Tag Archives: moord

Een mandje

Ceps
Verse boleten

Afgelopen twee weken ben ik vòor en na het werk en in het weekend alleen maar op cèpesjacht geweest, natuurlijk samen met Bleu, die hors piste het allerfijnste uitlaten van de wereld vindt. Ik ook, eigenlijk.
Hij verdween laatst weer eens voor het eerst sinds jaren spoorloos en reageerde op geen fluit of roep.

Dat moet een hert geweest zijn, dacht ik, haalde mijn schouders op en ging door met het scannen van de boslucht met mijn neus, want zo doe ik dat: ik ruik ze.
Ik zou er zonder neus nooit zoveel vinden en ik moet soms wel vijf keer goed kijken, voordat ik de paddenstoel eindelijk eens zie. Ze vermommen zich als ze jong zijn vaak als kastanjebladeren.

Ceps
Een paar verse van gisteren

Ik begon na tien minuten afwezigheid van mijn beste kameraad mijn concentratie een beetje te verliezen, tot ik gekraak van takken hoorde en nog net opzij kon springen om een dikke ree te ontwijken die mij ook niet had gezien.

Dat was alweer de derde keer dat ik bijna omver werd gelopen. De vorige keer schraapte een reetje mijn achterste (p.i.), toen ze de weg overstak tussen Bleu en mij met Bess aan de riem.
Mij lijkt tam zijn evolutionair niet al te slim met het oog op jagers.

Vijf minuten na dat hert kwam Bleu onder de modder en versierd met bramentakken doodmoe aanzetten. Prutser. We sukkelden weer naar huis met twee grote zakken vol boleet.

Our village in France
Uitzicht vanuit boletenbos

Omdat ik er veel teveel had, besloot ik de mooiste paddestoelen onder mijn liefste klantjes te verdelen.
Criteria waren en zijn: niet zelf meer kunnen zoeken, geen kinderen die dat doen en in een vorig leven wildplukker geweest zijnde. Alleenstaanden krijgen voorrang. Klojo’s komen niet in aanmerking.

Ceps
Een kleintje

Alles werd met vreugde in ontvangst genomen, tot ik bij de gebochelde kwam, die er éen had besteld, en voor wie ik een werkelijk topexemplaar van 400 gr had gereserveerd, een dikkerd, niet aangevroten door naaktslak en/of zwarte torren + een kleintje om de halve kilo vol te maken.

En wat was haar reactie? “Oh, wat is dat, ééntje? Ik had eigenlijk een màndje in gedachten.”
Ik kon even niks uitbrengen door deze schandelijke ongerijmdheid, vooral ook omdat ik speciaal was omgereden om haar die bos-schat meteen te overhandigen vanwege beperkt houdbaar.
Eens maar nooit meer dus. Vinkje achter de naam. Tjonge, jonge.

Chicken and chicks
Gezellig met moeder Molly in het zonnetje

Vrijdagmiddag kwam ik thuis na mijn laatste werkdag voor mijn vakantie van een paar weken, toen buurvrouw P me toeriep:”Je kip is vermoord! En de kuikens kan ik niet vinden!”
WAT??
Wat was er gebeurd? Twee onbekende loslopende jachthonden hadden zich vergrepen aan die arme gehandicapte Molly, die geen schijn van kans had, omdat ze niet echt kan vliegen, noch (door haar korte pootjes en misvormde tenen) hard kan lopen. De kleintjes hadden zich dankzij het feit dat ik het gras al lange tijd niet had gemaaid, kunnen verstoppen en mankeerden niets, behalve de schok dat ze geen moeder meer hadden.
Ik vond de kop van Mollie met nog een stuk ruggegraat op het pad naast de schuur. Ik kon alleen maar vloeken.

Chicks hearing a crow
Kraai in zicht!

De eigenaar meldde zich niet en na ze een dag en een nacht in een lege stal te hebben gehouden, heeft JP ze de deur uit geschopt. De kleintjes hebben zich nu volledig op mij gestort en laten ze makkelijk pakken, sommige springen al op mijn hand om opgetild te worden. Ze slapen ‘s nachts met een kruik in het oude caviahok en blijven roepen om hun moeder, ook als ik de gordijnen al heb dichtgedaan.

Gelukkig hebben ze een niet al te best geheugen. Dat heet dan Natuur.

Moord en doodslag

Even een berichtje tussendoor.

Guilty dog
Who, me? II

Kijk ik laatst heel suf uit het raam van de keukendeur de tuin in, zie ik Bleu vrolijk in de weer met iets bruins.
In de weer zijn met iets bruins, kent u deze uitdrukking?

Tot de waarheid eindelijk tot me doordrong, ik naar buiten stormde en die hond zo ongenadig op zijn lazer gaf, dat hij nu nog kruipt als ik mijn stem verhef.
Merde, merde en putain, wat was ik kwaad! Slachtoffer was kip Blondie, een van de Brahma’s, die ik had willen houden omdat ze zo beeld- en beeldschoon was.

Poor victim
Iets bruins

Ik heb haar geplukt en klaargemaakt voor consumptie. Kon ik dat ook eens oefenen. Maar hoe kon die kip toch zo stom zijn, binnen de hekken van de honden te gaan scharrelen? Merde.

Kijk, toen ze 3 weken was, ach, gosje:
3 week old chicks

Geluk en ongeluk

Herbal garden at sunset
In het halfduister zien de blauwen er toch weer anders uit

Het is eindelijk zo warm als te verwachten in dit seizoen. De buren kijken bezorgd naar de smetteloze blauwe hemel en vrezen onweer. Gewoon even buienradar raadplegen en je weet dat het voorlopig onbewolkt blijft.

Gisteren genoot Kipje Witkraag ‘s ochtends nog even van haar vrije bestaan, tot ze ‘s middag plotseling besloot – ik zag het gebeuren – toch maar naar het nest terug te keren om daar in trance de komende 3 weken door te brengen. Vanochtend zat ze er nog steeds en maakte absoluut geen aanstalten met de meiden mee naar buiten te gaan, wat nog een hoop gedoe gaf, omdat de twee anderen op diezelfde plek wilden leggen, wat niet kon, want die had ik afgesloten. Ze pakten het trigger-ei in het reserve-nest een paar keer van elkaar af tot ze eindelijk luidkeels kakelend allebei hun ding hadden gedaan. H?¬Æ, h?¬Æ.

De honden en ik konden daarna met een gerust hart een wandelingetje maken. Toen we uit het bos kwamen en ons dorp in de diepte zagen liggen, zag en hoorde ik een hels misbaar van alle vogels, de kraaien, eksters, gaaien en merels krijsten en gilden dat het een aard had. Het leek op het weiland achter ons plaats te vinden. We begonnen te hollen en toen ik ging kijken, honden in huis gedumpt, hield de boel eindelijk stil, toen ik hard iets riep en in mijn handen klapte.
Haan zat bibberend van angst achter het kippenhok, de dames waren nergens te bekennen. Shit, shit, shit! De couveuse zat gelukkig onverstoorbaar in haar broedse trance. Na een half uur verscheen kip1, die doodsbang over het grasveld rende om zich bij de haan te voegen, waarna ze zich met zijn twee?´n voorlopig niet verroerden.

Free range chickens
Toen we nog gelukkig waren

Hoe ik ook heb gezocht of geroepen bij de Schotten en op het grote weiland, kipje3 is niet meer verschenen. Ik heb niets gezien van bloed, veren of een of andere PD, niks naks noks. Ze is weg, meegesleurd door een vos of een buizerd, de arme ziel. Gelukkig hebben we de eieren nog.
Buurvrouw P. mopperde op de verdomde ?©cologistes, die ervoor hebben gezorgd dat de vos (en de buizerd) beschermd is (zijn), wat ik wat de vos betreft ook een beetje idioot vind, gezien het enorme aantal en het feit dat ze nu geen enkele natuurlijke vijand hebben.

Wat nu? Ik heb geen zin om de kippen de hele dag op te sluiten en dat helpt trouwens helemaal niets. Bij de buurvrouw zitten ze achter een hek en toch is er bij haar dit voorjaar een aantal vermoord. Je doet er niks aan. Wel heel erg vet balen.
Ik ga zo als het een beetje schemert, nog een aantal eieren onder Witkraag leggen volgens de instructies van de buren, opdat de kans op succes iets groter wordt. We moeten flink wat reserve hebben. Over de eieren die 3 weken geleden in de broedmachine zijn gestopt, heb ik nog geen bericht. We weten dus nog niet of haantje wel vruchtbaar is.