Zoekplaatje met fotograaf
De kettingzager Siebe Swart is – als je goed kijkt – op bovenstaand plaatje te zien tussen twee al gecoupeerde cérisiers die de afgelopen 40 jaar zo hoog waren geworden en zo ingeklemd zaten tussen de andere, dat er alleen in de allerhoogste top takken zaten, waar slechts de merels bij konden.
Gisteren lukte het eindelijk ook de laatste in het rijtje terug te zagen tot 2 meter. Met behulp van een oude waslijn, strategisch gekettingzaagde inkepingen, veel benzinegestook en gemopper, viel hij dan eindelijk om. Dan begint het echte werk pas, takken eraf en in mootjes hakken, wat ik heel deftig overlaat aan dezelfde kettingzager. Ik ben, zoals bekend de pyrotechnicus en wacht op droger weer, voordat ik de enorme hoeveelheden in as ga veranderen.
De bramen zijn bijna rijp
De eerste sneeuwklokjes zijn op dit moment, begin januari 2012, samen te zien met laatste bramen van 2011 en het blijft hier dus qua seizoen een vaag soort kruising tussen herfst en lente, misschien of zeker een teken van klimaatverandering. Volgens de voorspellingen in de krant krijgen we een ijskoude aprilmaand, zei buurman Paul. Dat leek me een gevalletje Madame Olga, want het weer op lange termijn voorspellen is nog niemand gelukt. On verra bien, zeggen we maar weer, want al zou je het kunnen voorspellen en daar heel rijk van worden, veranderen is weer iets anders.
Bess is voorbereid op een koude aprilmaand
Bij de andere buren ging het gesprek over fruitbomen in het algemeen en het planten ervan in het bijzonder. Na Sainte Je-ne-sais-qui (naam even kwijt) moet je dat niet meer doen, is de opvatting hier, maar het heeft nog nauwelijks nachtgevroren en bovendien kun je bomen en struiken in pot op elk moment van het jaar in de grond zetten.
Paulette wilde er een poirier bij, een Conférence, zei ze en ik wilde een kwee, een coing, althans zo heet de vrucht. Een plant- of bomennaam maak je in het Frans eenvoudig met de naam van de vrucht+ier. Dus pommier voor appelboom, fraisier is aardbeiplant, cérisier, poirier etc. Een wilde braam is niet mûrier, maar ronce en een Mirabelle is geen mirabellier, maar een prunier (de Mirabelles de Nancy, denk ik), wat ik wist, maar dat toch zei om lollig te zijn.
Maar wat is nu een kweeperenboom in het Frans? Dat is een cognassier en niet een coignier, zoals ik ter plekke bedacht. Ik belde de boomkwekerij in La Sout, of ze die beide perenbomen hadden en aan de andere kant van de lijn zocht onze François hoorbaar tussen zijn spullen, maar bleek niks meer te hebben. In november zijn ze er weer, zei hij, kosten 30,– voor een kwee in struikvorm, dat wil zeggen een kleintje. Vette pech dus en voortaan de fruit- en andere bomen dus vòòr Sainte Je-ne-sais-qui kopen.
De wortels van een jonge kwee
Vanochtend zat ik al vroeg met een kopje thee dit stukje te tikken – de rest sliep nog – toen buurvrouw eraan kwam met een stok in haar hand. Wat? Gaan we op paddenstoelenjacht?
- Un cognassier! Pour toi!, zei ze triomfantelijk. Ze had er een, die zich bij het étang had uitgezaaid, speciaal voor me uitgetrokken en hier, alsjeblieft en pak aan. Ik was sprakeloos van blijdschap.
Snappen jullie nu waarom ik hier zo graag ben? Tjonge, wat een feest toch weer elke dag, dat is toch niet te geloven. Nu even een gat graven. Die 1100 tulpenbollen moeten er trouwens ook nog in.
Laatste reacties