Tag Archives: tuin

Groot materieel

Prepare the soil for the vegetable garden

Even een klein fotoverslag: ik kon nog net op tijd alle vaste planten uit de grond in bakken apart zetten, toen vanochtend buurman JP met zijn moeder voor mijn neus stonden, op mijn eigen verzoek:
– Zou je als je tijd hebt, een paar boomstronken uit de moestuin willen trekken? Was de vraag.
– Ja, hoor, later in de week, ok?
Later in de week betekent meestal: morgen. Kijk maar:

Prepare the soil for the vegetable garden

Prepare the soil for the vegetable garden

Prepare the soil for the vegetable garden

Prepare the soil for the vegetable garden

Op flickr is de hele set te zien

Later in de week zal ik een setje maken met de metamorfose vanaf 2006.

Gevalletje dierenliefde

Een rijtje teckelsEen rijtje willekeurige tekkels (ruwhaar standaard)

Toen we gisteren nog 20 km moesten en door het dorp Forgevieille reden, waar het verkeerstechnisch altijd een drukte van belang is, omdat dat de sluiproute is naar de snelweg en andere departementale wegen, zagen we midden op de weg tussen de auto’s een opgetogen teckel nieuwsgierig naar elke afremmer lopen. Siebe remde ook, ik sprong eruit en lokte hem met lieve woordjes. Hij liet zich braaf pakken, het diertje, met z’n flaporen en z’n babyvacht: het was een hele jonge ruwhaar.

Maar waar was de baas? Er was verder geen mens te bekennen en hij leek ons toch ergens ontsnapt te zijn. Ik belde aan bij een huis waar licht brandde. Een oudere dame met schort en een lief toetje deed open, maar had geen idee na mijn introductie waar deze schat thuishoorde. Ze wees elk huis aan en sprak hardop, daar woont mijn schoonzus, die zit in het bejaardentehuis, die niet, die aan de overkant hebben geen hond, die ernaast zijn er maar af en toe en nu niet, dus niet, en mijn vriendin daar, die heeft twee katten. Neen, geen idee.
Ze stelde voor naar het caf?© te gaan en daar verder te vragen en vertelde ondertussen wat voor een verschrikkelijke weg langs haar huis liep, ze reden allemaal als gekken en zelfs vrachtwagens scheurden bij nacht en ontij met krankzinnige snelheid langs. Ze had er al twee katten aan verloren, die ze nota bene net twee maanden daarvoor had laten steriliseren.

Ik hield die kleine onder mijn arm, liefkoosde hem en rook aan zijn vachtje. Ach, laat me de eigenaar niet vinden, dacht ik bij mezelf, tot Siebe zei: luister, luister eens en ja, er werd geroepen en gefloten vanuit een zijweggetje. Twee pubermeiden, zusjes, een tweeling grepen hun diertje en lieten mij met lege handen staan. Die weg is gevaarlijk, riep ik ze nog na, hij wordt zo doodgereden, jullie moeten beter opletten! Ik weet niet of het tot de dames doordrong. Bess had vanuit de auto laten horen dat ze het met mijn onuitgesproken plannen niet eens was.

In the kitchen garden
Tomaten gaan goed

Na de oude dame gedag te hebben gezegd reden we naar huis. Het gras is kniehoog, de tomaten zijn gegroeid, de sla is consumptieklaar en de bonen zijn al halverwege hun klimrek. Zonnebloemen, dahlia’s en pompoenen zijn voor de verandering deze keer niet door de slakken opgevroten.
En als het eindelijk ophoudt met regenen – het valt nu al de hele zondag gestaag naar beneden – kan ik eens tussen het onkruid gaan zoeken naar wat ik 5 weken geleden heb gezaaid.

Ach, dat hondje. Binnenkort komt er vast een andere langs, dat voel ik.

Werk in uitvoering

Ramsons about to bloom
Daslook heeft zich tenslotte uitgezaaid

Olivier kwam melden dat de werkzaamheden ergens in mei gingen beginnen. Op de plek waar de bosanemonen, de daslook, de wilde hyacinthen en nog een aantal andere bollen staan, komt een zandbed, als ik het allemaal goed heb begrepen en daarom ben ik begonnen die planten ergens anders te zetten.

Wanneer heb ik de daslook geplant? Dat heb ik opgezocht: op 27 april 2006 heb ik ze in Amsterdam uit de grond getrokken. 6 jaar geleden. Heeft hij zich eindelijk verspreid, krijgen we dit.

Daffodils and anemones
Bosanemonen. Waar moet ik die nu neerzetten?

De bosanemonen komen uit de hortus van het VU-ziekenhuis, 1995, toen die arme Saar daar doodziek lag en ik af en toe naar buiten ging, als ze sliep. Toen ik zondag door het bos terugliep van het bezoek aan de visvijver, zag ik voor de tweede keer een heel pad omzoomd met deze plantjes, waarvan ik er ook een had kunnen uitsteken (=jatten). Maar dat is toch anders, deze hebben een emotionele waarde.

Morgen weer een dag waarin ik in drijfnatte tuin e.e.a. ga proberen te zaaien. En ik doe gewoon een testtomaat, kan mij het schelen. Tomaten zat.

Ik praat alleen maar over de tuin om het niet over dingen te hoeven hebben die verder niemand aangaan. Doe het er maar mee.

Labourer

Cutting trees
Buurman zaagt uitgeschoten bomen aan barrels, buurvrouw blijft op veilige afstand

Nu kan ik wel af en toe de draak steken met buurman F., hij heeft toch maar even in een noodtempo de bomen van de mesthoop gerooid en in kleine stukjes gezaagd, die ik te drogen heb gelegd. Het is toch minstens een meter hout. Hoewel hij een uur daarvoor had gezegd dat ik de moestuin nu toch moest omspitten, (“labourer“), maar dat het eigenlijk al te laat was.

The dunghill
De mesthoop zonder boom, maar met de oude auto van de “echte” eigenaar R?¬©my

Omspitten waarvoor? Voor de aardappels! Dat leek me nu weer net te vroeg, aangezien thermometer vanochtend -1 zei en de rest van de dag rond de +1 bleef hangen, dankzij een gruwelijke helse (“infernal“) wind, die regelrecht de achtertuin in blies.

France, kitchen garden
Kale bende die nodig omgespit moet

Aardappelen zijn voor mij als kleine moestuinierder en zelfverklaard ecowijf de minst interessante groente, vooral ook omdat ik ongebreideld uit de schuur van de buren mag nemen. Ze nemen veel plek in, zijn als plant saai, bloeien ook niet opvallend en moeten ook nog eens verzorgd worden. Vorig jaar en het jaar daarvoor deed ik wel ratte, waarvan ik een pondje aan dezelfde buurman gaf.
Tegen etenstijd zag ik ze daar puree van maken. Neen, dat waren geen beste aardappels, deze – hij liet een blommige knol van een pond zien – moest ik hebben. Zucht. Gelukkig staat daar een hartelijke behulpzaamheid tegenover.

France, kitchen garden
Testopstelling bonenboog

Ondertussen ben ik begonnen met de voorbereiding van de tuin voor de bonen, zoals ik me een tijd geleden had voorgenomen. Een aantal lange hazelaartakken gaan een boog vormen waartegen de runner beans, stamspekbonen en lathyrus zich omhoog moeten werken. Commentaar van de buurman: dat waait toch bij de minste zucht wind om! Neen, voor positieve input aangaande noviteiten in de moestuin moet je niet bij hem zijn.

Degas on a stamp
Degas op een postzegel

Hoe het nu met mijn schilderijen gaat, weet ik niet. Daar ga ik vanmiddag even langs als ik toch naar het postkantoor moet. Ik zag gisteren pas bij het opruimen dat de organisatie een toepasselijke postzegel op hun correspondentie had geplakt, zo’n beeldschoon portretje, dat ik ga inlijsten (2×4 cm). En dat ik zonnebloemen heb gezaaid die Helianthus debilis heten, zag ik toen ook voor het eerst. Let op! Zodra er moestuindomheden worden geventileerd, begin ik over zonnebloemen. En andersom.