Tag Archives: moestuin

Zaailingen

Garden in France
Bess luistert als ik haar naam noem

Alweer een dag met alleen maar zon, althans zo ziet het eruit. Iedereen die ik spreek, de postkantoormevrouw en haar klanten, de buren, het publiek van de 2takt-koning, mijn voetbalvriend van vorig jaar, die ik gisteren in de Intermarch?© tegenkwam, iedereen heeft het over het gebrek aan water. Volgens mijn buurman P. begon het te lijken op 1976, toen het tot en met augustus niet had geregend. (Wat deed ik in 1976? Vakantie naar Itali?´ misschien.)
Meneer Dubar van de 2takt dacht gisteren dat ik de maaier de volgende dag, dat is vandaag, wel kon ophalen. Dat moet ik nog zien gebeuren, maar ik ga toch even langs, want ik wil MAAIEN en de meteo denkt dat er vrijdag een drupje gaat vallen. Behalve dat je dan niet kunt maaien, groeit de bende dan ook 10x zo snel.

Mijn voetbalvriend begon – na een kleine aarzeling of hij mij zou bisen: neen – in het Engels tegen me aan te kletsen, mij best, maar zou hij zijn vergeten dat hij vorig jaar tijdens de wereldkampioenschappen nadrukkelijk voor Nederland was, ook al om mij te paaien?
– Wat een schitterend weer, riep hij vervolgens in het Frans. Mijn buren zitten op regen te wachten, vertelde ik, anders moeten de beesten weer verbrand gras (l’herbe br?¬™l?¬©e) eten.
– En uiteindelijk gaan ze dood en vervolgens zijn wij aan de beurt.
Ik was vergeten hoe dramatisch hij zich uitdrukte en na nog meer van hetzelfde heen-en-weer geklets, ja, hoor:
Adieu, je vous dis!, toen we afscheid namen. Hij slooft zich altijd enorm uit als zijn vrouw (of S.) niet in de buurt is, haha.

Garden in France
Zaailingen van kers en springbalsemien

Verder ben ik begonnen met onkruid wieden en spitten, wat niet meevalt met die keiharde droge grond. De aardappels moeten erin, roept hier iedereen. Jaja, een momentje. In de moestuin, die immers vorig jaar pas weer voor het eerst na 40 jaar is ontgonnen, zijn als ware het een grasmat, honderden kersenpitten uitgekomen.Als ik die niet nu weghaal, heb ik deze zomer een probleem.

Genoeg gekletst: au boulot!

Nursery: tomatoes, beans, dahlias
Kwekerij binnen de muren

(Ik bedenk me ineens, volgens mij lifte ik in 1976 met mijn toenmalige vriendje dwars door Frankrijk op weg naar het festival in Avignon en kwam toen door deze streek, warempel, dat was het.)

Vensterbankbezigheden

Garden preparation
Nieuwe a.s. pompoenen uit de oogst van vorig jaar gehakt

Het leek even lente in Amsterdam, maar vandaag loeide een onverwacht ijskoude wind door de straten, die me weer met beide benen op grond plantte. Binnen brandt de centrale verwarming gelukkig, die de pompoenen aan de praat moet krijgen. Wanneer deed ik dat vorig jaar ook weer? Half maart. Nog maar wat wachten, denk ik, anders zit ik weer met veel te grote planten die 840 km over de weg moeten worden versleept.

Garden preparation
Bonen, andere peulen en tomaten

Afgelopen week arriveerden tijdens ons verblijf in Frankrijk de bestelde goederen van Vreeken, louter peulvruchten dit keer, makkelijke planten waar je geen omkijken naar hebt. Ze binden zichzelf heel handig op, in tegenstelling tot tomaten.
Ik verheug me vooral op de stokspekbonen alleen al om de naam, die me doet watertanden. Spek, dat is het. Verder gaat de eerste serie tomaten de grond in, die me vanuit Frankrijk door Jan F. zijn toegestuurd. Volgens Paulette konden ze NU binnen worden gezaaid. Goed. Doen we.

Garden preparation
Dahlia’s staan klaar in de startblokken

Nu moet hier in Amsterdam nog steeds de schimmelende, rotte achtermuur worden gerepareerd en daar zouden de mannetjes deze week over bellen en dat komt verdomde slecht uit vanwege de dahlia’s, die zich precies daar op de vensterbank in de warmte moeten koesteren. Die muur rot al een paar jaar, er zijn er verschillende vage types langs geweest die “het zouden doorgeven”, aan wie in godsnaam dan, vraag je je eigen af, als je er daarna nooit meer iets van hoort. Zwarte gaten en mik het maar achter de stellingkasten.

Ik moet in ieder geval mijn ingevlogen dahlia’s van vorig jaar in de aarde stoppen en stekken, want de buren willen ze allemaal ook. Ik kom om in de logistieke problemen. Laat het maar snel lente zijn, dan kunnen we weg en kan de bende naar buiten. Ik vind het niks, die stad.

Tis weer tijd voor rottend ooft

Kaarsje branden
© Yeva Swart

Een kort berichtje: het vliegtuig uit Madrid kwam op tijd aan, maar de bagage duurde een uur. Om 12:30 konden we eindelijk met de hele familie – inclusief een gecultuurschokte dochter – richting Frankrijk om onmiddellijk op de A2 tot stilstand te komen. 12 km file tussen Amsterdam en Utrecht vanwege een ongeluk.
Het begon steeds harder te regenen, overal was de benzine op, stakende massa’s in Parijs belemmerden ons de doorgang.
Neen, dat laatste is niet waar. We waren om 22:30 uur thuis.

tomatenoogst

Vanochtend bekeek ik de moestuin. Tomaten, tomaten tovrat. Overal tomaten, die bijna allemaal getroffen zijn door de kou. Af en toe zit er een goede tussen, die zo smakelijk is, dat we het bijna niet geloven.
Iedereen is begroet, de kachel snort, Kwintie stormt weer heen en weer tussen de verschillende fourageerplekken en internet doet het.
Morgen meer.

Yeva kwam thuis met de foto boven: de katholieke kerk in Santa Maria (C?¬?diz) gaat met haar tijd mee: stuur een SMS’je naar RK ROME met de tekst KAARSJE AAN, en je kaarsje gaat branden op het scherm in de kerk. Kijk, dat is pas innovatief van meneer pastoor.