Tag Archives: koeien

Printerproblemen

Prentbriefkaarten

Ik had een Canonprintertje, dat het steeds minder begon te doen, waardoor ik de indruk kreeg dat alle inktspuitmondjes verstopt zaten, iets waar ik al eens eerder over mopperde en ik besloot dit nu voor eens en altijd op te lossen door nieuwe, serieuze en bechipte inktcartidges en tevoren die printkoppen met zogenaamde cleaningpatronen door te blazen.
En daar kwam ik eindelijk achter de ware oorzaak van die slappe printjes: ik bleek al anderhalfjaar met schoonmaakpatronen te printen, die ik er in een vlaag van verstandsverbijstering kennelijk al eerder had ingedaan. Nee, dat was het niet, die cartridges waren aan de verpakking en de buitenkant niet van echt te onderscheiden, tot ik gisteren eindelijk aan de zijkant het transparante stickertje zag: cleaning cartridge. Alleen de blauw deed het, want dat was de enige normale, waardoor mijn correspondentie een jaar lang in een vrolijk blauw de deur uit is gegaan. Lekker slim.

Het merkwaardige was dat die inhoud van die schoonmaakdingen gewoon inktkleurig was. Nadat ik er allemaal echte in had gezet, waarbij ik net als de vorige keer moest pielen met zo’n chipje (wegens zuinigheid, want ik had nog een paar chiploze), printte mijn lieve Canon weer zonder morren. Hoera! En nu heb ik dus prentbriefkaarten gemaakt met behulp van de HEMA, Photoshop en LightRoom, als een soort visitekaartjes bij de expositie. Dat is nu eens wel lekker slim, ha!

Nog drie nachtjes slapen.

Op zoek naar horens

Cattle

Er zijn nog weinig koeien met horens (of hoorns) hier in de buurt en als je er weer een aantal hebt gezien, valt pas op hoe gek die hoornloze hoofden eruit zien. Nog gekker zijn deze dames: die sprieten lijken alle kanten op te staan, alsof ze ontvangst hebben.

Neen, dan onderstaande Charolais: zo’n knap symmetrisch toetje. Ze liep na de eerste schrik snel weg, terwijl die van boven steeds dichterbij kwamen. Ik kan weer een tijdje vooruit met mijn modellen.

Hoe lief ze er ook uitzien, zonder gevaar zijn ze niet. Van de week hoorde ik nog het verhaal van een boerin hier uit de buurt, die 15 jaar geleden door zo’n koe was gedood. De hoorn was dwars door haar been gegaan, vertelde buurman F. die even langskwam vanuit Ch?¬¢teauroux en altijd van alles op de hoogte is.

Cow, Charolais

(Ik realiseerde me vanacht plotseling dat die Limousines van gisteren natuurlijk gewoon een spelletje Annemaria Koekoek met me aan het spelen waren.)

Verlangen

Last tulips of the season
De laatste tulp van 2011

Vorig jaar kocht ik 200 tulpenbollen op de bloemenmarkt op het Singel en plantte die op de plek van de dahlia’s. Twee zakjes van 100 ?‚Ć 7,00 euro, niet overdreven duur vanwege het gemengde karakter van de bollen: ze hebben waarschijnlijk bollen van de grond zo in een zak gemikt en geen idee wat er allemaal inzit. Maar omdat ons zunig bent, dacht ik, als ik nu eens 10 zakken van honderd koop, zou ik dan korting kunnen bedingen?
Dat komt, ik kijk af en toe naar de BBC waar twee erkende antiekdealers een wedstrijdje houden wie het best kan pingelen (haggle) en ik wilde dat nu ook eens proberen, want dat hebben we thuis niet geleerd. Laat de bloemenkoopvrouw op de Nieuwmarkt nu net toevallig ook tulpenbollen in de aanbieding hebben, voor minder dan die van het Singel, wat zeg ik, precies voor de prijs die ik gedachten had, namelijk 50 euro voor duizend bollen. Niks geen gepingel, kopen.
Terwijl ik even geld pinde, deed bloemenvrouw de bollen in twee enorme plastic tassen. “Ik heb er nog twee zakkies extra bij gedaan, hoor,” zei ze en mikte er ook nog een aantal hyacinten en krokussen bij. Is dat aardig of niet?

Tulip bulbs
Tulpenbollen

En zo heb ik allerlei spullen klaarstaan om mee te nemen, als we met kerst gaan, dat is alweer over drie en een halve week! Ik heb een antieke stoel op straat gevonden, waarvan alleen de zitting moet worden gerepareerd, overal heb ik glaswerk vandaan voor de brocante van 15 augustus, waar ik ook dahlia’s hoop te kunnen verkopen, die ik uit zaad ga kweken. Kijken wat buurman “peut-?‚Ñ¢tre” F. daarvan gaat zeggen.

Cow. Drawing.
Gezellige koeienschetsjes

Daarnaast draait de koeienproductie op volle toeren: met Pasen hoop ik een aantal werkjes op de jaarlijkse tentoonstelling in ons dorp te laten zien. De dames van het organiserend comit?© verzekerden me dat fel realistische schilderijen grotere kans maakten verkocht te worden. Weg met die artistieke ambitie, kleine kwasten en fijnschilderen maar! Het is nog leuk ook.

Book The Low Land: wrapping up.
In het magazijn van uitgeverij Erven de Toekomst

Die drie en een halve week zal zullen als een razende voorbijgaan, voorspel ik, want er is van alles te doen: eerst de Sint, die dit keer uit louter gedichten + cadeaus gaat bestaan en natuurlijk op 16 december de vernissage van Siebes expositie Het Lage Land in Huis Marseille.
Het boek is zo’n enorm succes, dat het bij de offici?¬¥le verschijning afgelopen vrijdag al bijna uitverkocht was. Het Centraal Boekhuis vroeg om meer exemplaren dan we konden leveren. Dus mensen, wil je een collectable hebben of cadeau doen, grijp dan je kans, want ik zei het al eerder, dat boek gaat over een paar jaar onbetaalbaar worden en zal meer opleveren dan het gemiddelde pensioenfonds.

Huis Marseille
Het Lage Land

Huntjens

On the farm
Tussen de appelbomen

Toen de meisjes klein waren en we tijdelijk geen honden hadden, gingen we in Limburg bij de de boer kamperen. De hartelijke familie Huntjens woonde op een heuvel met uitzicht op de Geul. Ze hadden melkvee, waarvan we als enigen op de camping de rauwe melk kochten, ijskoud en heerlijk.
Een hele kleine Y. mocht helpen in de melkstal, waar ze vrolijk op het randje zat te kijken hoe dat allemaal in z’n werk ging. Maar eerst moesten de koeien van het land worden gehaald.

On the farm
Koeien gaan gemolken worden

De afgelopen weken werd ik weer aan die tijd herinnerd en ik ging op zoek naar de foto’s, die natuurlijk niet digitaal maar analoog opgeslagen waren in de vorm van kiekjes in een grote krat. Nooit aan zoiets beginnen als je van plan ben die dag iets anders te gaan doen! Foto’s van verjaardagen, de oude tuin, op school, bij de kleuters, feestjes, fotografen, sinterklaas, vakanties, trouwpartijen (de onze), zwart-wit Zeeland in de jaren ’50 en tenslotte Op De Boerderij Bij Huntjens.

Camping at the Huntjens farm in 1996
‘t Lijkt wel Frankrijk

We zijn daar een aantal keer naartoe gegaan, tot we de laatste keer, misschien in 1998, door aanhoudende regen en kou via Lyon doorreden naar de zon in de Dr?¬•me Proven??üale.

Later op de dag over de onze mede-kampeerders. Wordt vervolgd.