Tag Archives: sneeuw

Kerst

Moestuin in de sneeuw
Moestuin in de sneeuw

Donderdagavond was er dus een concert a l’ap?¬©ro in het caf?¬© in La Celle Dunoise. In de zomer had ik al van alle kanten allerlei positiefs over de Auberge te horen gekregen. De Engelsen, bij wie we ?¬©?¬©n keer hadden gegeten in oktober 2004, hadden het caf?¬© en hotel aan Ieren verkocht. Nu zat dat aardige dorp net als een heleboel andere Franse plattelandsdorpen in een neergaande beweging qua bruisend leven. De enige bakker was er het afgelopen jaar mee opgehouden, net als daarvoor de slager, de kapper enzovoorts. La Celle Dunoise ligt aan de Creuse en ligt 10 minuten rijden van ons vandaan.
Met het caf?© ging het ook niet al te best wegens persoonlijke problemen van de Engelse eigenaren. Wat er precies aan de hand was, weet ik niet, ziekte, alcohol, huwelijk, van die dingen. Ik praat de roddelaars na.

De reputatie van de Ieren zoemde al rond op de brocante van quinze ao?ªt en een week later hadden ze het er op de Oldtimerclub ook weer over. De zoon van de Ieren had in een noodtempo Frans geleerd, hij zou iets hebben met een meisje uit het dorp, de beste manier natuurlijk om een taal onder de knie te krijgen.
Of het allemaal waar is, weet ik niet, maar wat wel waar is dat het Frans van onze Ierse vriend impeccable is, zoals we donderdag konden vaststellen. Behalve de taal had hij ook het barkeepersschap feilloos in zijn vingers. Hij kletste met iedereen, kuste de dames, zorgde dat iedereen te drinken had en nam ook nog de bestellingen van de eters op.

Muzikanten
Muziek in la Celle

We luisterden eerst naar de jongen met zijn gitaar en daarna naar een trio, met een Nederlandse zangeres, wier ouders een huisje in de buurt hadden en die we ook even spraken. De tent zal vol, het haardvuur brandde gezellig en dankzij deze muzikale en andere activiteiten van het caf?© heeft het dorp ook weer een zetje omhoog gekregen. Het zou maar zo kunnen dat de bakker weer terugkomt.

Ondertussen is ons dorpje bedekt met een klein laagje sneeuw. De temperatuur is gezakt, dus het blijft voorlopig nog wel wit met kerst. Maar veel stelt het voorlopig niet voor. De zon doet een poging door het grijs heen te breken.

De party is over

Haal de slingers maar naar benedenHaal de slingers maar naar beneden

Heel lang geleden ging ik eens ski?¬¥n met een echtpaar met vriend, en de vriendin waarmee ik vandaag naar de sneeuw had moeten vertrekken. We zaten met z’n vijven in een geleende Volvo gepropt, zo’n degelijke stationbak, je kent ze wel. Zo’n auto heeft ruimte genoeg en er zit zelfs een vak voor de ski’s tussen de stoelen, want in Zweden doen ze niks anders dan ski?¬¥n, schijnt.
Onderweg werd er op gezette tijden van chauffeur gewisseld en toen bleek dat die vriend een hysterisch roekeloze rijstijl had. Dat weet je niet van tevoren. Hij reed binnen de bebouwde kom boven de 100, nam bochten zonder ook maar ooit op z’n rem te trappen en dreef de snelheid op de grote weg op naar duizelingwekkende hoogten. Ondanks ons voortdurend Stop! Zachter rijden! Hou op! Doe normaal! Langzaam!-geroep, trok hij weer lekker op, nadat hij zich een minuut had beheerst. Dat was niet leuk.

Tijdens die vakantieweek ontpopte hij zich ook nog als een enorme opschepper, we moesten horen hoeveel hij wel niet verdiende, wat voor auto hij zelf had, de grootte van z’n huis, en wat voor een koopje dat wel niet was geweest etc. etc, doodvermoeiend en oninteressant. Ondertussen werd er tijdens het boodschappen op een ziekelijke manier op de kleintjes gelet, de allerergste rode-3-voor-een-tientje-wijn, ik heb het over oude francs, en daar moet ik bij vermelden dat dat echtpaar, een arts en een psycholoog, ook van de krenten waren. Als het aan hen (hun) had gelegen, hadden we elke dag spaghetti met een blikje tomatenpuree gegeten. Dat was naast krenterigheid misschien ook een gebrek aan smaak, dacht ik eerst, tot ik die vriend betrapte op een stiekeme lunch bij een van de betere restaurants, met op z’n tafeltje een topwijn. Dat je eens lekker wilt eten, dat begreep ik wel, maar waarom niet ook als je thuis kookt?

Op de terugweg lieten we hem alleen nog op de grote weg rijden, met hetzelfde recept van Stop! Zachter! Langzaam! Niet zo dicht op die auto! ja, want bumperkleven kon hij ook als de beste.
Na een paar maanden werd ik gebeld door de man van het stel met de vraag of ik aan de bekeuringen wilde meebetalen, want die auto was van z’n broer en die had nu al die Franse en Luxemburgse prenten in ontvangst mogen nemen.
– Hahaha, antwoordde ik. Wat moet je daar anders op zeggen?

Webcam Super-Besse
Webcam Super-Besse 30 januari 2010

Omdat ik vreesde voor soortgelijke toestanden gezien de aanloop naar deze vakantie Рik treed verder niet in detail -, heb ik de knoop doorgehakt en heb bedankt voor de eer. Bahbahbah, want ik had er ontzettende zin in. Weet je wat, in de krokusvakantie gaan we een kijkje nemen in Super-Besse , slechts 2 uur rijden of Le Mont Dor?©, nog dichterbij volgens de buren. Ha!

Pootjes


Pootjes in de sneeuw © mobiel

Dachten we vrijdag toch heel even dat de winter voorbij was. Net zoals we de elfstedentocht de week daarvoor al het uitzetten waren, dat was ook een vette vergissing.
We liepen een uurtje geleden langs de gracht in een superslakketempo, want het is weer zover: Kwint heeft weer last van z’n buikje en kan dan helemaal niet lopen van de krampen. Ik til hem op en zet hem bij de volgende boom neer. Z’n pilletje kotste hij gisteren weer uit. Wat is dat toch?
– Een soort ziekte van Crohn, beweerde de dierenarts. Alleen helpen de medicijnen niet, die hij daarvoor heeft voorgeschreven gekregen. Ziekte van Crohn is een chronische darmontsteking en daar lijkt het veel op.

Meestal is het na 2 dagen voorbij. Ik noteer het hier, opdat ik later terug kan kijken, hoe vaak hij er last van heeft.

De meisjes zijn nu naar Topgear Live in de RAI en wij, de ouders gaan naar A Serious Man. Dat wij met z’n twee?¬¥n gaan, daar zijn ze hevig verontwaardigd over. Ze beweren wel dat het om de gezelligheid gaat, maar ik verdenk ze ervan dat ze ervan balen, dat wij de film eerder zien dan zij.

Maar ik kan me vergissen.

IJskoud

zijweg naar auto
Zijpad naast ons huis

Ik doe even een korte mededeling, het is hier echt ijskoud, vannacht gaat het -9 worden, de kachel is vanochtend aangestoken door onze lieve buur JP, die ook de bergen sneeuw naar ons huisje even opzij had geschoven, zodat we de auto gewoon konden parkeren.
De ideale temperatuur wordt pas over 36 uur bereikt, denk ik, dus het is nu nog kruiken, driedubbele dekens, maillots, dikke vesten, ijsmutsen, petroleum en jassen-en-sokken-in-bed-aan geblazen.
De tocht verliep onwaarschijnlijk soepel, echt prachtig weer, lege wegen, ook in Parijs en tot 500 meter voor ons dorp waren de wegen min of meer vrij. Na wat geglibber de berg op, waren we weer thuis.

Morgen meer.
Een vraag: hoe kom ik maandag zonder kleerscheuren met de 2cv bij het CT-station? D?†?†r komen is misschien nog relatief eenvoudig, maar hoe geraak ik weer hier, de berg op? On verra.

Ik gooi er een blokje op.