Tag Archives: La Celle Dunoise

Wolf

France
Caf?©-restaurant La Bergerie in La Celle Dunoise

We hadden gisteren al onze twijfels, toen we onderweg waren. Heel lieve mensen in dat restaurant, maar we vonden het eten niet zo geweldig als iedereen steeds beweerd had. Misschien hadden we gewoon pech met het dagmenu. Voordat we er waren, zei Saar in de auto : ik weet nu al dat we hiervan spijt krijgen en dat we ons voor de zoveelste keer voornemen nooit meer naar iets anders te gaan dan onze eigen Loup.

France
Schitterend kerstgebeuren tegenover La Bergerie

Inderdaad, dat dachten wij ook en dat was ook zo. We leren het nooit.

Kerst

Moestuin in de sneeuw
Moestuin in de sneeuw

Donderdagavond was er dus een concert a l’ap?¬©ro in het caf?¬© in La Celle Dunoise. In de zomer had ik al van alle kanten allerlei positiefs over de Auberge te horen gekregen. De Engelsen, bij wie we ?¬©?¬©n keer hadden gegeten in oktober 2004, hadden het caf?¬© en hotel aan Ieren verkocht. Nu zat dat aardige dorp net als een heleboel andere Franse plattelandsdorpen in een neergaande beweging qua bruisend leven. De enige bakker was er het afgelopen jaar mee opgehouden, net als daarvoor de slager, de kapper enzovoorts. La Celle Dunoise ligt aan de Creuse en ligt 10 minuten rijden van ons vandaan.
Met het caf?© ging het ook niet al te best wegens persoonlijke problemen van de Engelse eigenaren. Wat er precies aan de hand was, weet ik niet, ziekte, alcohol, huwelijk, van die dingen. Ik praat de roddelaars na.

De reputatie van de Ieren zoemde al rond op de brocante van quinze ao?ªt en een week later hadden ze het er op de Oldtimerclub ook weer over. De zoon van de Ieren had in een noodtempo Frans geleerd, hij zou iets hebben met een meisje uit het dorp, de beste manier natuurlijk om een taal onder de knie te krijgen.
Of het allemaal waar is, weet ik niet, maar wat wel waar is dat het Frans van onze Ierse vriend impeccable is, zoals we donderdag konden vaststellen. Behalve de taal had hij ook het barkeepersschap feilloos in zijn vingers. Hij kletste met iedereen, kuste de dames, zorgde dat iedereen te drinken had en nam ook nog de bestellingen van de eters op.

Muzikanten
Muziek in la Celle

We luisterden eerst naar de jongen met zijn gitaar en daarna naar een trio, met een Nederlandse zangeres, wier ouders een huisje in de buurt hadden en die we ook even spraken. De tent zal vol, het haardvuur brandde gezellig en dankzij deze muzikale en andere activiteiten van het caf?© heeft het dorp ook weer een zetje omhoog gekregen. Het zou maar zo kunnen dat de bakker weer terugkomt.

Ondertussen is ons dorpje bedekt met een klein laagje sneeuw. De temperatuur is gezakt, dus het blijft voorlopig nog wel wit met kerst. Maar veel stelt het voorlopig niet voor. De zon doet een poging door het grijs heen te breken.

Vesoul

Dit nummer van gisteren, live gezongen in L’Auberge des P?‚Ñ¢cheurs in La Celle Dunoise door een zanger van wie ik de naam niet weet, zit nog steeds in mijn hoofd. Ik vraag me af: was de zanger nou dezelfde man die vorig jaar bij de 2takt-koning mijn d?¬©broussailleuse heeft gerepareerd? Ik ga er volgende week een kijkje nemen. Je herkent iemand niet in een andere omgeving en zonder overall. Bazen zonder hun hond.

Nu zijn we met z’n allen bezig met verlate Sinterklaasgedichten voor de cadeautjes van vanavond. Wist je dat plek rijmt op dekbedovertrek?