Tag Archive for 'moestuin'

Koud Amsterdam


Onderweg naar NL (en andersom) wordt er flink wat afgebibberd

Ik zit weer in Nederland en ben, als ik goed over nadenk, toch enigszins de draad kwijt. Waar en wie ben ik en waarom, van die dingen, zoiets als Bess na de dood van Kwint. Niet dat ze treurig was of naar hem zocht, maar meer dat ze haar tolk en vertaler kwijt was. Wat bedoelen de mensen? Even naar Kwint kijken.

Een bijkomend voordeel is dat ze nu zonder enige overtuiging andere honden afkeft en het soms helemaal zelfs laat zitten, dat gekef. Die andere honden hadden de nep van de veronderstelde agressie veel eerder door dan hun bange bazen, want ze trokken zich toch al geen fluit aan van onze hysterica. Maar het gedrag van deze week heeft een nul-niveau qua adrenaline bereikt. Ze vindt plotseling bijna alle andere honden leuk, op een enkel klein kuthondje na, waarvan de bazin met enge starende ogen zo’n onaangename lichaamstaal laat zien, dat Bess die vrouw ook toeblaft als ze geen hond bij zich heeft.

Garden preparation
Jonge meloenen op de verwarming

Ondertussen kijk ik elke dag op meteo.fr of mijn plantjes daaro wel water krijgen. De jonge dahlia’s moesten weer mee terug, net als de meloenen en de peperplantjes, die me al via de post vanuit Engeland waren toegestuurd door de bekende fotograaf Cynthia Boll. Ze staan hier binnen een beetje aan te sterken op de centrale verwarming. Want buiten lijkt het verdomme wel te vriezen.

Labourer

Cutting trees
Buurman zaagt uitgeschoten bomen aan barrels, buurvrouw blijft op veilige afstand

Nu kan ik wel af en toe de draak steken met buurman F., hij heeft toch maar even in een noodtempo de bomen van de mesthoop gerooid en in kleine stukjes gezaagd, die ik te drogen heb gelegd. Het is toch minstens een meter hout. Hoewel hij een uur daarvoor had gezegd dat ik de moestuin nu toch moest omspitten, (“labourer“), maar dat het eigenlijk al te laat was.

The dunghill
De mesthoop zonder boom, maar met de oude auto van de “echte” eigenaar Rémy

Omspitten waarvoor? Voor de aardappels! Dat leek me nu weer net te vroeg, aangezien thermometer vanochtend -1 zei en de rest van de dag rond de +1 bleef hangen, dankzij een gruwelijke helse (“infernal“) wind, die regelrecht de achtertuin in blies.

France, kitchen garden
Kale bende die nodig omgespit moet

Aardappelen zijn voor mij als kleine moestuinierder en zelfverklaard ecowijf de minst interessante groente, vooral ook omdat ik ongebreideld uit de schuur van de buren mag nemen. Ze nemen veel plek in, zijn als plant saai, bloeien ook niet opvallend en moeten ook nog eens verzorgd worden. Vorig jaar en het jaar daarvoor deed ik wel ratte, waarvan ik een pondje aan dezelfde buurman gaf.
Tegen etenstijd zag ik ze daar puree van maken. Neen, dat waren geen beste aardappels, deze – hij liet een blommige knol van een pond zien – moest ik hebben. Zucht. Gelukkig staat daar een hartelijke behulpzaamheid tegenover.

France, kitchen garden
Testopstelling bonenboog

Ondertussen ben ik begonnen met de voorbereiding van de tuin voor de bonen, zoals ik me een tijd geleden had voorgenomen. Een aantal lange hazelaartakken gaan een boog vormen waartegen de runner beans, stamspekbonen en lathyrus zich omhoog moeten werken. Commentaar van de buurman: dat waait toch bij de minste zucht wind om! Neen, voor positieve input aangaande noviteiten in de moestuin moet je niet bij hem zijn.

Degas on a stamp
Degas op een postzegel

Hoe het nu met mijn schilderijen gaat, weet ik niet. Daar ga ik vanmiddag even langs als ik toch naar het postkantoor moet. Ik zag gisteren pas bij het opruimen dat de organisatie een toepasselijke postzegel op hun correspondentie had geplakt, zo’n beeldschoon portretje, dat ik ga inlijsten (2×4 cm). En dat ik zonnebloemen heb gezaaid die Helianthus debilis heten, zag ik toen ook voor het eerst. Let op! Zodra er moestuindomheden worden geventileerd, begin ik over zonnebloemen. En andersom.

Tomatenhulpmiddelen

>Vegetable garden in France

Met klimmers als de sperzieboon en ipomoea laat ik de tuin helemaal zelfredzaam zijn. Nooit meer tomaten opbinden. Handig, nietwaar? Nu alleen nog rijp worden, jongens.

Neckarkönigin

Garden in France

Deze bonen lieten me al op 1 maart het water in de mond lopen door de naam: stokspekbonen. We hebben er nu twee keer van gegeten en het is waar, ik heb in tijden niet zulke heerlijke sperziebonen gegeten. En terwijl de rest van de tuin zucht en steunt onder de gesel van de droogte, staan deze planten erbij alsof er niks aan de hand is. Tant mieux.

France

Geen draad, stevig en toch zacht en veel langer dan die sneue dingen van de AH. Maar vooral de smaak, die is uitmuntend. Dat komt misschien ook, omdat ze binnen een half uur na oogst op de bordjes liggen.

Garden in France
Deze hier zat gisteravond tegen het plafond van de slaapkamer.