met een kuddetje, terwijl de gazons van de buren en het openbare gras van de commune gratis en voor niks worden bijgehouden.
– Weet je hoeveel die dieren eten? vroeg realistische vriendin P., want wat ga je ze dan in de winter geven?
Nou ja, hooi of zoiets. Hoeveel eten die dieren dan eigenlijk? Lang zoveel niet als koeien of paarden, dacht ik. Ze (de schapen) aten vroeger ‘s winters gedroogde bladeren en takjes van de bomen waarvan de fagots worden gemaakt, vertelde buurman P. me.
Tja, dat is een probleem, vooral als je nu hier in de buurt het gemiddelde weitje of grasveld ziet: br?ªl?©, grill?©, door een aanhoudende hittegolf met zonder regen. Je moet ze drenken (dat kan door naar een beekje te gaan) en nu dus hooi geven, omdat er helemaal niks te meer van een weiland te grazen valt. Daar gaat je wintervoorraad.

Voorlopig lees ik en heb dankzij de site en instructies van Fluitjespiet (“Fluitje voor Borderline honden“) van een bierdop een fluitje geknutseld, waar ik na een halve dag pielen en klooien eindelijk geluid uit kreeg. Dat lijkt op het willen kunnen diabolo?¬¥n meer dan veertig jaar geleden (weet je nog, Ing?), ik zal en moet het verdomme kunnen.

Ik schaam me eigen nergens voor

Gisteren floot probeerde ik gezellig in de auto met de 2e van Mahler mee te fluiten, toen we de kleine Bleu naar de rivier in La Celle Dunoise meenamen. Werd dat op prijs gesteld? Denkelijk niet.
Dat autorijden is ook therapeutisch voor het ventje, want hij kotste de eerste keren na een lange aanloop van kwijl de bank onder. Autostress. Nu hij merkt dat er een koude rivier aan het eind van de rit wacht, lijkt het over te zijn, althans, ik dicht hem allerlei gedachten toe, een typisch gevalletje van humanizing waaraan de client?®le van de Dog Whisperer zich in elke aflevering schuldig maakt.

Kijk hem eens lekker apporteren!

Morgen een klein overzicht van de moestuin, als daar tenminste nog iets van over is, na de aanhoudende droogte en de genadeloze gesel van de koperen ploert.

De hoeksteentjes

France, a blue merle border collie  (adult)Vader van de onze

Toen we van de week met de kleine Bleu bij Giraud een kippetje en room gingen halen, bleek onverwacht de vader van ons ventje op bezoek. Hij was een beetje gereserveerd, ontdooide na een tijdje, maar wat een elegante schoonheid! Het hele kerngezinnetje was compleet, vader, moeder, dochter en zoon. De zoon (onze Baby Bleu) stond duidelijk onderaan in de pikorde, gelukkig maar. Dat had ik 2 maanden geleden kennelijk goed gezien. Daarom kunnen Bess en hij het zo uitmuntend vinden.
Of zo’n chip onder de huid pijn deed, vroeg de oude mevrouw. Nu had Bleu geen kik gegeven tijdens alle prikken, dus dat zei ik ook. Maar waarom die kleine zus een chip zou moeten, geen idee.
Wij hebben een internationale hond, daarom is het verplicht, maar ik moet zeggen dat we in al die jaren nog nooit gecontroleerd zijn, ook niet in de trein.

France, border collie pup in guinea pig cage.Baby Bleu op zoek naar caviakeutels (1 maand geleden)

Omdat ik er elke dag met mijn neus bovenop zit, zie ik niet hoe hard hij groeit, hoewel zijn gebit al bijna compleet is. Van de achterste scheurkiezen zijn de punten doorgebroken. Hij past in ieder geval niet meer onder de vensterbank waar de waterbak staat en hij moet zich nu dubbelvouwen als hij weer stiekem keutels wil snoepen. Bah, wat een smerige gewoonte. Koeienvlaai, vossenstront, paardenvijgen.

France, border collie taking his bathIk was net te laat met mijn foto

Vandaag is 38¬?C voorspeld en dat zou best nu om 10:45 al het geval kunnen zijn. We zitten binnen met de luiken en de ramen dicht. De kleine Baby springt regelmatig in zijn zwembad. (De familie Giraud lachte zich een deuk toen ik vertelde dat het ventje zijn eigen babybad had).

Ondertussen is de wachttijd met alweer een week verlengd, hoorden we vrijdag. Dat komt de moraal niet ten goede. Wat doe je eraan? Niks naks noks.

Ik kijk af en toe of de alleroudsten het nog doen. Die zijn verstandig. Laat in de middag dalen we even af naar La Celle Dunoise, voor een plons in de rivier en een glaasje op het terras.

Uitdaging


Hector Bleu ligt deftig aan aan het banket

Jongens, jongens, wat is het een feest, zo’n brave pup in huis. Hij geeft blijk van een uitmuntend ruimtelijk inzicht, een voorwaarde als je schapen of andere dieren moet kunnen hoeden. Ik leer hem gekke spelletjes, want hij schijnt uitdagingen nodig te hebben, las ik op een bordercolliesite. Het bekende Brokje Onder Een Blik (“Zoek!” of “Cherche!”) en kijken of hij de kortste weg naar de voordeur kan vinden, zodat hij er al staat als ik eens eindelijk eens aan kom zetten (kan hij).

Hay bales in the fieldsElke dag om 07:00 een uurtje dauwtrappen met de honden

Ik ben wel gefascineerd door dat schapengedoe. Jammer dat ik schapen echt heel, heel erg saai en duf vind. Deze honden schijnen alles te kunnen hoeden. Kippen leek buurvrouw P. wel een goed idee. We zullen zien wat we eraan kunnen doen.

Laatste nieuws: Bess en pup begonnen vrolijk om me heen te spelen, toen ik mijn vijfde kruiwagen met keien naast de moestuin stortte.
Ik doe elke dag minimaal 5 kruiwagens. Misschien wil buurman F. daarvan een muurtje voor mij bouwen. Laat ik hem maar eens bellen.