Tag Archives: herfst

Donder en bliksem!

Cattle Limousins
Kalfseizoen is begonnen

De week begon goed met de eerste kalfjes. Deze hier zijn van Tintin, collega van JP. Hij heet eigenlijk Laurent, maar dat is iedereen vergeten. De in december overleden oud-burgemeester Raymond P. was zijn peetvader.
Het eerste kalf van ons dorp werd gisteren geboren, het was ook de eerste keer voor het vaarsje. De bevalling verliep zonder problemen.

Family leaving after short visit
P?©p?© zegt het bezoek gedag
Kitten, black mister P?©p?© (Petit Prince 2)
Zo’n knappe vent!

Dinsdag kwamen T. en C. reuzegezellig langs op doorreis van Spanje naar huis. Ach, kon die kleine P?©p?© maar mee! Maar dat kon niet.

Bleu the border watching autumn
Bleu in bos

De familie was nog niet vertrokken of de herfst begon. Maar lekkere vette c?®pes? Neen, die hebben we nog niet kunnen vinden. Hoe dat nu kan.

Neighbours in French landscape
Buren in hun tuin

Buurman lacht nog vrolijk naar het vogeltje, maar let eens op de lucht erachter. Het lachen zou hem snel vergaan.

Dark sky, thunderstorm
Hellup!

En het werd steeds erger. Ach dat waait wel over, dacht ik nog, maar had de stekkers er voor de zekerheid nog geen 5 minuten uitgetrokken of het barstte los. De regen kwam begeleid door vette donderslagen en veel tromgeroffel in grote gulpen door gaten en kieren het huis binnen, waardoor ik was gedwongen de luiken dicht te doen. De verlichting werd eveneens door de elementen verzorgd.
Hoera, dacht ik, nou krijgen we een bos vol eekhoorntjesbrood/funghi porcini/c?®pes, want ik kan immers nog maar een ?©?©n ding denken.
Volgens buurman P kwam dat qua schijngestalte van de maan ook goed uit, want regen vlak voor nieuwe maan, nou, dat zou een massaoogst geven. Ik heb nog geen boleet gezien en het is nu zondag. Dus die kletskoek met de maan blijkt alweer flauwekul.

Rainbow over our village

De volgende dag leek er niets aan de hand. Vriendin P en ik keken naar de regenboog en ze kloeg over alle net ingezaaide akkers, waarvan de graszaden door de waterstromen allemaal waren weggespoeld. Al dat werk voor niks!
– We hebben weer eens te hard om regen gesmeekt, dacht ik en we hebben het gekregen. Misschien valt de schade wel mee, ze heeft altijd een gitzwarte blik als er iets een beetje mis gaat.

Result of mushroom hunt this morning: one huge cantharelle, 13 cm
Prijswinnend exemplaar

Wel vond ik een gigantische girolle met een diameter van 13 cm. Ik heb nog een berichtje met dit wereldnieuws naar de krant gestuurd, maar die hebben niks laten horen, hoewel La Montagne altijd vol staat met dit soort flutberichtjes. Flauw, hoor.

Ralentir!
Natuurgeweld

Kijk eens wat die stromen hebben veroorzaakt, hele stukken asfalt zijn losgerukt en ontwricht. Gelukkig geen doden zoals in Zuid-Frankrijk.

Remains after chicken plucking

En gisteren hebben we alle kippen van de adoptie in mei een kopje kleiner gemaakt. Althans niet ik, vriendin P. Ik heb geplukt en geplukt en geplukt. En ik heb een beginnetje gemaakt met het leren ontmantelen van die arme dieren. Je moet wel een vlijmscherp mes hebben.

Haal de natuur in huis

Pumpkins
Herfststukje 1

Het is alweer zaterdag en er wordt ook vandaag gejaagd, hoor ik in de verte. Het is heerlijk weer deze week, een echte Indian summer,maar veel tijd om buiten te spelen heb ik niet. Ik werk binnen en dat gaat frustrerend langzaam, niet omdat ik zo langzaam ben, maar omdat dat internet niet wil meewerken zoals bekend. Hoe vaak heb ik hier al over gemopperd?

Ik heb even gezocht wanneer ze in dit derdewereldland eindelijk eens de moderne wereld gaan betreden en dat staat op de agenda voor 2020.
2020! Dat is voor mij te laat. Ik doe het er dus maar mee, maar vrees dat dit echt niet meer langer kan, want mijn uurprijs zakt op deze manier onder de 5‚Äö?ᬮ. Ja, jelui leest het goed, ik zit ruim onder de armoedegrens.

Chesnuts
Herfststukje II

Ondertussen vind ik dagelijks veel, maar meestal enkele c?¬Æpes als ik met de honden de ochtendwandeling maak. ‘s Middags doen Bleu en ik het nog even dunnetjes over zonder het witte monster en dan mag hij los en verdwijnt onmiddellijk in het bos. Hij is onzichtbaar te volgen door luid gekraak van takken en bladermisbaar, tot hij zich plotseling weer bij mij meldt. Zo merkwaardig dat je na 10 seconden iemand al niet meer ziet, terwijl de bomen nou niet echt heel dicht op elkaar staan.
Vriendin P. ben ik altijd onmiddellijk kwijt, die heeft me daar een tempo en bovendien door levenslange ervaring gescherpte ogen, die bijna elke champignon spotten, voordat ik eindelijk eens begin rond te kijken.
Dat kan ik niet, als ik snel door het bos loop, zie ik niks. Ik heb wel een techniek ontwikkeld, die tot nu toe feilloos werkt, waarover een volgende keer meer.

Young cockerel
Een van de jonge hanen

Om weer een andere bron van inkomsten te vergaren ben ik een dagelijkse tekening online begonnen, die ik binnen afzienbare tijd wil koppelen aan Etsy.com. Na een klein niet-representatief onderzoek ben ik erachter dat er in deze wereld en dan vooral in de USA, heel veel hysterische enthousiaste kippenliefhebbers bestaan.
Er zijn bijvoorbeeld mensen die hun kippen luiers aandoen om ze in huis te kunnen houden. Ja, die bestaan. Ik heb gelezen hoe men elkaar serieus condoleert, als er weer een kip de pijp uit is, terwijl dat toch een van de bestemmingen van de kip in het algemeen is, dat hij (zij) in de pan belandt, of niet soms?
Die mensen en anderen, die willen misschien wel een portret voor niet teveel geld van hun al dan niet overleden gevederde vriendinnetjes hebben. Hopen we.
Andere dieren mogen ook. Of kinderen. Of een schilderijtje, maar dat jaagt de prijs weer op.

Scary bugs
Hele vieze enge beesten

Een dagelijkse tekening maken valt helemaal niet mee, als de dagtaak er ‘s avonds om 20:00 eindelijk opzit. De kippen gaan gelukkig helemaal zelfstandig naar bed, kwestie van de deur achter ze dichtdoen.
Toen ik gisteravond uitgeput, maar tevreden eindelijk naar bedje ging, bleek er een invasie van enge torren te hebben plaatsgegrepen. Die wantsen vliegen bij voorkeur de leeslamp in en steken ook nog eens gemeen. Als je ze plet, ruik je een soort amandelachtige misselijkmakende geur. De lieveheersbeestachtigen scholen samen op eenzelfde misselijkmakende manier, zonder geur, maar als iets uit een horrorfilm. Mijn hoofdhaar stond overeind.

Scary bugs
Punaise

Om 22:00 had ik ze bijna allemaal in de stofzuikerzak gezogen met een prop in de stofzuigerslang. Ramen dicht, lichten uit en hopen dat de overblijvers blijven zitten waar ze zitten.
Haal de natuur in huis, yeah, right.

Herfstdrukte

A dairy cattle
De melkkoeien van de Dierenfluisteraar na het melken op weg naar de wei

Er zitten te weinig uren in de dag. Gisteren zei buurman P. dat ik in de tuin bij de hangar de laatste perziken moest (mocht) gaan rapen, omdat ze anders hopeloos en gegarandeerd naar de ratsemodee zouden gaan. Tegen bedtijd had ik eindelijk de tijd om die dingen te schillen, ontpitten en tot moes te koken, want veel smaak hadden ze niet. Met citroensap, kaneel en een paar vanillestokjes is het misschien toch nog iets geworden.
Als ik nu maar niet te lui ben etiketjes op de jampotten te plakken, want als je denkt ha, lekkere verse abrikozenjam en het blijkt die perzikenprut te zijn, is de teleurstelling groot. Ik ben niet zo dol op perziken, dat is wel duidelijk.

Parson Russel and border desperately waiting for their master
Even wachten, jongens, baasje heeft een padde(n)stoel gezien

Over abrikozenjam gesproken, toen ik tijdens mijn bramenverzamelwoede de Dierenfluisteraar sprak en ik hem op slinkse wijze ondervroeg, verklaarde hij dat hij die toch wel de lekkerste jam vond, ja, smakelijker dan bramenjam.
Twee dagen later overhandigde ik zijn vrouw (te zien op het erf op de bovenste foto) een potje met een vrolijk artistiek etiketje, speciaal voor de gelegenheid getekend, met een korte herhaling van het gesprek met haar man, dat hij die zo heerlijk vond.
РOh ja, zei ze, nou, dat zal mij benieuwen, mijn abrikozenjam vindt hij afschuwelijk, hij houdt alleen van die van de Intermarch?©. Maar misschien vindt hij die van jou wel lekker. Einde verhaal.
Ik moest zo verschrikkelijk lachen, ik werd gewoon gedist met mijn goede bedoelingen, daar kwam het op neer. Al die eco-wijven met hun leuke jampotjes ook.
Weer een paar dagen later werd ik binnengeroepen en kreeg ik een homemade geitenkaasje cadeau.
– Ik was helemaal vergeten je te bedanken, zei ze.
Smaaktest heeft nog niet plaatsgevonden.

Ceps
Zoekresultaat na een korte wandeling

Maar zoals ik al zei, ik heb weinig tijd met de dagelijkse verplichtingen, werk, honden, kippen, wecken, jam maken, tekenen.
Gelukkig vind ik onderweg bij de hondenwandeling elke dag wel een paar c?®pes. Die moeten ook worden gewassen en gewatergolfd en in de diepvries worden gestopt.
Daarom heb ik even minder tijd voor stukjes.

Nieuwe Maan

French landscape with cows
Uitzicht op het dorp van de dierenfluisteraar en onze berg

Toen ik vanochtend in de keuken kwam, was het kouder dan de voorgaande dagen en dat was ook te zien geweest aan de glasheldere hemel vannacht. Laten we in godsnaam nooit, nooit straatverlichting krijgen hier! Buurman F., die hier maar een paar weken per jaar is, zou dat wel op prijs stellen, net als denkelijk de bewoners van het Grote Huis. Die zijn er als hard werkende professionals alleen in het weekend en verblijven doordeweeks in hun pied-?†-terre in de Grote Stad. De andere bewoners liggen om 20:30 of 21:00 zeker al in hun bedjes, want die springen er om 5:00 of daaromtrent alweer uit.

Dog and woodpile
Bomen omhakken en houtzagen, dat kunnen ze hier ook wel

Zaterdag wandelde ik vrolijk langs het ?©tang en wilde door de beek weer langs Grote Wei afdalen, toen ik een geel boerenrenaultje (v/h La Poste) zag en verderop bij de rand van het bos een vent in een oranje hes. Hysterisch hondengeblaf op de achtergrond en geknal. Wat zullen we nou krijgen?
Donderdag waren ons leven al niet zeker (“Herten, geloof ik, donderdag”, zei buurman), zaterdag (“Sangliers, Ob?¬©lix”) en toen ik zondagochtend uit veiligheidsredenen duidelijk zichtbaar met de honden mijn standaardwei overstak, in het voorbijgaan nog een pondje weidechampignons vergarend, zag ik linksbeneden bij de weg een Bretonse spaniel met vier mannen, waaronder onze eigen buurman (met misschien ook wel de King of the Septic Tank) in haar kielzog, duidelijk speurend naar patrijzen: zondag is het dus “volaille”. (Ik zag nog een toompje patrijzen zich precies rechts van me zich tussen de bosjes verstoppen, ik dacht, ik zeg niks)

Hunt & Harvest
Buit van de buurman in de keuken van zijn moeder

Wanneer kan ik dan eens een keertje normaal door het bos of over een zandweg wandelen? Dat was vandaag. Ik ging op weg met een plastic zak bij me, langs het bekende bospad, met de gedachte die te vullen met kastanjes, waar je nek op dit moment over breekt, tot grote afschuw van Bess, wier tere pootjes niet tegen de stekels van de bolsters kunnen. Bleu holde woest rond, beurtelings Bess pestend, terwijl hij kastanjes kraakte en opvrat.

Mushrooms / Porcini / C?®pes
Zeven c?®pes op een kluitje

Ik vond de kastanjes te klein en liep door, keek af en toe om me heen en zag plotseling op een hoger stuk een hele fraaie dikke verse boleet in de vorm van Eekhoorntjesbrood staan. Halleluja! Ik vergat de honden, klom omhoog en vond nog eens 6 dikke jongens. Jongens, wat een feest! Ze pasten maar net in de plastic zak en toen ik de wandeling voortzette, bleek na 10 minuten dat die zak zwaarder en zwaarder werd en feitelijk niet te tillen was, ik sjouwde me suf.
We maakten rechtsomkeert en deelden eerlijk met de buren, die net zo blij en opgetogen voor me waren als ikzelf was.

Ja, mensen, met Nieuwe Maan, dan krijg je dat. Echt? Echt waar. Zeggen ze hier bij ons.
Kijk maar hoe groot zo’n c?¬Æpe is:

Happy with my mushroom (and dog)
Die kleine kleffe kushond bemoeit zich met alles

Hout en herfst

France, in the country
Kwint in de boomgaard van de nichtjes

Buurman Jean-Pierre stapte door de open voordeur naar binnen.
– Hoeveel hout wil je eigenlijk hebben?
Ik dacht dat 4 meter wel genoeg zou zijn, een aanhanger vol, zoals vorig jaar. Daar ging hij over een kwartier aan beginnen. Zal ik mee, vroeg ik, of loop ik alleen maar in de weg? Neen, ga maar mee.

We vertrokken met de kleine groene trekker met aanhanger van de afwezige buurman, waarbij ik op het spatbord van het wiel ging zitten, me vastklemmend aan de stang, die precies dat doel diende. Ik schudde als op een trilplaat. We werden gevolgd door zijn moeder in een grotere maat trekker, waar De Verschrikkelijke Zaag aan vastzat. Op een veldje bij het volgende gehucht lag een stapel balkjes van een meter, die – heel handig – precies in de ruifvormige bak van de zaag passen, die daar als het ware dwars doorheen zaagt. De zaag zit op 1/3 van de lengte en zaagt ze op die manier precies op maat. Ons fornuis en alle andere fornuizen in de omgeving willen die lengte.

Firewood for the winter
De voorraad

We haalden nog een beetje meer op een andere plek, omdat er een kop op de remorque moest, vlakbij een vindplaats van girolles, neen, ik zeg niks, mijn lippen zijn verzegeld.
We maakten er in de schuur een mooie fotogenieke stapel van en laat de temperatuur donderdag toch plotseling 15¬?C zijn gezakt! Kwam dat even mooi uit, de fik in de kachel!

Les 3 cornes, Creuse, France
De omgeving van Saint Vaury

Ondertussen is S. gearriveerd, om me tussen alle stress van Het Boek door, op te halen voor de winterstop in Amsterdam. Gisteren wandelden we een rondje Les 3 Cornes uit het wandelingenboek, een mooi stukje landschap hier in de buurt waar ik graag doorheen rij, als ik binnendoor naar Gu?©ret wil. Lopend is dat weer anders, vooral omdat het af en toe een ijskoude wind woei en de zon zich nauwelijks liet zien.

Statue of Saint Val?©ry
Beeld in het bos

We kwamen midden in het bos nog een heilige tegen op een plek die me ouder leek dan het beeld, net als de linde en het kapelletje hier op de berg. Die stamt denkelijk uit een tijd van nog voor de Romeinen.

De laatste tomaten staan nu op de cuisini?¬Ære te pruttelen om te worden ingemaakt, de dahlia’s worden zo uit de grond gehaald, de auto krijgt z’n hoes tegen de muizenpoep en dan is het weer tijd om afscheid te nemen. Au, au en nog eens au.

C’est comme ??üa.