Tag Archives: tekening

Crowdfundingverzoek

Last sip before leaving us
Legenestsyndroom

Ja, mensen, het laatste kind is helemaal volgens afspraak gisteren naar haar nieuwe familie vertrokken. Ik heb het over de katjes. De kleine lurkte een uur voor vertrek nog bij haar moedertje, waardoor ik denk dat ze (de moeder) tot gisteren in ieder geval nog onvruchtbaar was. Ik heb behalve de oudste zoon nog geen kater gespot.

Zover laten we het niet komen, ik heb afgesproken met L’??¢cole des Chats, een club die zich bezig houdt met het bevorderen van de sterilisatie van loslopende katten, dat ik moeder en zoon van 6 maanden bij de dierenarts ga afleveren, zodra dat kan.
Don’t call us, we call you, is het devies geloof ik, maar ik ga toch bellen, want is de brief die ik moest sturen wel aangekomen?
Zoon P?©p?© I is de kitten van april en heeft zich ontwikkeld tot een vrolijke woesteling die merkwaardige spelletjes speelt met een van de jonge hanen. Als ik de kippen ga voeren, holt hij altijd met me mee. Gewoon lopen is er niet bij.

French kittens with their mother
Drie van de zes kinderen uit 2011 met de oermoeder van de buren

Moedertje is een kind van een de kinderen van de zwarte kat van de buren van het grote huis, die dat met grote stelligheid durven te ontkennen. Een centenkwestie natuurlijk, hoewel ik dat in dat onaangename gesprek nog niet eens ter sprake bracht.
Jammer, jammer, die kleine rimpel in de spiegelgladde vijver van het paradijs in ons dorpje. Zolang je met ze aan de borrel zit, is het reuzegezellig, typische bartypes, zeg maar. Ik ben niet boos, ik ben teleurgesteld. Genoeg hierover en streep erdoor.

Ik heb al genoeg bij elkaar geharkt dankzij een paar gulle gevers om de moeder nu te laten helpen, er ontbreekt alleen nog een klein bedrag om de zoon hetzelfde lot te laten ondergaan. Daarna mogen ze hier blijven zolang ze willen, ze krijgen elke dag te eten, ze slapen in de schuur in het stro of op hun kussen en ‘s avonds speel ik een tijdje met ze.
Dat komt ook omdat ze de schuur waar het kippenvoer staat, muis- en loirvrij houden. Voor wat hoort wat. De honden zijn het er niet mee eens, maar die hebben niets in te brengen.

jonge haan
Haantje in potlood

Dus de vraag aan mijn lezers is of die een klein bedrag zouden willen schenken, want ik kan sinds mijn ontslag de eindjes nauwelijks aan elkaar knopen, ook al omdat ik niet geschikt ben voor het zzp’erschap.
Gulle gevers die 35‚Äö?ᬮ of meer willen geven, ontvangen bovendien een gesigneerde (niet ingelijste) potloodtekening van hun huisdier of kip, kat, hond, koe of welk dier dan ook. Ik ben met elk bedrag(je) heel blij.
Correspondentie graag via de mail, telefoon of het contactformulier (anders krijg ik nog meer spammers en phishers op mijn dak).

Nou? Is dat leuk of niet? Bedankt alvast!

Dominique

Eggs from the last 2 weeks
Oogst van 2 weken

In plaats van uit te delen had vriendin en buurvrouw natuurlijk alle eieren voor me bewaard, 39 stuks, waarvan S. een aantal weer mee naar NL heeft genomen toen hij woensdag weer vertrok en er is een gedeelte naar buurman F. en buurvrouw S. en een aantal naar de zoon van buurman P. gegaan, die altijd ook onze voortuin meemaait als hij dat voor zijn vader doet.
Ik kan het bijna niet bijhouden, want ze blijven vrolijk elke dag een ei leggen.
Vriendin P. demonstreerde de avond van onze aankomst nog – met een brede lach – hoe zoet de kipjes haar volgden naar hun nachtverblijf.

Rooster and his chickens
Ze wachten op het lekkers, DSK bescheiden in de achtergrond

Ik ben deze week op een paar betaalde klusjes na bezig met de expositie van Pasen, d.w.z. vernissen en inlijsten. En signeren, alles in omgekeerde volgorde, anders krijg je een bende met die olieverf. Van mijn haantje (zie linksboven) wil ik eigenlijk geen afscheid nemen, maar weet je wat, ik maak er gewoon nog een paar, net zo gemakkelijk. Met de kip heb ik een kleine verwijzing naar Henri Rousseau willen maken, met in mijn achterhoofd, iets naiever met decoratieve elementen, dat moet de mensen toch kunnen verleiden. Niks kunst, marktwerking!
Ja, ja. Niet denken aan het achterlijke Nederlandse (en andere Europese) kunstbeleid, wat natuurlijk helemaal geen beleid is, maar een huishoudboekje met hele zure ouders, bah. Vader krijgt het grootste stuk vlees. Maar dit natuurlijk zoals altijd, even terzijde.

Chickens (pencil drawings)

In tegenstelling tot Nederland is het hier echt lente, ondanks de sombere verwachting van vriendin P. (“Er is kou voorspeld voor volgende week!” Zolang het maar niet regent, zeg ik). Volgens buurman F. ben ik veel te laat met tomaten, pompoen en prei zaaien. Heel lang geleden dacht ik nog dat hij er verstand van had en schrok ik van dat extreem bezorgde gezicht. Maar ja, sinds het dahlia-debacle neem ik hem tuinkundig (en op andere gebieden) niet meer serieus. Buurman P. lacht zich altijd een deuk als ik kond doe van dit soort praat van F. en roept dan: Sacr?¬© Raymond! Soms vertel ik expres iets om hem dat te laten zeggen.

Eggs and home sweet chicken home

De kippen slapen nu met haan boven op het caviahok, en leggen hun eitjes erin, precies zoals ik me dat had voorgesteld. Of ze broeds gaan worden is nog maar de vraag volgens rasoptimisten vriendin P. en buurman F., waar ze deze keer misschien wel eens gelijk in kunnen hebben, lees ik bij het kippenforum. Legkippen zijn gefokt om te leggen en niet om te broeden, want als ze broeden, leggen ze niet en dat kunnen die kippenboeren zich niet permitteren, zoiets.

Aan de haan zal het niet liggen, die bespringt bij elke gelegenheid de dichtsbijzijnde vrouw, terwijl hij haar stevig bij haar nek grijpt.
– Hee! Er zijn kinderen bij, Dominique!
Dominique? Ja, ik heb hem naar de gevallen baas van het IMF genoemd, tot grote hilariteit van de buren.

Tijd vliegt

Flowers sent by post
Moederdagbloemen

De jongste dochter die de mensen graag een plezier doet, stuurde me via de internet een werkelijk smaakvol voorjaarsboeket, omdat het in de UK waar ze zit, vorige week moederdag was. Zo lief!

Ondertussen is het alweer de zaterdag voor vertrek, en ik neem een kleine pauze om een stukje te schrijven, wat er deze periode helemaal bij ingeschoten is. Waarvan pauzeer ik dan, vragen de lezertjes zich af, en dat is het stress veroorzakende INPAKKEN, vooral van nutteloze troep, die ik op de brocante van quinze ao?¬™t te koop wens aan te bieden. Donderdag vond ik op straat de eikenhouten deur van een oude linnenkast, met een fraai gevormde, gave en manshoge spiegel erin. Hoe ik die zonder ongelukken naar huis en mijn hol heb weten in te slepen, met de blauwe hond aan de riem, die nog steeds onverhoeds naar passerende auto’s wil happen, mag een wonder heten. Probleem is alleen dat hij veel te zwaar en te groot is om deze keer mee te kunnen.
Ik was het bestaan van een andere spiegel, kleiner, maar ook in een mooie houten lijst, helemaal vergeten. Oh ja, die was er ook nog. Gevonden op de Oude Waal bij het vuil en in mijn werkplaats klaargezet voor vervoer.

Dijksgracht Amsterdam
Dijksgracht in het ochtendlicht

De blauwe hond heeft deze tijd naast de fiets leren lopen, ook niet helemaal zonder risico, hoewel dat beperkt blijft door het tijdstip (07:00 ‘s ochtends) en de route (via de centrale bibliotheek, langs de Dijksgracht, hup Piet Heinkade oversteken, de “In Gelul Kun Je Niet Wonen”-brug over en hoppetee, 6 rondjes racen over de kop van Java-eiland, als er tenminste geen vriendjes zijn, waarmee hij nog veel beter kan uitrazen).

Dog and gentle leader
Pas op, hij bijt

Om hem een beetje in bedwang te kunnen houden, onze boerenpummel in de stad, heb ik hem op de fiets een zg gentle leader aangemeten, door de marktvrouw abusievelijk cheerleader genoemd, met als bijkomend voordeel, dat de mensen nu achteruitdeinzen, omdat ze denken dat hij gemuilkorfd is en dus gevaarlijk, in plaats van dat eeuwige Oh wat schattig, mag ik hem aaien, waar gekke Bleu helemaal hysterisch van wordt.
Ik ga zo’n hondenstang voor aan de fiets bestellen, dan kan ik datzelfde trucje ook in FR uithalen, met minder gevaar. Hoop ik.

Ikea-framed chicken drawing
Lijst inclusief passepartout: 6,99, waarom niet gewoon 7,00?

Het Ikeabezoek ging tenslotte voor de verandering zonder stress of gekmakende dwaaltochten door de toonzalen, omdat ik dat geestelijk en technisch voorbereid had en ik precies wist wat ik wilde. Al doende leert men.

Zo’n tekening ziet er toch lollig uit, nietwaar? En geen geld.

Maandag nieuwe berichten uit het Beloofde Land, over de a.s. exposities en hoe mijn kippenportretten ontvangen gaan worden.

Afspraakje

Drawings

Gemeenteraadslid en chef d’?¬©quipe Jeanette van het organiserend comit?¬© dat zich bezighoudt met de jaarlijks kunsttentoonstelling hier, wilde wel eens zien wat ik maakte, nadat ik me als exposant had aangemeld. Zaterdag kwam ik met de laptop naar de bibliotheek, die ze met een aantal andere dames van onbestemde leeftijd runt en ik liet een listig diashowtje zien met recent werk, waar ze zo tevreden over was, dat ze 5 in plaats van de maximale 4 doekjes wilde.
Mooi zo. Ik doe in ieder geval een drieluik met koeienkoppen die op dit eigenste moment worden gemaakt en waarvan de schetsen op de foto hierboven te zien zijn, vastgeprikt aan een lat, die ik met hooitouwtjes aan de balken heb gehangen, een typische ElzdeKorteconstructie.

De vernissage is de zaterdag voor pasen, en inleveren moet een week van tevoren, dus hoe we dat nu weer gaan oplossen, weet ik niet. Vouloir est pouvoir, zei mijn lieve buurvrouw altijd, ruim voordat Jort Kelder met z’n gladde reclame die uitdrukking confisqueerde.

Winter in France

En zoals overal in West-Europa is ook hier toch nog onverwacht de winter aangebroken.
РWat een geluk dat je je cuisini?®re niet deze week hebt opgehaald, zei buurman P. 5 minuten geleden nog tegen me en inderdaad, want hoe hadden we dat moeten aanpakken, stelletje amateurs die we zijn. De kleine weggetjes zijn onbegaanbaar (voor zover JP ze niet heeft geveegd), we weten niet hoe je met een aanhanger moet manoeuvreren, onze spierkracht is die van een gepensioneerde kantoorklerk en dat ding stevig vastbinden, opdat de lading niet begint te schuiven, dat kunnen we door gebrek aan ervaring ook niet echt goed of eigenlijk helemaal niet en zeker niet zonder ruzie.

France

Maar behalve ijskoud is het hier ook prachtig, zagen we gisteren tijdens de wandeling. Bess mocht een stukje los, tussen het ?©tang en de Shetlandertjes en raakte helemaal dol van vreugde door het rossen in de poedersneeuw.

France, geese in the snow

Siebe trekt op dit moment stroom naar de kelder en ik ga weer een koe schilderen. Eerst maar eens de kachel aan daar. En hoera, daar is de zon! Het lijkt hier wel wintersport.

Verlangen

Last tulips of the season
De laatste tulp van 2011

Vorig jaar kocht ik 200 tulpenbollen op de bloemenmarkt op het Singel en plantte die op de plek van de dahlia’s. Twee zakjes van 100 ?‚Ć 7,00 euro, niet overdreven duur vanwege het gemengde karakter van de bollen: ze hebben waarschijnlijk bollen van de grond zo in een zak gemikt en geen idee wat er allemaal inzit. Maar omdat ons zunig bent, dacht ik, als ik nu eens 10 zakken van honderd koop, zou ik dan korting kunnen bedingen?
Dat komt, ik kijk af en toe naar de BBC waar twee erkende antiekdealers een wedstrijdje houden wie het best kan pingelen (haggle) en ik wilde dat nu ook eens proberen, want dat hebben we thuis niet geleerd. Laat de bloemenkoopvrouw op de Nieuwmarkt nu net toevallig ook tulpenbollen in de aanbieding hebben, voor minder dan die van het Singel, wat zeg ik, precies voor de prijs die ik gedachten had, namelijk 50 euro voor duizend bollen. Niks geen gepingel, kopen.
Terwijl ik even geld pinde, deed bloemenvrouw de bollen in twee enorme plastic tassen. “Ik heb er nog twee zakkies extra bij gedaan, hoor,” zei ze en mikte er ook nog een aantal hyacinten en krokussen bij. Is dat aardig of niet?

Tulip bulbs
Tulpenbollen

En zo heb ik allerlei spullen klaarstaan om mee te nemen, als we met kerst gaan, dat is alweer over drie en een halve week! Ik heb een antieke stoel op straat gevonden, waarvan alleen de zitting moet worden gerepareerd, overal heb ik glaswerk vandaan voor de brocante van 15 augustus, waar ik ook dahlia’s hoop te kunnen verkopen, die ik uit zaad ga kweken. Kijken wat buurman “peut-?‚Ñ¢tre” F. daarvan gaat zeggen.

Cow. Drawing.
Gezellige koeienschetsjes

Daarnaast draait de koeienproductie op volle toeren: met Pasen hoop ik een aantal werkjes op de jaarlijkse tentoonstelling in ons dorp te laten zien. De dames van het organiserend comit?© verzekerden me dat fel realistische schilderijen grotere kans maakten verkocht te worden. Weg met die artistieke ambitie, kleine kwasten en fijnschilderen maar! Het is nog leuk ook.

Book The Low Land: wrapping up.
In het magazijn van uitgeverij Erven de Toekomst

Die drie en een halve week zal zullen als een razende voorbijgaan, voorspel ik, want er is van alles te doen: eerst de Sint, die dit keer uit louter gedichten + cadeaus gaat bestaan en natuurlijk op 16 december de vernissage van Siebes expositie Het Lage Land in Huis Marseille.
Het boek is zo’n enorm succes, dat het bij de offici?¬¥le verschijning afgelopen vrijdag al bijna uitverkocht was. Het Centraal Boekhuis vroeg om meer exemplaren dan we konden leveren. Dus mensen, wil je een collectable hebben of cadeau doen, grijp dan je kans, want ik zei het al eerder, dat boek gaat over een paar jaar onbetaalbaar worden en zal meer opleveren dan het gemiddelde pensioenfonds.

Huis Marseille
Het Lage Land