Tag Archives: jacht

Cultuurverschil

Badger, killed
Archiefbeeld doje das

We waren in onze drift naar nieuwe vindplaatsen in een bos terechtgekomen waar we nog nooit waren geweest. We, dat zijn Bleu en ik. Ik ga echt niet in mijn eentje een wild woud in, want als ik per ongeluk klem zou komen te zitten, of mijn been breken, dan kan Bleu altijd met een briefje in zijn bek hulp gaan halen.
Ik herkende niks, hoewel ik wel ongeveer wist waar we zaten en dat kan ook bedrieglijk zijn, want die bomen, die lijken allemaal op elkaar en je maakt bochten zonder dat je het in de gaten hebt. Er was bovendien geen paddenstoel (paddestoel) te bekennen, op een paar lekkere dodelijke groene knolamanieten na, die ik niet eens durf aan te raken.

Badger hole
Dassenhol

Halverwege kwamen we toch heus terecht op een dassenburcht, die ik nog nooit op een plaatje of in het echt had gezien, maar onmiddellijk herkende. Er waren twee uit- of ingangen op de plek waar we stonden en gek genoeg reageerde Bleu helemaal niet, terwijl hij dol is op de geur van wild. Toen herinnerde ik me die dode das van een van onze fietstochtjes, niet zo ver van deze burcht. Dat was het: de woning was net als veel andere huizen op het Franse platteland na de dood van de laatste eigenaar leeg en verlaten.

Charolaises
Stier houdt zich misschien schuil achter de bosjes

We vonden tenslotte de weg weer terug, wat nog niet eens zo gemakkelijk was, omdat we allerlei grote onbekende weilanden moesten oversteken en het onmogelijk te zien was door de grillige vorm en bos, of er vee stond. Koeien geeft niets, maar het is nu stierentijd en die diertjes kunnen wel eens ge??òrriteerd raken als je met een hondje langsloopt.
Thuis ging ik tevreden dassen googelen, want wanneer ontdek je nu helemaal in je eentje zo’n mooie burcht?

Ik vertelde mijn avonturen aan buurvrouw S., die ik naar de garage bracht omdat haar auto klaar was.
РMooi, heel goed, zei ze, wat ik beaamde (leuk, h?® en zo interessant ook..), tot ze vervolgde: als je dat nou even doorgeeft, kunnen ze worden uitgerookt.
Oh, crap, dat ik dat nou toch altijd weer vergeet.
– Dat hoeft niet meer, zei ik slap, ik heb dat arme beest al een maand geleden dood langs de kant van de weg zien liggen.

Ik blijf ondanks mijn kippen en paddestoelen een slome stadswat.

Baby’s

French beans Neckark??nigin
We willen naar buiten!

Ik heb het net getest: terwijl ik Alle 13 Goed , dwz Les 50 Plus Belles Chansons met de net overleden Georges Moustaki via Spotify beluister, probeer ik ook Bas Heijne in de NRC te lezen, alles digitaal en op allerlei handige gadgets etc.
Dat kan ik niet. Ik kan niet lezen ?®n naar muziek luisteren en ik kan ook niet de muziek in mijn hersenpan naar de achtergrond laten verdwijnen.
Is dat een afwijking of hebben veel mensen dat? Ik kan weer wel tekenen en schilderen met John Coltrane of J.S. Bach, dat gaat zelfs extreem goed en de grap is dat die muziek dan eeuwig aan het kunstwerk vastgeplakt zit. Zelfs als ik het schilderij een jaar later weer eens bekijk, gaat de jukebox in mijn kop aan. Kun je ook af en toe knettergek van worden.

Rucola flowering
Kapotgeregende bloemen van de Rucola

Ik geloof dat woensdag de zon zich even liet zien en de regen hield ook tijdelijk op, toen ik met de honden de berg ophuppelde, ja, huppelde, want wat een genot, die zon, je gaat de eenvoudige dingen van het leven toch meer waarderen, als je 5 maanden zonder hebt gezeten. Halverwege de wandeling zagen we een boerenauto staan en een meneer die in de bosjes scharrelde, iets wat in een stadspark rillingen bezorgt, maar hier gek genoeg als normaal ervaren wordt. Ik zei gedag en: hoera, de zon, waarop hij natuurlijk een praatje begon, of beter gezegd, hij ging op de uitnodiging in.
Hij bleek een soort communale jachtopziener te zijn en had gereageerd op het bericht van een van de bewoners dat er die ochtend bij het krieken jonge vosjes op de weg waren gesignaleerd. Ach, zo lief. Hij zocht hun burcht, opdat ze er zondag een drijfjacht (battue) op konden houden. Oh verrek.

Nu zijn jonge vosjes werkelijk vertederend, zoals op volgdevos.nl te zien is, maar een uiteengerukte kip wordt hier minder op prijs gesteld. Net als babyloirs, -muizen, -reetjes, -mensjes enzovoorts schattig zijn, totdat ze een keertje hebben huisgehouden en aan je spullen hebben gezeten, dan piep je wel anders.
Ik had wel sporen van vossen gezien, maar nog nooit een vos of jonge vosjes, omdat die natuurlijk op andere tijdstippen dan ik buitenspelen en zich hoogst waarschijnlijk uit de voeten maken als ze ons horen aankomen.
Ik wees naar de honden en dacht dat zij dat vossenhol wel binnen 5 minuten gespot zouden hebben, en dan vooral tante dominante Bess, die daar in feite voor geknipt is. Doe toch maar niet, ze is al hysterisch genoeg. We zeiden gedag en lieten hem verder zoeken. We horen zondag wel vanzelf of er iets gebeurt, kwestie van je kop uit het raam steken.

Beetroot seedlings
Tweede serie bietjes komt eindelijk op, kennelijk slingerend door een dronkenman gezaaid

De regen klettert door en door, en warmer wordt het ook niet, integendeel, ik zag vanochtend een buitentemperatuur van 3¬?C en nu is het 8¬?C. Eind mei in midden-Frankrijk, 8¬?C.
Buurman P. zei dat hij nog nooit, echt nog nooit van zijn leven de kachel in mei had aangestoken, maar nu brandde die. Hij wordt dit jaar 89, kun je nagaan hoe uitzonderlijk deze voortdurende winter is. Ik heb de courgette-, cornichon- en komkommerplanten die feitelijk al waren afgehard, weer binnengehaald want ze begonnen verkleumingsverschijnselen te vertonen.

Resting chickens
Kleine pauze toen de zon even scheen

Buurmans werkster kwam hier net 5 minuten geleden langs en vroeg om eieren, voor een vriendin die een broedmachine had. Nu wilde ik net weer stapels cadeau gaan doen, dus dat kwam goed uit. De reputatie van de kippen (elke kip dagelijks een ei) en onze DSK (tig keer per dag er bovenop) heeft zich in de wijde omtrek verspreid. Over 21 dagen zijn er kuikens als alles goed gaat. Niet voor mij, voor de vriendin. Ik maak foto’s als het zover is.

Herdershond of total loss

Some limousin cattle

Omdat bovenstaande koeien zondag niet meer in dit veld stonden, ik bedoel deze wei – ik zeg veld omdat ze hier van champ spreken – besloot ik die met beide honden over te steken, ook al in de hoop nog een klein champignonnetje de Paris te vinden en daarnaast natuurlijk om de knallende jagers te vermijden.
Ik had het hek nog niet achter me gesloten of ik zag beneden naast de rechterheg een hert knetterhard weghollen. En ik dacht dat die wei leeg was!
De honden hadden door hun geringe lengte niets in de gaten, maar het leek me verstandig hun aandacht af te leiden met een hoog stemmetje en een brokje, vooral toen ik er aan de linkerkant nog een zag spurten, die de weg overstak, op het maisveld links door een heg wilde, klem kwam te zitten, zich omdraaide en verdween in de richting van het huis van de King of the Septic Tank Olivier. Dat zag ik allemaal gebeuren, terwijl die twee sukkels me hoopvol aankeken met de geur van frolic in hun neus.

Die gekke Bess holt en springt op die vlakte altijd als een jonge hazewind, zoals dat bij elke hond gebeurt die op een onmetelijke vlakte wordt losgelaten. Als ze rustig aan de riem wacht, blijkt ze een soort Parkinson-achtige aandoening te hebben, waar ze in het gewone leven verder geen last van lijkt te hebben. De achterpootjes trillen, maar niet als ze ligt, loopt of holt.

We liepen door, ik zag iets wits en dacht ha, een paddestoel, tot ik even omkeek en daar Bleu 100 meter verder met zijn neus aan de grond gekleefd in een noodgang het spoor van dat verdomde tweede hert zag volgen. Hij reageerde niet op gefluit, geroep, niks, hij stak de weg over en zat al in het maisveld. Wel knap dat hij dat allemaal kon ruiken, jammer dat hij er doof van was geworden.

Ik riep en rende en riep en rende, zo hard en zo g?‚Ñ¢nant, zo hard had ik in jaren niet gegild of gerend! De hond verdween in de verte, ik zag een grijze stip op dezelfde plek in de heg klem komen te zitten als dat hert. En omdat die sukkel godzijdank het spoor daardoor enkele minuten bijster was, kwam hij weer in mijn alfa-zone, zodat ik hem kon grijpen. Bess had toen pas door wat er aan de hand was en wilde de jacht voortzetten. Yeah, right, Bess.

En ik dacht dat ik een gehoorzame herder in huis had genomen! Blijkt het een ordinaire puberale jachthond.

Head of a young border collie (6 months)Who, me?

Elke dag jagen

Scotch bonnets / Marasmius oreades
Mousserons of Pieds Durs= weidekringzwam

Donderdag, dat is eergisteren, waadde ik met Bleu door het stroompje dat op de kaart een heus riviertje blijkt dat in de Creuse uitkomt, met de serieuze naam Ruisseau de Champotier en dat wij beschouwen als een pad dat voortdurend onder water staat, toen ik stemmen en geblaf hoorde die aan twee jagers met 4 honden bleken te behoren. Zij waadden ons net tegemoet.
– Neen, ze doen niks, zei de ene over de honden, maar dat was niet de reden dat ik Bleu even bij me hield. Ik dacht dat het een boer met koeien was, waar die kleine Blauwe beroepshalve verzot op is.

Ik greep mijn kans en vroeg waarop zij jaagden, omdat iedereen hier beweert dat de ene dag dit en de andere dat bejaagd wordt. Neen, geen herten, het was een gewone jacht (chasse ordinaire) en:
– U loopt geen enkel risico, hoor! vervolgde hij, toen ik zei dat mijn jachtmethode minder gevaarlijk was, mijn zak vol Mousserons omhooghoudend.

Scotch bonnets / Marasmius oreades
Een plastic zak vol

Yeah, right. Na een klein beetje gegoogle vond ik deze site met even treurige als lollige jachtongelukken. Treurig gezien het jaarlijks aantal doden, lollig als ze zichzelf in hun voet schieten, terwijl het lood voor een onschuldige mol bedoeld is.

Harvesting funny monsters
Hoe is dit mogelijk

Na de wandeling ging ik samen met Saar nog snel naar de markt voor een parelhoentje (die van Giraud waren op) en langs de v/h voorzitter van de oldtimerclub, met wie ik een afspraak had aangaande dingen die niemand voorlopig aangaan.

German shepherd 7 months
7 maanden oude boerderijhond

Hij liet ons na het zakendoen trots zijn prijswinnaars zien, waarmee hij a.s. zondag op het F?‚Ñ¢te de la Citrouille staat, schonk ons een paar kilo walnoten (“we hebben al 200kg geraapt“) en een zg courg, een Aziatische courgette-achtige in de vorm van een slang, voordat we de Duitse Herderpup mochten bewonderen, die gezien zijn formaat geen pup meer genoemd mocht worden.

German shepherd pup
Toen hij nog 3 maanden oud was

Ik heb een paar plakjes van de courg in de olijfolie gebakken en hij is prima eetbaar. Wel eerst even de buren laten schrikken:

Showing off the snake vegetable
Poseren met een python om mijn nek

Nieuwe Maan

French landscape with cows
Uitzicht op het dorp van de dierenfluisteraar en onze berg

Toen ik vanochtend in de keuken kwam, was het kouder dan de voorgaande dagen en dat was ook te zien geweest aan de glasheldere hemel vannacht. Laten we in godsnaam nooit, nooit straatverlichting krijgen hier! Buurman F., die hier maar een paar weken per jaar is, zou dat wel op prijs stellen, net als denkelijk de bewoners van het Grote Huis. Die zijn er als hard werkende professionals alleen in het weekend en verblijven doordeweeks in hun pied-?†-terre in de Grote Stad. De andere bewoners liggen om 20:30 of 21:00 zeker al in hun bedjes, want die springen er om 5:00 of daaromtrent alweer uit.

Dog and woodpile
Bomen omhakken en houtzagen, dat kunnen ze hier ook wel

Zaterdag wandelde ik vrolijk langs het ?©tang en wilde door de beek weer langs Grote Wei afdalen, toen ik een geel boerenrenaultje (v/h La Poste) zag en verderop bij de rand van het bos een vent in een oranje hes. Hysterisch hondengeblaf op de achtergrond en geknal. Wat zullen we nou krijgen?
Donderdag waren ons leven al niet zeker (“Herten, geloof ik, donderdag”, zei buurman), zaterdag (“Sangliers, Ob?¬©lix”) en toen ik zondagochtend uit veiligheidsredenen duidelijk zichtbaar met de honden mijn standaardwei overstak, in het voorbijgaan nog een pondje weidechampignons vergarend, zag ik linksbeneden bij de weg een Bretonse spaniel met vier mannen, waaronder onze eigen buurman (met misschien ook wel de King of the Septic Tank) in haar kielzog, duidelijk speurend naar patrijzen: zondag is het dus “volaille”. (Ik zag nog een toompje patrijzen zich precies rechts van me zich tussen de bosjes verstoppen, ik dacht, ik zeg niks)

Hunt & Harvest
Buit van de buurman in de keuken van zijn moeder

Wanneer kan ik dan eens een keertje normaal door het bos of over een zandweg wandelen? Dat was vandaag. Ik ging op weg met een plastic zak bij me, langs het bekende bospad, met de gedachte die te vullen met kastanjes, waar je nek op dit moment over breekt, tot grote afschuw van Bess, wier tere pootjes niet tegen de stekels van de bolsters kunnen. Bleu holde woest rond, beurtelings Bess pestend, terwijl hij kastanjes kraakte en opvrat.

Mushrooms / Porcini / C?®pes
Zeven c?®pes op een kluitje

Ik vond de kastanjes te klein en liep door, keek af en toe om me heen en zag plotseling op een hoger stuk een hele fraaie dikke verse boleet in de vorm van Eekhoorntjesbrood staan. Halleluja! Ik vergat de honden, klom omhoog en vond nog eens 6 dikke jongens. Jongens, wat een feest! Ze pasten maar net in de plastic zak en toen ik de wandeling voortzette, bleek na 10 minuten dat die zak zwaarder en zwaarder werd en feitelijk niet te tillen was, ik sjouwde me suf.
We maakten rechtsomkeert en deelden eerlijk met de buren, die net zo blij en opgetogen voor me waren als ikzelf was.

Ja, mensen, met Nieuwe Maan, dan krijg je dat. Echt? Echt waar. Zeggen ze hier bij ons.
Kijk maar hoe groot zo’n c?¬Æpe is:

Happy with my mushroom (and dog)
Die kleine kleffe kushond bemoeit zich met alles