Tag Archives: citro?´n

Technische problemen

Citroën HY
Een overleden Citroën HY ergens achter in de struikjes in Chabannes

Omdat ik zo nodig van provider moest veranderen, zit ik nu in de wordpressproblemen. Ik heb alles volgens het boekje gedaan, maar er blijken toch fouten in te zijn geslopen. Ik heb wel gezien dat het geen onbekend probleem is, alleen helpt geen enkele oplossing die de verschillende fora geven.

Ik krijg een foutmelding als ik een nieuwe tekst wil beginnen en waarom? Pour embêter les gens, zeggen ze hier. Ik kan geen plaatjes uploaden en ik kan niks saven.

Ik test of ik buitenom (of binnendoor) dit tekstje direct in de database en op de site kan doen verschijnen. Let op!

Me & my chicken DD
(Ik besta nog jongens, maar alles zit een beetje tegen.)

Ja, dit is gelukt. Nu nog kijken of ik dat ook via de reguliere manier voor mekaar kan krijgen. Heb ik helemaal geen tijd voor, het expositieseizoen begint binnenkort ook alweer.
En ik heb flink veel te mopperen op de organisatie waarvoor ik werk. En ik ben niet de enige. Ik zeg nog even niks.

Een bak roest

Horses of Le Cheval Rouge, Le Mas Saint Jean, France
De paarden van de manege tegenover de kapel van Le Mas Saint Jean

Gisteren veranderde ik halverwege de late middagwandeling met Bleu van gedachten en besloot de berg helemaal op te lopen naar het gehucht Le Mas Saint Jean en dan de route door het bos, die natuurlijk de kortste is, omdat daar de bochten ontbreken. Het was mooi weer, hier en daar lag nog een beetje sneeuw en we haastten ons niet.

Die sneeuw was de zondag daarvoor in grote hoeveelheden gevallen, waardoor de wegen onbegaanbaar waren, behalve de uitgaande wegen van ons dorp, zoals altijd geveegd door buurman JP, die zijn koeien makkelijk wil kunnen bereiken.
Die zondag zag ik bij elkaar 8 herten (reetjes) in verschillende groepjes, die in hun wintervachtjes decoratief door het witte landschap huppelden. De afstand was te groot om door Bleu gezien te worden, die zich toen maar behielp met twee paarden, die niet eens van hem schrokken toen hij in hun wei opdook en hem met zachte hand weer naar buiten dreven.
De puber meldt zich na zo’n actie heel erg onderdanig bij mij, want kennelijk heeft hij verdomd goed door, dat hij niet heeft geluisterd. Of kunnen honden zich niet schuldig voelen en doe ik weer aan humanizing?

The chapel in Le Mas Saint Jean, France
De kapel staat altijd hetzelfde op de foto

Gisteren liet ik hem maar niet los in het bos, omdat ik geen zin had te wachten tot hij zich na zijn jacht weer kruiperig zou melden. We wandelden over modderpaden tot we de weg bij de kapel bereikten, maakten een paar foto’s en liepen met een omtrekkende beweging weer richting huis. Met we bedoel ik ik.

France, view from Le Mas St Jean
Ons huis is dankzij kale bomen goed zichtbaar

Direct na bovenstaande foto passeerden we het laatste huis met een man en een ongehoorzame Ierse Setter, aanleiding om een praatje te maken over onze gemeenschappelijke problemen. De honden vonden elkaar leuk en besnuffelden elkaar kwispelend door het hekwerk.
Tien meter verder tegenover het huis staat al jaren een Dyane, overgeleverd aan de elementen en omdat ik nu eindelijk contact had – normaal zie je daar geen hond – vroeg ik de man naar de eigenaar. Dat was hij natuurlijk. Aha!
Deze gezellige, naar alcohol geurende meneer had alle kenmerken van een echte Schijf (net als de oud-burgemeester van onze commune uit het iets lager gelegen dorp), overal spullen, die misschien nog tot iets zouden leiden of dienen en naast de auto stonden een cuisini?®re, kasten, wielen, karren en veel roestige zaken waarvan de herkomst niet te herleiden was.

France, lonely Dyane
De roestige Dyane

We gingen de auto samen van dichtbij bekijken. De sleutel zat nog in het contact, een braamstruik had zich op de achterbank gevestigd en het dak bestond alleen nog uit draden omdat de stof was wegge?´rodeerd. Ik mocht hem van hem kopen, zei hij, voor 150 eurootjes, voor onderdelen dan, h?®? Ik zou er eens over nadenken, maar nog interessanter was een omgebouwde eend, met het chassis van de eerste 2cv, die als werkkar had gefunctioneerd, een soort quad avant la lettre als het ware. We kletsen ondertussen gezellig voort, over ons dorp, het leven in de Creuse, de winter, en toen bleek ook dat het huis van onze Engelse buurman van zijn zus was geweest, als ik het tenminste allemaal goed heb begrepen.

France, the old railway fly-over
De toestand van de weg vorige week

Ik ga eens navraag doen bij de 2cv-deskundigen. Als het chassis van die Dyane nou nog in orde is, is die misschien nog de moeite waard. On verra. Eerst maar hier zien te overleven, want het dagelijkse leven kost me daar veel energie en tijd! Dieren verzorgen, kachels aanmaken en aan de praat houden, sneeuwschuiven en boodschappen doen. De boodschappen van vandaag gaan niet door, want er is weer een flink pak gevallen en daar waag ik mijn lieve autootje niet aan.

(Ik bedoel, ik heb helemaal geen tijd of geld om een oude bak op te knappen.)

De Haynes

2cv repair
De Haynes

Onze buurman (UK) in Frankrijk wees me op het bestaan van de Haynes-sleutelgidsen (Owners Workshop Manual), die het sleutelen aan auto’s voor arbeiders verklaren. Bricoler voor dummies. Ik worstelde met de Vraagbaak van Olving, die me ooit honderd jaar geleden al in het duister liet tasten, omdat die ervan uitging dat je van de basis op de hoogte was.
Bijvoorbeeld: Verwijder De Bougies. Waar zitten die verdomde bougies en hoe krijg ik ze verwijderd? Waar dan en hoe? Om helemaal gek van te worden. Ja, dat lijkt zo eenvoudig als je het weet, maar als je voor het eerst met een automotor wordt geconfronteerd, wil je iets meer aanwijzingen.
Nu weet ik dat wel, zeker na de cursus Eendologie (in 1990, denk ik) van het Eende?´i, waar we wel de basics van het 2cv-sleutelen onderwezen kregen.

Maar zelfs al weet je waar alles zit en om welke schroefjes of palletjes het gaat, zie die dingen maar eens los te krijgen. Want dat is het grootste probleem van de eend: hij roest. Ik zit nog steeds met de bumper van februari. Wat zegt de Haynes hierover:

Due to their exposed locations the retaining bolts may well be rusty and difficult to remove. This being the case, clean them with a wire brush and soak in penetrating oil for a time before attempting to unscrew them.

Dat kan wel zo wezen, Haynes, maar zelfs na liters penetrating oil zit er geen enkele beweging in de bolts. Nee, dat lieg ik, 1 heb ik los. Het vervelende is dat die bouten een kruiskop hebben in plaats van een koppie waar ik mijn steeksleuteltje op kan zetten. Kruiskopkoppen zijn snel beschadigd als je een beetje geweld gebruikt. Daartoe krijg ik wel de neiging, als ik na uren pielen in een hernia-generende houding nog niks voor mekaar heb. Kapotslaan, kettingzaag, bijl, gillen.
Dit is allemaal luxe-onzin, want ondertussen zit lig ik dan wel in het Beloofde Land in mijn eigen schuur onder mijn eigen 2cv het roest te bewonderen. We gaan over een paar dagen op reis en nemen mee:

Garden preparation
Pompoenen, tomaten, prei, doperwten en dahlia’s

Volgens een andere buurman (FR) stonden de tulpen al een eind boven de grond. Dat gaan we dus – D.V. – dit weekend eens van dichtbij bekijken. Hoera! En dan heb ik waarschijnlijk weer iets meer zin om stukjes te schrijven.