Stokroos bloeit nog steeds
De buren denken dat de krankzinnige hoeveelheid padde(n)stoelen van 2011 veroorzaakt is door de tsunami in Japan, die de kerncentrales verwoest heeft. Die gedachtekronkel moet iets te maken hebben met het feit dat de explosie van een kernbom de vorm van een champignon heeft, anders begrijp ik het verband niet. In 1986 (Chernobyl) waren er ook zoveel, echt, wordt me verzekerd.
Ik geloof nooit iets, of zomaar, dus ik denk het dat de gunstige opeenvolging van regen en warmte is geweest. (De telefoon ging: het was een callcenter. Madame Olga, clairvoyante, wilde me de toekomst en in bijzonderheid die van het jaar 2012 voorspellen, zei de juffrouw. Ik geloof er niet in, zei ik. Verbreekt ze zonder iets te zeggen de verbinding. Nou ja!)
En gisteren had Bess een kikkertje te pakken in de salon, dat waarschijnlijk onder de deur naar binnen is gekropen. Een jonge kikker! Midden in de winter! Het is gewoon heel erg warm voor de tijd van het jaar, meer kun je er niet van zeggen.
Neem nog maar een madeleine
Het eerste januari verliep als vanouds, maar we gaan volgend jaar toch kleine hartige dingetjes introduceren, vonden Saar en ik, want na de eerste twee bezoekjes vol koek, koek en chocola, krijg je de behoefte aan iets zouts. Zaterdagavond aten we – heel erg jaren ’70 – kaasfondue, met kaas (Comté en Emmenthaler) en wijn (Riesling) van de Aldi, geen geld en bijzonder smakelijk bovendien. De winkels waren die ochtend afgeladen en bij de bakker slingerde de rij zelfs een eind naar buiten. Ik spotte mevrouw notaris (vrouw van) en kreeg na de standaardbegroeting te horen dat haar schoonmoeder de dag ervoor overleden was, alles op die merkwaardige fluistertoon, die veel meer de aandacht trekt dan wanneer je dat gewoon zou vertellen. Ik ging van de weeromstuit ook zacht praten. De mensen om ons heen deden alsof ze niets hoorden, maar hadden duidelijk hun oortjes gespitst bij dit nieuwtje.
Verder spit ik le bon coin door op zoek naar een ander fornuis. Bij buurvrouw P. stond er nog een in de grange te niksen, maar die heeft een incourante pijpuitgang, die waarschijnlijk of misschien alleen nog te krijgen is bij het winkeltje in de bourg van Marthe Neveu, maar dat is niet het grootste bezwaar: hij is wit. We zoeken nog even door.
Morgen over de wandeling in Malval en meer, want nu moet ik even een aantal telefoontjes plegen.
Laatste reacties