Tag Archives: cultuur

Cultuur

House near the old railway station
Vanuit het oude station, vlakbij de bank, de kerk en zaal Apollo

Ik reed donderdag via de bibliotheek (waar ik nog in een discussie belandde of de Intermarch?© in Dun nu echt zoveel duurder zou zijn dan alle andere grandes surfaces, ik en de rest van mijn omgeving vinden van wel, de dames van de bieb niet) naar vriendin Lucienne (85), die ik toch weer tamelijk opgetogen aantrof in gezelschap van nog steeds haar dochter en de jonge kater, die zich had ontwikkeld tot een mooie beige kat met een zwarte snuit en een paar ballen, die keurig afstaken tegen het wit van zijn billetjes.

We praatten wat tot ik door moest naar Dun om geld te trekken en kwam toevallig mevrouw notaris bij de flappentap tegen, waarmee ik even de stand van zaken doornam: de kinderen, de school, het leven en de cultuur.
– Kom anders zondag gezellig naar het concert hier in de kerk, zei ze, terwijl ze een folder uitvouwde met het programma: koorzang en na afloop Gl?¬?hwein (vin chaud) en hapjes, in zaal Apollo.
Apollo, dat is de bioscoop waar ik nog nooit een mens (of een film) heb gezien, maar die de uitstraling heeft van een enorme vergane glorie, dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
Dat koor was natuurlijk dat koor van het stukje hiervoor, hoe toevallig is dat nu weer? Goed, goed, zoveel koren heb je hier nu ook weer niet in de buurt. Nieuwe kansen.

Morgenavond zal ik verslag doen met foto’s. Ik ben weer helemaal op de integratietoer.

Oh ja, de herdershond Bleu moet nog. Momentje.

Jacques Lagrange

France, Ahun center

Ik was net met dit stukje begonnen, toen internet ermee ophield en dat een paar dagen volhield, zodat de hele vaart eruit is. Vooruit dan maar weer:
We reden gisteren (dat wil zeggen afgelopen vrijdag) om 17:30 volgens afspraak het terrein van het Plan d’Eau van Ahun op: leeg. Er waren wel duidelijk activiteiten geweest, want er stonden al tenten en een bar in een schitterende avondzon. Wat nu?
Na 10 minuten kwam een vrachtwagentje met een paar bekenden aanrijden. Neen, we moesten terug naar het dorp, naast de Cr?©dit Agricole en daar de auto parkeren.
Inderdaad, daar waren ze allemaal. Wat er verder moest worden gedaan en waarom we ons daar op dat tijdstip moesten melden, was ons een raadsel. Voor 20:00 zou er niet worden gegeten en de film Mon oncle was wel geprogrammeerd om 21:00, maar voorstelling zou zeker niet voor 22:00 beginnen, wat inderdaad ook gebeurde. Ik ken mijn pappenheimers langer dan vandaag.

Ahun, Jacques Lagrange

– Gaan jullie mee naar de vernissage, werd ons gevraagd. Dat deden we en hoewel we niet wisten welke en van wie sjokten we braaf achter de anderen aan. In het VVV-kantoor hing tot onze stomme verbazing blijde verrassing het werk van een van de breinen achter het werk van Jacques Tati, namelijk dat van de kunstenaar Jacques Lagrange.
Zie ook IMDB over Lagrange.

Ahun, Jacques Lagrange

Ik was zo overvallen dat ik vergat de mooiste tekeningen op de benedenverdieping te fotograferen, die allerlei herkenbare onderdelen van Mon Oncle lieten zien, het huis met de ogen, de dolfijn in de tuin, het andere huis met het dakterras, enzovoorts.
Bij het – beetje tegenvallende – eten vertelde de vrouw naast me desgevraagd dat Jacques Lagrange ooit het huis, hier, dit tegenover ons, had gekocht en dat bij zijn dood de tuin aan de gemeente Ahun was geschonken, onder voorwaarde dat er elke twee jaar aandacht aan zijn werk zou worden geschonken. Meer informatie over de Jardin Jacques Lagranges.

France, Ahun center

Maar waar was dit werk ondergebracht? Dat had zijn levensgezellin in beheer. Dat kleine vrouwtje met die artistieke uitstraling, dat duidelijk het feestvarken was? Inderdaad.
Voor de film begon, gingen we naar huis, want het was al veel te laat voor ons plattelanders. We hebben hem trouwens op DVD. De dag daarop begonnen de 2v-dagen echt, waarover morgen meer, als tenminste internet nog steeds werkt.

De expositie duurt tot 30 augustus in het Office du Tourisme van Ahun. Ze hebben daar trouwens ook een stokoude crypte onder de evenoude kerk, om in de VVV-sferen te blijven.