Tag Archives: groente

Bestelling

Dahlia's

Een saaie zondag met een grauwe lucht en verplicht in je hok werken, wat doe je dan om er onderuit te komen? Bij Vreeken in de zaadcatalogus neuzen. Vorige week zaterdag noemde Maarten ‘t Hart in het weekblad van de NRC de winkel al:

Voor ouderwetse rassen vervoeg je je te Dordrecht bij Vreeken. Elk jaar kijk ik er naar uit om daar te winkelen. Even een bezoek aan ?©?©n
van de mooiste steden van Nederland en ?©?©n van de leukste winkels, ook al is de winkel zo volgestouwd (Vreeken heeft meer dan duizend
soorten groentenzaden!) dat er maar ?©?©n persoon tegelijk in kan.

Ik heb besteld: wilde asperge. De tamme is vorig seizoen met succes gezaaid, het is afwachten of de plantjes de winter hebben overleefd. Verder princessebonen, vari?¬¥teit ‘Slenderette’, Bataviasla, Romaanse sla, zoals ik me had voorgenomen, koriander, omdat dat daar immers niet te krijgen is, en dan wat siergedoe om niet op te vallen tussen de buren: Agapanthus en twee dahlia-vari?¬¥teiten. Die dahlia’s staan bij ons in de buurt in elke tuin te schitteren en Yeva en ik nemen ons elk jaar weer voor er ook aan te beginnen, maar tegen de tijd dat we ze weer zien, is het te laat en moeten we een jaar wachten. Eindelijk op tijd.

Ik herinner dat Geoff Hamilton in een uitzending van Gardeners’ World – misschien was het wel de serie Cottage Garden – de jonge spruiten van de dahlia’s afsneed om ze te stekken. Goed idee, Geoff, hoewel ik denk dat de dahliakwekers dat weer minder vinden. Ik had eigenlijk voor Begoniaknollen moeten kiezen, maar dat gaat me te ver.
Verrek, ik ben twee zaken vergeten, tuinmelde die ‘t Hart in datzelfde stuk noemt en goudsbloemen, die na twee jaar uitbundige bloei zijn verdwenen. Ik heb misschien nog ergens een restantje.

Nu weer aan het werk, anders mag ik geen Olympische Spelen kijken.

Countdown

herfst

Na de storm van woensdag zijn de iepen in 24 uur kaalgeblazen en trekken de meerkoeten en eenden lange zwarte sporen door het gele oppervlak. Vandaag zijn de bladeren trouwens alweer naar de bodem gezakt. Wordt er wel gebaggerd, vraag ik me af, een trauma uit de volkstuintijd.
Het regent hier weer, nadat de dag zo prachtig was begonnen, en ik moet naar buiten, want de hondenbrokken zijn op. Eigen schuld, had ik dat maar niet voor me uit moeten schuiven. Dat komt vooral omdat ik ‘s ochtends veel beter werk. Na 13:00 slaat de onrust toe.
Maar vrolijk word ik er niet van. Het is 20 november, 15:00 en al bijna donker, for god’s sake! De kerstvakantie begint godzijdank dit jaar vroeg. Nog vier weken. Nog 28 dagen.
Er bestaan vast geinige countdown-widgets, eens een beetje googlen. En verdomd, er bestaan zelfs speciale WordPress-aftelklokjes, die je ook nog eens aan je iCal of google-agenda kunt plakken, leuk, maar waar houden de mensen zich toch mee bezig? Ze doen er geen kwaad mee en het houdt ze van de straat, ook weer waar, niet zeuren, de Korte.
Ik ben even knutselen in de zijbalk.

tomaat met champignon

Iets anders, ik sukkelde gisteren met de hondjes over de gracht en ik zag nergens meer geen paddestoelen, alles in verschillende stadia van ontwikkeling. Hele bossen op bizarre plekken. Nog vreemder was dat zich in een kluitje zwammen op de Oude Waal twee tomatenplanten hadden gevestigd. Waar komen die nu vandaan? Zeker van het plakje tomaat in een weggesmeten broodje gezond dat door een verwend kind versmaad is geweest geworden. Chips zijn veel lekkerder. Ja, dat kan ik aan je zien, kind.

tomaat??

Sla met sjalot

Maarten ‘t Hart had het vorige week in de NRC over de andijvie die geen andijvie bleek te zijn, maar Romeinse sla, een smakelijke soort die niet snel verlept. Die gaan we volgend voorjaar ook proberen, in ieder geval de langbladige varieteit. Ton Vreeken heeft een hele serie te koop, waarvan Winter Density me wel lijkt vanwege het winterharde karakter.

Jammer genoeg zijn de grijze sjalotjes uit dezelfde catalogus al een hele tijd momenteel niet leverbaar, wat dat ook moge betekenen, behalve dat ik ze daar niet kan krijgen. Nu zijn die ongetwijfeld bij ons in LDF wel ergens te vinden, dus ik denk er nog even over na en tot die tijd kijk ik naar de twee sjalotjes in de bloempot in de goot die al een flink eind zijn gevorderd. Die heb ik expres achtergehouden om net als bij de prei na de bloei de zaadjes te oogsten.
Ik geef toe dat het allemaal lange termijnplanning is, want voordat die zaadjes er zijn is er een jaar voorbij, verondersteld dat de oogst niet mislukt. Wat doe je eraan? Niks. Wachten en geduld hebben.

grijze sjalot, echalote grise

Ik ben toch al te laat, zie ik, Hubert le Jardinier beweert dat ze van oktober-november kunnen worden geplant. Ik denk dat uien net als bollen altijd de grond in kunnen, zolang het niet keihard vriest. On verra.
Ondertussen eet ik de laatste Romeinse sla op met een gekookt eitje en een gesnipperde sjalot. Niet verkeerd, niet verkeerd.

Catalogus Ton Vreeken

Prei in aantocht

In een oude Montagne laat de prei zijn zaadjes vallen, het mocht eens tijd worden. Mooi zo, ik ben dol op gratis. En nu maar eens proberen of het geen windeieren zijn. Ik doe drie zaadjes in een potje, dat Saar van haar tante D. heeft gekregen. Daar zaten oorspronkelijk knolletjes bij die je in de meegeleverde samengeperste aarde kon stoppen, maar die knolletjes bleken de dag na de overhandiging verdwenen.
We waren stomverbaasd. Weggegooid konden ze niet zijn, hier wordt namelijk nooit iets weggegooid, dat ook maar enigszins bruikbaar lijkt, dat is meteen ons grote probleem. Daarom denk ik dat het de muizen zijn geweest. In ieder geval, ik had een kabouterbloempotje met aarde en heb daar drie preizaadjes in gestopt.

Huppetee, daar gaan ze al:

Volgens de deskundigen moet ik dat pas in het voorjaar doen, hoewel die prei heel goed tegen vorst bestand is. Ik probeer er gewoon een serietje en zie wel of ze stranden of niet.

Tomatensaus

ossehartjes
Heel erg rijpe coeur de boeuf

Donderdag reed ik via de Boerenbond naar Lucienne. Ik was minstens een jaar niet bij de Boerenbond geweest en ik verwachtte dat alles bij het oude zou zijn, want zo’n bedrijf is het, maar helaas, de oude chagrijnige man in stofjas en met sigaret bleek te zijn vervangen door een vlotte jongeman in bedrijfskleding, zonder sigaret, maar gelukkig met hetzelfde vrolijke karakter. Er zit kennelijk wel systeem in. Ik stond binnen 2 minuten weer op straat, terwijl ik het anders heerlijk vind om me in die merkwaardige koopwaar te verlustigen. Alles voor het vee, van kuikenvoerbakken tot prikkeldraad en alles daartussen, waarbij de afdeling spenen de voorkeur heeft, hoewel de klomp- en sokhoek er ook mag zijn. Nou ja, misschien kwam het omdat het bijna 12:00 was en hij me wilde lozen omdat hij honger had, ik ken genoeg mensen die daar een beetje door geprikkeld raken.

Bij Lucienne werd ik weer heel hartelijk ontvangen, ze hadden inderdaad zonder water gezeten, maar alles stroomde weer. Er stond een schaal met dieprode schijfjes tomaat op tafel, ik had de dames gestoord bij het middageten. Dat gaf niks, zeiden ze, kom, we nemen een borrel, we hebben alle tijd van de wereld. “En trinke”, en we klonken op het naderend afscheid.
– Wil je een paar van mijn tomaten, vroeg Lucienne. Ze hadden er veel te veel en ze waren allemaal tegelijk rijp. Daar zei ik geen neen tegen, dus ik kwam een half uur later thuis met een enorme zak met die verrukkelijke, donkerrode tomaten, waar Saar helemaal verkikkerd op is.

Dat was donderdag. Die avond heb ik er saus van gemaakt, met sjalotjes en bijna alle kruiden die ik in de tuin had, tijm, oregano, basilicum en laurier. Een pot ingedikte saus vervoert iets gemakkelijker dan een grote plastic zak met overrijpe tomaten.
Een kleine soeplepel over een bergje spaghetti, een beetje kaas en het eten is klaar.

bed
Onwenselijke combinaties zie je in Belgi?´ jammer genoeg ook niet

We vermaakten ons op de terugweg door gekke lettercombinaties op nummerborden te fotograferen. Vlak voor Antwerpen reed in de file naast ons een witte Lamborghini. Ik heb zelden zo’n lelijke auto gezien, zo duur en dan zo’n goedkope uitstraling, onbegrijpelijk. De meisjes begrepen het wel, die zijn verslaafd aan Top Gear en legden me uit dat jongens (mannen) zulke bonkige patserauto’s juist leuk vinden.

lamborghini
Oegli

De enige vertraging in de reis is de laatste tig keer de filevorming in Antwerpen gebleken. Parijs is een eitje, de rest van de weg in Frankrijk is vaak vrijwel leeg, maar in Belgi?¬¥ staat alles steevast vast. De meeste files worden veroorzaakt door het bekende ego??òstische dramgedrag van de jongens met haast als ze een baantje moeten inschikken, mijn favoriete mopperonderwerp.

Bess Kwint

De hondjes ondergingen de reis ieder op hun eigen manier. Kwint sliep en werd alleen wakker bij de eetpauzes, Bess hijgde van de reisangst, hoewel dat na een aantal uur iets minder was. Het ging in ieder geval beter dan vroeger, toen ze door de stress wel eens Kwint wilde grijpen en dan maar blind in alles hapte wat bewoog. Ze reisde mee in een hok om schade te voorkomen. Nu de meisjes groot zijn, mag Bess zonder bench reizen.

Zo. Een krantje lezen en nog ?©?©n dagje lummelen voordat de werkweek begint.