Tag Archives: domheid

Stommiteiten

Collections of seeds
Puinhoop met zaadjes

Ik begon er eens op te letten, maar het aantal keren dat ik hier iets stoms doe, is beschamend groot. Gelukkig is er geen mens die dat ziet.

De dag begint met kippen bevrijden en de cavia’s ontbijt brengen, meteen raak in alle betekenissen, omdat ik ALTIJD mijn kop stoot aan de deurpost van het kippenhok. Ik herhaal de mantra nietjekopstotennietjekopstotennietjekopstoten, tot ik de kippen zie en begin te kirren en te lachen en ik met een dreun weer met beide benen op aarde beland. De mensen waren vroeger een stuk kleiner, daar komt het door.

Loop ik door naar het stuk tuin waar het gras speciaal voor de cavia’s hoog wordt gehouden – kletsnatte voeten, moet je ook kaplaarzen aandoen, achterlijke – ligt de grasschaar nog naast het kippenhok. Terug.
Kom, we maken meteen een foto van het mooie ochtendlicht, camera halen, en nondeju, op het moment van afdrukken blijkt het kaartje nog in de computer te zitten. Kilometers en meer nutteloze kilometers, waar je trouwens geweldig slank van wordt, de weegschaal zit nu onder de 60 kg.

Een op de twee keer laat ik de melk overkoken, omdat ik onmiddellijk na het opzetten aan de computer iets anders ga doen en pas reageer als het te laat is: gesis en de stank van verbrande melk. En weer dat verdomde fornuis schoonmaken.

Pumpkin plant
Door bruuske beweging mijnerzijds geknakte pompoenzaaling, weer in de grond gestopt. Werkt het?

Dreigt er regen, denk ik zomaar spontaan, in plaats van die te vergeten, aan de witte was die aan een nieuwe waslijn naast de moestuin hangt en wat doe ik? Ik laat me afleiden en steek beide handen in de aarde, waardoor ik terug moet om ze te wassen. Tot 3 keer toe.
Als de kippen naar bed zijn, kan ik me weer bezighouden met de tuin, ik zaai dingen als dropplant, nigella, cosmos, verbena, korenbloem en escholzia op de plek waar de woeste bloemenzee gaat komen, hark alles in en stamp het nog eens stevig aan en wat doen de kippen de volgende dag als eerste: in een rechte lijn naar de PD lopen om het eens lekker op een krabben en smikkelen te zetten. Zouden ze me vanuit het kippenhok in de gaten hebben gehouden?

French beans Neckark??nigin
Entree muizenrestaurant

Van de sperziebonen die ik in een plastic bloembak voorgezaaid heb, is de helft verdwenen, waarschijnlijk door een dief op vier pootjes, zoals de buren die noemen. Zaaien we die toch weer voor een tweede keer? Als ik de bonen direct in de grond zou stoppen, zouden ze allemaal zijn verdwenen, zo stom ben ik deze keer echt niet.

En nu zit ik met een verzameling zaadjes (zie bovenste foto), waar ik geen gat meer in zie. Ik probeer het volgende: een doos met Reeds Gezaaid, een stapeltje Moet Vandaag de Grond in en een doos met Morgen Uitzoeken, een roulerend systeem, dat zou moeten werken, maar het niet doet, dankzij mijn chaotische besluiteloosheid. Noteer dan toch een jaartal, slome, hou ik mezelf voor, of schrijf in godsnaam op de zakjes wat erin zit. Ik weet wel hoe dat gaat, ik denk, die herken ik wel volgend jaar. Niet, niet, niet.
Als ik de anonieme zaadjes dan in vredesnaam maar zaai om te kijken wat het nu was, laat ik de boel uit mijn poten donderen, bij voorkeur op bed in Saars slaapkamer, waar zich de kwekerij bevindt wegens stabiele temperaturen.

Van die dingen.

(Vergeet ik nog dat ik NIET, ik herhaal NIET de beslagkom mag uitlikken als ik een creusois maak, wegens rauwe hazelnootallergie, OAS in dit geval. Heb ik toch gisteren weer wel gedaan)

Ophouden

Mud and rain in a french garden
Normaal staat hier het gras kniehoog

Het begint me nu na zoveel maanden aardig de keel uit te hangen: de eindeloze neerslag die dit land teistert. Gisteren had ik me voorgenomen te tuinieren, stom natuurlijk, want het water kwam in zulke ellendige hoeveelheden naar beneden, dat ik maar besloot boodschappen te gaan doen. Na drie keer glibberen kreeg ik de eend eindelijk het asfalt op. Bedankt, la m?©t?©o.
Iedereen is hier zo langzamerhand een beetje sceptisch aangaande het weerbericht, want het aangekondigde mooie weer blijft maar uit. Zondag schijnt het strakblauw te worden en boven de 20¬?C, maar we moeten het maar zien gebeuren. Zei ik langzamerhand een beetje sceptisch? Ze lachen zich al jaren een deuk om die kletskoek.

Wat me ook verschrikkelijk ergert en teleurstelt, is de Nederlandse zender radio 1, door mij nog altijd Hilversum 1 genoemd vanwege het oubollige provinciaalse karakter. Ik had al moeite toen ze met die duopresentatie begonnen, vooral omdat ik die stemmen van die twee zg lollige types niet te pruimen vind zo onsympathiek, maar dat is misschien iets persoonlijks. Zo heerlijk als ze af en toe in vakanties worden vervangen door een serieuze radiostem als die van Rob Trip.
Waarom luister je dan, vragen jullie je af.
Nou, dat komt omdat ik ‘s ochtends vroeg, na het voederen en uitlaten van het vee, om 07:00 uur aan de computer aan het werk ga, ik hoor wat er in NL speelt, met het gepruttel van de radio als een oud koffieapparaat op de achtergrond. Ik word er niet door afgeleid, en ik ruik die bejaardenlucht van doorgekookte slappe filterkoffie, die te lang op het plaatje heeft gestaan en hoor af en toe een beetje “nieuws” vanuit de moerasdelta. Ik zeg “nieuws”, want dat is het natuurlijk niet. Ik weet heel goed dat dat nieuws niks anders is dan een ruim van te voren ingevulde agenda, te koop bij ANP of Novum, maar dit natuurlijk weer voor de zoveelste keer terzijde.

Rooster
Kraaiende kippenmanager Dominique doet ook iets doms

Ik kan er heel goed bij werken, terwijl ik bij muziek niet kan werken. Het zal wel iets met hersenhelften te maken hebben.
En wat heeft zo’n omhooggevallen manager van dat nieuws op hilversum 1 nu bedacht? Dat er een moppie muziek moet tussen de eindeloze reclameboodschappen met autoruiten en benzinepassen, geinige straatinterviews met meningen van mensen die er niks toedoen en het journaal, stotterend en ook al leutig gebracht door een “spontane” voorlezer (christusmeziele, dat is erg), dat die anderhalve minuut dus die overblijft voor echt nieuws of wat er voor door moet gaan, gevuld moet worden met “muziek”. Ja, aanhalingstekens, want wie in vredesnaam die plaatjes uitzoekt, die moet worden ontslagen, net als die omhoogvallen manager trouwens, want wat is dat een verschrikkelijke onmuzikale teringzooi, die momenten van ontspanning en reflectie, zoals die manager die geluidoverlast noemt. Momenten van ontspanning en reflectie? Een ordinaire bezuiniging, als je het mij vraagt.

Ik weet echt niet wat ze hiermee willen bereiken, behalve dat ik afhaak en het af en toe tegen beter weten in maar steeds minder, nog eens probeer. Volgens mij willen ze ook ook dat de voorlezers een persoonlijke noot inbrengen, met die lolligheid en hun gelul over hun priv?¬©leven en -voorkeuren, opdat de luisteraars blijven plakken. NIET DOEN! Ik ben er niet in ge??ònteresseerd.

Bleu merle border collie
Hond likt zijn wonden

Ondertussen regent het lekker door, hoor ik aan het gekletter op de golfplaten daken. Toen ik net vriendin en buurvrouw P. sprak, die ondanks de modder haar moestuintje mopperend aan het opruimen was voor de nieuwe aanplant van tomaten, sla, wortels, uien en prei en Bleu vanachter het raam jaloers aan het blaffen was, zei ze plotseling: “Oppauwe!”
Wat? H?®? Hahaha! Ze hoort mij dat altijd roepen tegen die bemoeizuchtige uitslover en heeft eigenlijk geen idee wat dat precies betekent, zei ze.

Dat heeft die manager van de radio ook niet helemaal begrepen, geloof ik, maar dan anders. Zucht. En nu is het ook afgelopen met die regen, verdomme!

Volgende keer: hoe komt Bleu aan die wond?