Tag Archive for 'hond'

Koud Amsterdam

Published on 17 May 2012 in dieren, filmpjes and moestuin. 4 Comments


Onderweg naar NL (en andersom) wordt er flink wat afgebibberd

Ik zit weer in Nederland en ben, als ik goed over nadenk, toch enigszins de draad kwijt. Waar en wie ben ik en waarom, van die dingen, zoiets als Bess na de dood van Kwint. Niet dat ze treurig was of naar hem zocht, maar meer dat ze haar tolk en vertaler kwijt was. Wat bedoelen de mensen? Even naar Kwint kijken.

Een bijkomend voordeel is dat ze nu zonder enige overtuiging andere honden afkeft en het soms helemaal zelfs laat zitten, dat gekef. Die andere honden hadden de nep van de veronderstelde agressie veel eerder door dan hun bange bazen, want ze trokken zich toch al geen fluit aan van onze hysterica. Maar het gedrag van deze week heeft een nul-niveau qua adrenaline bereikt. Ze vindt plotseling bijna alle andere honden leuk, op een enkel klein kuthondje na, waarvan de bazin met enge starende ogen zo’n onaangename lichaamstaal laat zien, dat Bess die vrouw ook toeblaft als ze geen hond bij zich heeft.

Garden preparation
Jonge meloenen op de verwarming

Ondertussen kijk ik elke dag op meteo.fr of mijn plantjes daaro wel water krijgen. De jonge dahlia’s moesten weer mee terug, net als de meloenen en de peperplantjes, die me al via de post vanuit Engeland waren toegestuurd door de bekende fotograaf Cynthia Boll. Ze staan hier binnen een beetje aan te sterken op de centrale verwarming. Want buiten lijkt het verdomme wel te vriezen.

Op zoek

Published on 8 May 2012 in Frankrijk. 20 Comments

France, funeral service in church

Het bezichtigen van het hondje in de Dordogne werd vrijdag uitgesteld door de begrafenis van onze arme buurman, die net 6 dagen in het verpleegtehuis had gezeten, toen hij overleed. Een volle kerk met mensen waarvan ik de helft toch min of meer bleek te kennen. Op weg naar de kerk werd bij het gemeentehuis stilgehouden, de kist werd voor het monument opgesteld, waarna vijf oude mannen met de vlag van hun regiment uit Algerije hun makker een laatste groet gaven. Die ellendige oorlog waarin de jonge mannen, weggeplukt uit hun eenvoudige bestaan en gehoorzaam aan het gezag, plotseling een heel andere functie hadden dan boer, timmerman en huisvader. De regen gaf de plechtigheid een extra grimmig en verdrietig karakter.

France, Périgueux, old center
De toren van de kathedraal

Omdat het nogal een eindje rijden was, hadden we de afspraak op 2 uur ‘s middags gezet, na de maaltijd, zodat wij van tevoren in de stokoude hoofdstad een hapje konden eten. Het was voor de verandering een schitterende zonnige dag en Périgueux heeft een aantrekkelijk centrum met opvallend vriendelijke mensen. We bekeken als echte toeristen de kathedraal, waar de organist net op het gigantische orgel aan het studeren was. Het klonk helemaal niet religieus wat hij deed.

Exterior Saint Front cathedral in Périgeux, France

We schoven om 12:00 aan op een terras waar de de mensen al hun eerste plat du jour geserveerd kregen, en dachten: het lijkt wel vakantie, een terras onder de lindenbomen, de zon, aardige mensen, lieve bediening. Maar we moesten voort.

Juffrouw Tomtom stuurde ons de juiste richting op en we kwamen tenslotte op een hele mooie plek onder de zon terecht, met een Engels stel dat daar al jaren aan dierenopvang doet.
De beoogde hond bleek na enige observatie ongeschikt om met onze kleine vulkaan samen te gaan wonen. Bess moet een niet-dominante, vriendelijke, grotere mannelijke hond hebben, die blaakt van het zelfvertrouwen. En dat laatste, dat ontbrak bij deze ex-zwerver.
Dat gaat vast wel komen, maar niet bij ons, met de terreur van die terrier, die niet zo erg is als ik haar altijd afschilder, hoor. Ze denkt dat ze King of the Lab is, dat is het en die grootheidswaan wordt af en toe afgestraft door een hond als Rokko, Rafel (Raphale) of Tantbelle. Dan houdt ze zich weer een paar dagen koest.

Camping in France
De helaas te vroeg overleden campinghond Vlok (of Floque, Phloc, Phlocque)

Maar ze kan ook als een blok voor sommige types vallen, net zo hevig en overdreven als ze boos kan worden. We zien wel wat ons pad gaat kruisen.

Kolenstook en houtfornuizen

Published on 8 January 2012 in Frankrijk. 10 Comments

Granny's chair
Koppie thee erbij

Kleine update:
1. De familie is nog niet vertrokken of de bejaardenstoel staat al naast het fornuis. Dat leest een stuk aangenamer.

Coal stove
Ouderwetse warmte

2. In de salon brandt de houtvreter op kolen, een stuk veel efficiënter en rendabeler dan hout, blijkt. Als iedereen hier is, durf ik niet zo goed kolen vanwege koolmonoxidevergiftiging, die je ook van aardgas kunt krijgen, maar die bijna iedereen (ik) associeert met kolen door de gevallen van kolendamp uit mijn jeugd. Lees het nieuws er maar eens op na. Ik laat gewoon alle tussendeuren open. Ik schrok toch even van Beppie die illegaal op het bed bleek te liggen:

Parson Russel terrier asleep
Ze doet het nog een beetje

3. En er belde van de week naar aanleiding van mijn advertentie een mevrouw, die een houtfornuis te koop had, precies hetzelfde model als het onze, te zien aan de uiterst vage telefoonkiekjes die ze opstuurde, maar ze wilde persé niet zakken in prijs (400,-), terwijl ik toch zo leuk de techniek van die BBC-antiquairs toepaste:
- Wat dacht u van 150 euro, hè?
Ik geloof dat ze beledigd was. Ze ging er helemaal niet op in. Nou ja, dan niet. De buren vonden het ook een belachelijk hoog bedrag. We hebben geduld.

(4. Het eerste doekje is opgezet. Heel slim dat ik de houtskool in Amsterdam heb laten liggen, very smart, Maria, very smart. Even aan buurman Paul vragen of hij nog iets heeft liggen.

5. En kijk die koolmees, het is een drukte van belang rond het Aldivogelrestaurant:
Great tit foraging
Stiekem genomen vanuit het raam, als ze me zien, durven ze niet. De schuwe roodborsten laten zich wel zien, maar niet fotograferen. De mussen, waar de buren me voor hebben gewaarschuwd, hangen nog rond aan de andere kant van ons dorp, erg jammer.)

Een wandelingetje

Published on 17 August 2011 in dieren and Frankrijk. Closed

The river Creuse
Hoog boven de rivier

Gisteren liepen we een wandeling uit het boekje, langs de rivier bij La Celle Dunoise en in de schaduw van de bomen, want het was bij toeval weer mooi weer. Hondjes gingen mee, die hadden geen keus.

Map
Kaart uit de gids

De wandeling begon en eindigde bij de Salle des Loisirs, maar je kunt net zo goed of eigenlijk beter bij Auberge des Pêcheurs beginnen (en eindigen), waar je de auto in de schaduw kunt parkeren. Het ging langs de rivier, omhoog en weer naar beneden, langs een parallel lopend stroompje en hup, weer omhoog, allemaal in de schaduw van de bomen. We liepen langs weilanden met vee en maisvelden, en duizelden, als we iets te diep de diepte in konden kijken. De hondjes waren niet ontevreden, vooral toen ze de rivier in konden. Ze liepen tot hun buikjes het water in en dronken. Ze wilden er niet meer uit, maar voort moesten we, want S. had Runkeeper op zijn iPhone aan en we moesten weer een of ander record vestigen.
We kwamen verder geen mens tegen.

Toen we weer bijna thuis waren, kwamen we dierenfluisteraar Jean P. tegen, die net zijn koeien aan het verweiden was met behulp van een van zijn talloze hondjes. We stapten uit en kletsten wat, tot Bess in de razernij-mode schoot en zo van de achterbank door het open raam van de voorbank sprong, niet gehinderd door het te korte riempje waarmee ze aan de achterbank vastzat. Ze bungelde heel lullig naast de auto, 50 cm boven de grond, woest om zich heen happend. Dat was makkelijk weer naar binnen hijsen, voordat de rest van de meute gealarmeerd hun lid te hulp kwam schieten. Toen we wegreden, waren we omringd door minstens 7 kleine keffertjes, die Bess wel rauw lustten. Die was niet onder de indruk. Het blijft een lastpak.

L1160878.jpg
Impressie van hond met auto

« Older Entries