Tag Archives: paddenstoel

Nieuwe Maan

French landscape with cows
Uitzicht op het dorp van de dierenfluisteraar en onze berg

Toen ik vanochtend in de keuken kwam, was het kouder dan de voorgaande dagen en dat was ook te zien geweest aan de glasheldere hemel vannacht. Laten we in godsnaam nooit, nooit straatverlichting krijgen hier! Buurman F., die hier maar een paar weken per jaar is, zou dat wel op prijs stellen, net als denkelijk de bewoners van het Grote Huis. Die zijn er als hard werkende professionals alleen in het weekend en verblijven doordeweeks in hun pied-?†-terre in de Grote Stad. De andere bewoners liggen om 20:30 of 21:00 zeker al in hun bedjes, want die springen er om 5:00 of daaromtrent alweer uit.

Dog and woodpile
Bomen omhakken en houtzagen, dat kunnen ze hier ook wel

Zaterdag wandelde ik vrolijk langs het ?©tang en wilde door de beek weer langs Grote Wei afdalen, toen ik een geel boerenrenaultje (v/h La Poste) zag en verderop bij de rand van het bos een vent in een oranje hes. Hysterisch hondengeblaf op de achtergrond en geknal. Wat zullen we nou krijgen?
Donderdag waren ons leven al niet zeker (“Herten, geloof ik, donderdag”, zei buurman), zaterdag (“Sangliers, Ob?¬©lix”) en toen ik zondagochtend uit veiligheidsredenen duidelijk zichtbaar met de honden mijn standaardwei overstak, in het voorbijgaan nog een pondje weidechampignons vergarend, zag ik linksbeneden bij de weg een Bretonse spaniel met vier mannen, waaronder onze eigen buurman (met misschien ook wel de King of the Septic Tank) in haar kielzog, duidelijk speurend naar patrijzen: zondag is het dus “volaille”. (Ik zag nog een toompje patrijzen zich precies rechts van me zich tussen de bosjes verstoppen, ik dacht, ik zeg niks)

Hunt & Harvest
Buit van de buurman in de keuken van zijn moeder

Wanneer kan ik dan eens een keertje normaal door het bos of over een zandweg wandelen? Dat was vandaag. Ik ging op weg met een plastic zak bij me, langs het bekende bospad, met de gedachte die te vullen met kastanjes, waar je nek op dit moment over breekt, tot grote afschuw van Bess, wier tere pootjes niet tegen de stekels van de bolsters kunnen. Bleu holde woest rond, beurtelings Bess pestend, terwijl hij kastanjes kraakte en opvrat.

Mushrooms / Porcini / C?®pes
Zeven c?®pes op een kluitje

Ik vond de kastanjes te klein en liep door, keek af en toe om me heen en zag plotseling op een hoger stuk een hele fraaie dikke verse boleet in de vorm van Eekhoorntjesbrood staan. Halleluja! Ik vergat de honden, klom omhoog en vond nog eens 6 dikke jongens. Jongens, wat een feest! Ze pasten maar net in de plastic zak en toen ik de wandeling voortzette, bleek na 10 minuten dat die zak zwaarder en zwaarder werd en feitelijk niet te tillen was, ik sjouwde me suf.
We maakten rechtsomkeert en deelden eerlijk met de buren, die net zo blij en opgetogen voor me waren als ikzelf was.

Ja, mensen, met Nieuwe Maan, dan krijg je dat. Echt? Echt waar. Zeggen ze hier bij ons.
Kijk maar hoe groot zo’n c?¬Æpe is:

Happy with my mushroom (and dog)
Die kleine kleffe kushond bemoeit zich met alles

Gevonden voorwerpen II

Owl pellets
Caca dans la grange?

Je kunt verdomme toch de schuurdeuren niet een seconde openlaten of de buurhond poept er alweer in, mopperde ik al bij mezelf, tot ik zag dat de drollen ook op het werkbankje (workmate) lagen. Zo handig is die Rafel (Raphale) nou ook weer niet.
Toen ik er een nader bekeek en oppakte, herkende ik een braakbal van een uil. Hoera! en ik danste drie keer in het rond.

Owl pelletsMuizenbotjes

Jaren smeek ik om zwaluwen in de schuur, maar die hebben me tot op heden gedist en dan nu een uil! Ik googlede een beetje, liet mijn vondst aan buurman P. zien en kon alleen maar tot de conclusie komen dat het gezien het formaat van de ballen een kerkuil moest wezen. Een kerkuil, in het Engels een common barn owl genoemd, wat weer klopt met de locatie.

OwletsUilskuikens op flickr van chdwckvnstrsslhm

Als ik toch volgend jaar een broedende kerkuil in de schuur mag hebben! Die maakt zo op het oog ook rommel, maar de ballen bevatten niet die diep in de autolak bijtende zuren van zwaluwuitwerpselen. Hoewel kerkuilen natuurlijk ook poepen.

En toen de honden en ik vanochtend – niet door het bos, want zondag+herfst+Frankrijk=jagers – over het grote lege veld liepen, waar eergisteren de koeien van buurman JP nog liepen, zag ik in de hoek beneden tussen het gras al iets wits blinken en ja, het waren dikke vette weidechampignons die riepen, pluk ons, pluk ons!

MushroomsGewassen en geschoren ros?©s des pr?©s

Jammer dat het motregende en ik noch een mes, noch een plastic zak bij me had. Ik trok mijn katoenen jasje uit en gebruikte die als mandje, terwijl de twee beesten elke keer in galop kwamen langsscheuren, wild van vreugde, niet om de vondst, maar om die enorme vlakte waarop ze hun lievelingsspel schaap en herder speelden.

(Ik hoorde net van buurman P. dat zijn zoon gisteravond bij zijn schoonouders 10 km verderop een weitje met 38 coulemelles trof. Coulemelle, dat is de parasolzwam, waarvan ik toevallig vorig jaar geheel zelfstandig 2 exemplaren langs de kant van weg vond.)

Het seizoen is begonnen.

Apenkooi

France, rural landscape
Ons dorp ligt in een kuil

Elke keer als ik een stukje wil schrijven, word ik naar buiten gestuurd. Vanochtend mocht ik van mezelf uitslapen en even een uurtje niksen, maar niks ervan, mijn lieve buurvrouw P. stond voor het raam in startblokken en zei: Kom, we gaan.
We gingen alweer op paddestoelenjacht, hoera! Het was weer als de laatste gymles van het schooljaar, klimmen, kruipen, over en onder omgevallen bomen en dwars door hulst en bramenstruik. Ik probeerde nog wel een beetje de richting in de gaten te houden, maar dat had geen zin.

We beginnen altijd achter de stabulation en als je daar omhoog geklommen bent en je je omdraait, zie je bovenstaand plaatje. Kijk ons lieve dorpje toch mooi in een kuil liggen! We kletsten en koekeloerden naar de grond en krabden met onze stokken de bladeren opzij, waaronder die wonderlijke paddestoelen zich verschuilen. Het is bijna onmogelijk girolles te vinden, als je niet weet hoe en waar, maar ze zijn verder heel erg makkelijk herkenbaar, niet zoals c?®pes, die je als onnozele wel met andere boleten kunt verwisselen, zoals deze zomer is gebeurd.

France, the forest
Stokoud muurtje

Toen ik gisteren alleen het bos inging, werd ik een beetje zenuwachtig van de geluiden, want het lijkt wel te leven, knappende takken, kreunende oude bomen, die klinken als een oude schuurdeur die opengaat. En dan een of andere gek die voortdurend kastanjes liet vallen, die nog niet eens zo gemakkelijk te ontwijken waren. Vandaag klonken er echter schoten en hondengeblaf en toen P. mijn verschrikte gezicht zag, zei ze, welnee, wees niet bang, dat is ver weg, in het Bos van Chabannes.
– Er gebeuren anders genoeg ongelukken met dat lollige jagen, dacht ik. Dat was waar, maar deze schoten kwamen helemaal van de andere kant, maak je geen zorgen, en we klommen weer verder, ook over die muurtjes die je hier in de omgeving aantreft. Die dienden om het terrein van de eigenaar af te bakenen, dacht P. , maar hoe oud die waren, heel oud in ieder geval.

Volgens buurman P. is deze omgeving en ons dorpje stokoud. Er zijn bijvoorbeeld Gallo-Romeinse spullen gevonden, stukken steen, mijlpalen en een keer, toen het nog droger was geweest dan dit jaar, was een endje verderop de grond zo ingezakt, dat de fundamenten van een Gallisch huis zo als het ware naar bovenkwamen.

Buurman F. gelooft daarentegen niet dat het hier zo oud is, want hoe kun je dat bewijzen? Nou, zei ik, het dorp staat bijvoorbeeld op de kaart van Cassini, dus in de 17e eeuw bestond het al. En als je bedenkt dat de kapel hier bovenop de berg 11e eeuws is en de kerk beneden 12e eeuws, waar we precies tussenin liggen, dat is het misschien aannemelijk dat ons dorp ook al bestond. Peut-?‚Ñ¢tre, peut-?‚Ñ¢tre. Tja.

France, chantharelles
Gevonden in het bos

Toen ik dat aan buurman P. (87) vertelde, zei hij:
РJe hebt hem toch niet geprobeerd de C14-methode uit te leggen, h?®? Want dat heeft geen enkele zin. Dat had ik inderdaad wel, moest ik bekennen.
РWeet je die weg naar boven, vertelde hij vervolgens, langs het ?©tang omhoog richting de kapel? Dat was een oude Romeinse weg, geplaveid met van die schitterende stenen. Ze hebben die een tijdje geleden geasfalteerd en nu is er niets meer van te zien. Hij schudde van ongeloof en spijt zijn hoofd, ze maken alles kapot, verschrikkelijk. Daar werden we allebei niet vrolijker van. Wel van die mooie girolles, die ik aan hem gaf voor een lekker omeletje.

France, cows
Koeien in de achtertuin

Op de terugweg van het paddestoelenavontuur liepen we dwars over de wei, waarin de kudde Limousinvee stond, inclusief stier.
– Er gebeurt niets, als ik erbij ben, verzekerde buurvrouw P. me. Ok, ik probeerde me zo ontspannen mogelijk tussen die woestelingen te bewegen. En inderdaad, ze bleven gewoon liggen, kwamen niet dichterbij en keken alleen een beetje.
РNiet in je eentje proberen, h?®? En ook niet in het voorjaar, als er kleintjes zijn.
Ik zou niet durven.

Nog meer zwammen

A neglected meadow
Op het weitje van de buurman

De peren (verwacht) en de pruimen (onverwacht) waren nog voor geen meter rijp, maar we (Y. en ik) wandelden tevreden over dat aardige, verwaarloosde weitje van buurman P., dat nog helemaal niet zo gemakkelijk te betreden was Er stonden minstens 5 appelbomen bomvol appels van verschillende soorten.
– Niet te dicht bij de appelbomen komen, waarschuwde P., er ligt een agrarisch werktuig, waar je je lelijk aan kunt bezeren! Goed, goed, we zouden uitkijken.

Agricultural tool
Landbouwwerktuig

Geen peren of pruimen (of appels), maar wel daarentegen een heuse parasolzwam en nog meer bramen, waar ik maar weer een clafoutis van heb gemaakt.

The Parasol Mushroom
Parasolzwam in de knop

Tijdens de middagwandeling met S. en de hondjes vond ik zomaar, niet ver hier vandaan, langs de kant van de weg nog twee exemplaren, al in geopende staat. Volgens onze medebewoners hier zijn dat de lekkerste, bakken als soort schnitzel, zegt wikipedia. Zou het werkelijk?
Toen ik die trots en opgewonden toonde, beaamden buurman P. en zijn broer, die toevallig met zijn vrouw op bezoek was, dat er geen groter plezier bestaat dan in het wild eetbare paddestoelen vinden.

Food, clafoutis
Nieuwe bakvorm

Een ander, vergelijkbaar pleziertje was dat we op de brocante in Naillat een uitmuntende bakvorm voor clafoutis hebben gekocht (1‚Äö?ᬮ) plus 2 DVD’s (Deerhunter en Troy) voor eenzelfde bedrag. Die laatste film is natuurlijk flut, maar we willen Brad Pitt compleet hebben.

Hobby

France
Een C?®pe de Bordeaux (Boletus edulis) van 200 gr

Neen, wij verkeren in blakende gezondheid, maar de werkster van buurman P. vertelde dat er twee van onze landgenoten naar het ziekenhuis waren afgevoerd vanwege foute paddenstoelen. Gisteren liepen S. en ik een piepklein rondje door het bos hierachter, tijdens welke wandeling ik toch nog 3 c?®pes wist te scoren (zie boven).

In een weiland langs de weg spotte ik deze enorme boleten, waarvan enkele met een doorsnee van minstens 30 cm:

Champignons

– Ga die dingen halen, zei P., dan kijken we of ze goed zijn, toen ik mijn twijfel uitte over de monsters.
Onderweg reed JP me voorbij, de eigenaar van dat weitje, die dacht dat het rouges waren. Nu lees ik in de Franse wikipedia over de Bol?®te rouge, dat ze goed gaar geen schade aanrichten, maar anders buikpijn en koliek veroorzaken. En ja, toen ik met mijn neus bovenop stond, zag ik dat de stelen (pieds) bloedrood waren, jammer, jammer.
Gelukkig fluisterde P. me vervolgens nog een geheime vindplek in het oor, waar ik er warempel nog een vond. Langs die weg bevond zich een verwaarloosd weitje, waar twee fruitboompjes – pruim en peer – zwaar steunden onder hun vracht. Die gaan we (Y. en ik) zo dadelijk leegplukken met toestemming van de eigenaar. Dat is natuurlijk buurman P. weer.

Ik heb er een nieuwe hobby bij, dat is het.