Tag Archives: slachten

Wintervoorraad

George Sand's play Claudie by l'Atelier th?©?¢tre de Lafat
Geinig optrekje, het decor van Claudie

Zondagmiddag was de premi?¬Ære van Claudie van George Sand in de tuin van de pr?¬©sidente van de Club des A??Ün?¬©s Ruraux Lafatois, die de culturele activiteiten in Lafat organiseert waaronder de schilderijententoonstelling en van wie het huis ook het decor vormde van dit openluchtgebeuren. Ik zag natuurlijk de altijd aanwezige po?¬Æte-paysan Maurice Pasty, mijn vrienden en Andr?¬© Rieuliefhebbers Lili en Ren?¬©, en tot mijn bevooroordeelde verrassing ook een der medewerkers van slager Barraille uit Dun le Palestel, die met zijn vrouw achter me zat, misschien wel omdat zijn zoon, dochter of ander familielid meespeelde of omdat hij gewoon van toneel houdt. Misschien woont hij wel in Lafat, dat kan ook.

George Sand's play Claudie by l'Atelier th?©?¢tre de Lafat
Witgebroekte Lili en Ren?© op de eerste rang

Het was een stuk met een moraal, een happy end waarin de schurk wordt gestraft. Er werd tamelijk goed gespeeld en er viel ook genoeg te lachen, de aankleding was uitmuntend, de ambiance bijzonder, maar af en toe vond ik dat de vaart er een beetje uit was. Het liep een beetje met horten en stoten, wat ook te wijten kon zijn aan het feit dat het een premi?¬Ære was. De andere voorstellingen werden daarna ‘s avonds in het donker opgevoerd, met als voordeel dat de spelers nauwelijks publiek zien en het publiek ( en de spelers) verder niet door de omgeving wordt afgeleid. De concentratie is dan groter, lijkt me. Maar leuk, hoor, volgend jaar weer.

Screen shot of the Populaire Newspaper
Foto in de krant, we hangen rechts van het midden, 2e setje van rechts

Het verschil van Lafat met die andere culturele hoofdstad van Europa, La Celle Dunoise, waar ook mijn werk werd ge?´xposeerd was pijnlijk groot. Hoe halen die zogenaamde culturele dames het in hun hoofd stickers op de verf, ja, jullie leest het goed, op de olieverf! te plakken? Ik vond op de lijst plakken ook al ver gaan. Bovendien hadden ze de schilderijen gewoon op elkaar gestapeld, godsallemachtig. Wat bezielt die vrouwen? Ik had ze dat verdomme bij het brengen verboden, toen ik zag dat ze dat bij de doekjes v????r me deden.
God, wat was ik link en wat had ik de pest in, ook al omdat het bovendien allemaal waardeloos ge?´xposeerd was geworden. Dat hadden ze in Lafat veel beter begrepen. Bovendien was het daar veel en veel gezelliger en verbeeldden ze zich helemaal niks. De voorzitster van de stickerplakkers had haar eigen schilderij op de mooiste plek gezet ?®n op de uitnodiging. Ben ik jaloers of heb ik gelijk dat je een beetje bescheidener moet zijn als je in de organisatie zit?

Ik zei meteen Neen (Non)! op de vraag of ik volgend jaar weer wilde en toen dat vrouwtje in haar papieren ging bladeren om te zien hoeveel stemmen ik gekregen had, hield ik me als een achterlijke buitenlander van de domme, zo verschrikkelijk was ik uit mijn humeur. Nou, ik had twee stemmen gekregen, 1 voor de ene koe, een 1 voor die andere. Mijn briljante haan was volledig genegeerd. Dat zegt meer over het verstand en de smaak van het publiek dan over mijn werk natuurlijk, maar ik wilde zuur zeiken en zei dat me dat niks zei, die stemmen.
-C’est pour encourager, zei het stickervrouwtje. Dat leek me eerder d?¬©courageant, dacht en zei ik en toen moest ik zo verschrikkelijk lachen, ik lachte ze gewoon midden in hun zuinige bourgeoisgezchten uit, dat ik zelfs geen beleefdheid meer kon opbrengen. Eens maar nooit meer dus.

Chicken plucking
Plukken naast het hok met enorme kookketel

Goed, maandag was het tijd om die arme vleeschkippen (niks plofkip) te slachten en in de diepvries te stoppen. Het was niet zo warm, dat was gunstig in verband met vliegen, en omdat internet er elke 3 minuten uit lag en werken daardoor bijna onmogelijk was, bood ik mijn diensten aan als kippenplukker. Dat gebeurde in de eerste instantie op een met plastic bedekte, afgezaagde boomstam van een centimeter of 40, waardoor je 1 kip tegelijk kon plukken met z’n drie?¬¥n en meteen een forse hernia opliep. Na 5 minuten hield ik ermee op en sleepte een tafel uit mijn huis met plastic kleed naar de plukplaats (zie foto boven), waarna iedereen opgelucht het werk voortzette. Dat hebben ze met die boomstam toch al minstens 70 jaar gedaan, onbegrijpelijk dat de ARBOdienst (moi) niet eerder heeft ingegrepen.

Petit cockerel
Dit is denkelijk een haantje, jammer, maar helaas

Ik heb even gekeken naar het slachten. Dat vond ik toch weer minder, geloof ik en buurvrouw P. wilde eigenlijk niet dat ik erbij was, omdat ze dacht dat ik als softe stadswat dat niet kon verdragen.
– Als jouw hanen aan de beurt zijn, zei ze tegen mij en haar schoondochter, die ook plukte, dan ga je snikken en jammeren van: Oh oh, mijn arme lieve kipjes!
Dat zou best eens kunnen. Voorlopig denk ik dat we 5 hennen en 3 hanen hebben. Hoop ik. Ze zijn bijna 7 weken en de verschillen zijn te zien, als mijn interpretatie van hun uiterlijk niet per ongeluk precies andersom is.

Killed en plucked chickens
Lopende band

Nu is het tijd voor aardappels rooien, waarbij ik me zo meld, dat ben ik verplicht, omdat ik namelijk onbeperkt aardappels mag pakken. Ach, dat platteland!