Tag Archives: vakantie

Rommelen

De ouders van de slisser

Gisteren was het boodschappendag met om te beginnen zoals altijd ‘s ochtends de markt. Hierboven is de familie Feyt aan het werk, ze fokken en verkopen varkens-, eende-, kippe- en lamsvlees. Het lekkerst is de pat?¬© de t?‚Ñ¢te, waar de knoflookgeur je tegemoet komt, wanneer ze een plakje voor je afsnijden. Het zijn hartelijke, vrolijke mensen die alleen topkwaliteit verkopen. Eens in de zoveel tijd worden ze overmand door verdriet, als ze plotseling aan hun verongelukte zoon moeten denken.

De rijen op de markt zijn enorm en niemand heeft ooit haast. Er is altijd wel iemand die een praatje wil maken. Een opvallend modieuze mevrouw naast me:
– Wat spreekt u goed Frans! (Dat wordt al snel gezegd, voordat ik naast mijn schoenen ga lopen, als je bonjour zegt of deux boudins, krijg je zo’n compliment)
– U ook, mevrouw!
Ik kan het niet laten lollig te zijn. Ze kwam uit de streek, maar woonde in Parijs. Of wij het hier ook zo heerlijk rustig vonden, en oh, jullie hebben hier een huis, maar dan zijn jullie Creusois! Zo gaan die gesprekken soms, maar meestal worden er recepten uitgewisseld, ook een hele aardige gewoonte.

les prix bas

‘s Middags gingen we een kijkje nemen bij de Brico-depot in Ch?¬¢teauroux, een soort Makro maar dan met klusspullen. Ik kan nooit genoeg krijgen van dat soort winkels, metershoge schappen met de allerfijnste begerenswaardige waar, van losse spijkers tot looplampen, onbegrijpelijke machines, zakken cement, badkamertegels en eiken planken, een soort Gamma, maar dan leuk. (zeg maar). We hebben nu een balustrade voor de overloop en een straatgoot, of hoe heet zoiets, om het water van de buren in goede banen te leiden.
Vervolgens besloten we nog even langs de buurman van ons dorp langs te gaan, die officieel in die grote stad woont. Die heeft daar nog een tamelijk grote moestuin, met een herfstanemoon, zo groot heb ik die nog niet gezien, die was minstens 2,50 m hoog. En heb ik er een foto van gemaakt? Neen, natuurlijk. Dat komt de volgende keer dan maar.

luik van de zolder gehaald

Vandaag heb ik gelezen (Isabel Allende) en de huisvrouw uitgehangen, wasmachine na wasmachine (alles is binnen een half uur droog), 1 km spinnerag opgezogen en allerlei andere ongerechtigheden die het ongedierte verspreidt. Omdat ik in zo’n tornadobui was, ben ik op zolder gaan speuren naar de ontbrekende deksel van de dekenkist. Die onge??òsoleerde ruimte is bloedheet en eerst altijd een beetje griezelig, maar het went.
Overal staan ouwe kisten, manden, jute zakken, afgedankte ramen, heel mooi, filmtijdschriften uit het jaar nul, antiek gereedschap, stukken oud hout en dit luik, waarvan de drie delen verspreid tussen de troep lagen. En twee oude blauwe werkbroeken met een fantastische snit. Die hingen daar al 50 jaar te drogen en er is geen motgaatje te bekennen.
Hoewel dat luik van iets anders moet zijn, ga ik toch proberen of ik hem passend kan maken. Morgen verder.
Ik had me net eigenlijk moeten melden in de Salle Polyvalente, waar nu gedanst wordt omdat het morgen 15 augustus is, maar ik ben niet in de stemming. Morgen kijken we op de brocante of er nog iets overbodigs te kopen valt.
Verder is het de komende week weer elke dag rivierdag, want de voorspelling is dat de temperatuur minstens tot vrijdag rond de 30¬?C blijft hangen.

En ik zag net om 17:00 uur twee atalantaatjes fladderen, eindelijk.

Hittegolf

Bess staart naar Kwint
Gisteravond bij de ondergaande zon

Het is deze week alweer aangenaam heet, zo’n kurkdroge hitte, die heel goed te verdragen is voor een demi-rouge als ik. We zitten in de tuin onder de boom die dit najaar omgehakt gaat worden en lezen stapels en stapels boeken. Bess kijkt vals naar Kwint, die niet dichterbij durft te komen. Ze kijkt altijd vals naar hem als ze een verdiepinkje hoger zit.
Vandaag moeten ze (vader en dochters) toevallig voor de duizendste keer deze vakantie naar de rivier om af te koelen. Ik ga bijna nooit mee, dat is bekend, omdat ik a. niet van dat water hou en b. niet kan lezen omdat ik dwangmatig moet opletten, zoals ik al eerder heb uitgelegd. Misschien morgen, na de markt.

Over lezen gesproken, hoera, de concurrentie op de e-readersmarkt wordt steeds groter: Sony heeft er alweer een e-reader bij, lees ik in Webwereld. De kleine kost 140 euro, maar heeft geen touchscreen, 3G-verbinding of wifi, dat is nu weer een gemiste kans. Dat 3G schijnt met licentie van het mobiele telefoonverkeer te maken te hebben, geloof ik. Ik wil minstens touchscreen en wifi. Nu alleen nog de bibliotheken op de 2.0-toer, of hoe heet dat en ik ben volmaakt gelukkig. We wachten het vol spanning af.

Meneer Piliot rekent af
Meneer Piliot rekent af

Mijn vriend van de agrarische hulpmiddelen uit Colondannes is ook weer terug van vakantie. Hij stond een stuk of zes gigantische jerricans met Euro95 te vullen, natuurlijk voor al die 2-taktapparatuur van hem, toen hij me herkende.
– En leuke vakantie gehad, meneer Piliot? Jaja, dat was heerlijk geweest.
РMooi weer daar, in Fr?©jus? Inderdaad, altijd warm, altijd mooi. Zijn oudste zoon had hier in de buurt iets gekocht en die had de hele tijd regen gehad.
H?¬Æ? Het heeft hier de afgelopen maanden 2x een beetje geregend, en dan ook nog ‘s nachts. Ik denk dat die zoon om z’n vader te plezieren methode Lena heeft gehanteerd, Lena, mijn moeder, die altijd zei als ik vanaf de proven??üaalse camping belde om op te scheppen over de verzengende hitte (“het is al 36¬¨?C in de schaduw en het is pas 09:00 uur!”), die zei:
– Het plenst hier, echt, het regent pijpestelen, wees maar blij dat je daar zit.
Of het nou waar was of niet.

Wonder der Natuur

zonnebloem
Mooi, man!

Is dit nou waar ik met zoveel spanning naar heb uitgekeken, deze hypernormale zonnebloem? Kom nou toch! Weet je hoe de oorspronkelijke moeder eruitzag? Prachtig bleekgeel, met kleine blaadjes. Ik zal in Nederland het plaatje erbij zoeken. Al mijn hoop is op de andere overlevende zonnebloem gevestigd. Als die ooit gaat bloeien, want hij ziet er een beetje zielig uit.
Dit exemplaar hierboven heeft een heleboel zijtakken en -knoppen, dat pleit weer voor hem. Jammer van dat enge beest.

Ik doe niks, ik lees Het midden van de wereld van Andreas Steinh??fel. Goed gedaan.

Panorama

Siebe bekijkt een panorama, hahaha
Siebe bekijkt een panorama

Siebe maakt elke dag een stevige wandeling, waarop hij af en toe door een familielid – al dan niet aangetrouwd – wordt vergezeld. Je kunt hier aardig wandelen of paardrijden, hoewel de ritjes iets noordelijker (meer verlaten spoorbanen) of zuidelijker (meer bergen) in het departement misschien opwindender zijn. Zeker weten doe ik dat niet, het kan best komen doordat alles bekend is.
Je kunt de berg op en het bos in, of langs glooiende landerijen sjokken, waarbij je af en toe een gehucht tegenkomt of een steppe met een troep leeuwinnen.

leeuwinnen?
Leeuwinnen na de jacht

Vandaag liep ik (aangetrouwd) mee met de hondjes. Kwint kan de berg niet op hebben we gemerkt. Hij holt de hele dag hier door het dorp, weet van geen ophouden als hij z’n stukgebeten bal moet apporteren, trekt me voort op de fiets, maar in een slakketempo een colletje pakken, dat gaat niet. Aan z’n conditie ligt het dus niet. Ik vind het gek.

Kwint mag zo weer naar beneden
Hij mag weer naar beneden

We wandelden naar het hoogste punt hierachter en zagen halverwege ons eigen gehucht in de diepte. Ons huis met een leistenen dak en de raampjes deze kant op, is vanuit dat standpunt uitstekend te zien, wat heel gek is, omdat het een van kleinere, verborgen huisjes van het dorp is.

Ons dorp
Midden in de foto ligt ons dorp

Detail:
Ons dorp

Op de vergroting kun je zien dat de beesten van Jean-Pierre weer bij ons achter lopen. Toen we thuiskwamen, scheurde Kwint dan ook meteen door en schoot onder heg door naar zijn vriendinnen, lekker blaffen, hoera. Ik kon Bess op het nippertje tegenhouden om datzelfde kunstje uit te halen. Doe maar niet, Bess.
Ze is een beetje dom.

Vakantie

Coeur de Boeuf
Coeur de Boeuf ziet er toch anders uit dan die gratis pruimtomaat

Plotseling neemt de groente een spurt. Terwijl ik overweeg hiernaast een woestijntuin te beginnen met cactussen en zand, the basics zijn al aanwezig, zie ik beneden in de moesafdeling komkommers, courgettes en tomaten ontstaan. Ik sleep ‘s ochtends en ‘s avonds met gieters bij gebrek aan een benattingssysteem. Dat is er wel, maar dat werkt niet, ik kijk naar boven en schud mijn vuist. Morgen gaat het heelheel misschien onweren en hopelijk valt er dan wat water. Nou ja, c’est comme ??üa dan maar weer.

Ik laat even achter elkaar de fases van een paar favorieten zien:
gevonden tomaat
De gratis tomaat, dat duurt niet lang meer of hij is rood

Courgette
De courgette, het mocht eens tijd worden

komkommer
De komkommer, zo’n echte Franse augurkvormige met pukkels

Terwijl ik dit onder de parasol in de hitte van de tuin tik, zwoegen de fietsers door de bergen, ze moeten nog 50 km. De Franse verslaggevers kletsen maar door en door en ik kijk zo nu en dan op de site van France2. Ik probeer het woord peloton net zo uit te spreken als zij dat doen. Peton, of misschien zelfs pton.

de Tour in de tuin
De Tour op France2

H?©, daar gaat Contador in het geel, achter Armstrong in zijn gewone pakje. Verhip, ik weet eindelijk aan wie Lance Armstrong me doet denken als hij op zijn fiets zit: Rob Verlinden, van Eigen Huis en Tuin.
De honden liggen voor dood onder de tafel en ik hou nu even vakantie, als me dat lukt. Ik haal denk ik nog maar een biertje uit de koeling.