Tag Archives: wecken

French bake off

Blackberries everywhere

Na een paar weken plukken, wecken en jam maken kon ik geen braam meer zien, wat zeg ik, ik was bijna zelf in een braam veranderd met alles blauw: handen, mond, gezicht, kleren, keuken.
Begon ik vroeg in de ochtend onschuldig aan een hondenwandelingetje met het voornemen niks mee te nemen en al die glimmende pracht te negeren, kwam ik toch elke keer weer thuis met 1 of 2 kilo. (Moet je ook geen plastic zak meenemen. Maar die is voor de champignons! Smoesjes natuurlijk, want die waren er tot gisteren nauwelijks. )

Preserving the wild blackberries

Bovendien had ik geen enkele lege jam- of weckpot meer en omdat ik weiger nieuwe te kopen – ik verzamel ze alleen tweedehands -, ging ik op zoek naar een bramentaartrecept en stuitte op een, waar 1 kilo bramen voor nodig was in deeg, zoals dat van de ouderwetse Hollandsche appeltaart.

Tarte aux m?ªres

Nu zijn bramen al tamelijk sappig en toch wil de receptenschijver dat je bij die ene kilo nog eens een kwart liter water mikt. Niet doen, echt niet doen, want ik hield zelfs zonder water veel sap over. Om die bramen en taart een beetje body te geven en een soggy bottom te vermijden (“I’m a man of constant sorrow“) doe je er suiker bij en maak je er een soort jam van.

Maar allemachtig, wat een supertaart is dit! De bottom was perfect en de geconcentreerde bramensmaak ging in de richting van chocola. De drank van het recept heb ik er niet ingedaan, hoewel me dat wel lijkt te kloppen qua smaak.
Buurman P. en oud-burgemeester en vriend Raymond P. hebben het er nu nog over (“Extra!“), nadat ik ze laatst een stuk had gebracht voor bij hun borrel.
Met het overgebleven deeg heb ik een paar dagen later hetzelfde gedaan met de langs de weg gevonden mirabelles, in souffl?©-vormpjes gebakken. Het viel nog niet mee die er zonder brokken uit te peuren.

Tarte aux prunes (mirabelles)

Het recept is hier te vinden.

Familie

Curious mom
Moeder snuffelt aan camera, ©Y.Swart

We hadden ze al een paar avonden geleden gespot, toen ze nog wankel achter hun moedertje aan struikelden, maar zondag bleken ze al heel behendig te kunnen klimmen en rennen. Y. heeft er een uurtje mee gespeeld en gisteren hoorde ik van buurman P. dat ze in gezelschap van hun moeder ook bij hem kwamen fourageren, net als Kwint en de andere katten.

French kittens with their mother
Jachtles van moeder, ©Y.Swart

Ze doen hun moeder in alles na en oefenen hun bloeddorst op twee vermoorde merels die nu aan stukken gerukt in de tuin van de Schotten liggen. Wat een niet te verdragen vertederende diertjes! Y. vertelde dat ma ze even alleen liet en na enige tijd terugkwam met een muis: hoera! Ze grijpen overigens elke gelegenheid aan om bij haar te lurken.
– Kijk, zei buurman P. toen hij onderstaande foto zag, je kunt toch aan dit brede koppie zien dat het jongen is. Volgens mij kun je dat beter aan de achterkant zien, dacht ik zelf persoonlijk.

French kittens just been fed.
Lekker gegeten, ©Y.Swart

‘s Ochtends waren we naar de brocante in Crozant geweest, die alleszins meeviel. De meeste zijn of piepklein, of worden gedomineerd door professionals die fantasieprijzen vragen en dan is – in dat laatste geval – de lol er al snel af. Hier waren de meeste verkopers gelukkig echte zolderlegers.
Wat ook wel handig was, dat ik een doel had: bocaux. We zagen af en toe enkele losse exemplaren, waar ik even over na wilde denken. Aan het eind van de lange rij kramen, in Crozant centre stond onderstaande sterilisateur.

Sterilisateur, bought on the brocante of Crozant
Toverketel uit Crozant

– Vijf euro inclusief thermometer, zei het vrouwtje desgevraagd.
Ik zocht eigenlijk weckpotten, zo’n ketel kon ik toch gewoon van de buren lenen, vertelde ik. Ik wilde niet te happig klinken. Ach, wat jammer, ze had al talloze bocaux verkocht , maar ze had nog wel iets in de kelder, het wachten was even op haar man die inderdaad met mijn manden verdween en terugkwam met 12 glazen potten, want ze woonden daar, kijk, dat huis.
Ondertussen kletsten we wat, waar we vandaan kwamen, dat die ketel van haar schoonmoeder was geweest, die hem slechts 5 jaar had gebruikt (als nieuw!), terwijl de vader van de NL-familie Van H., die aan de overkant met z’n drie?¬¥n op een bankje toevalligerwijs mijn onderhandelingen volgde, riep: Kijk of-ie niet lek is! Dat was-ie niet, want hij was Als Nieuw!.
Voor 10 euro kreeg ik het hele setje inclusief pan en thermometer, geen geld.

Bought on the brocante of Crozant
Bocaux

De man nam me na de aankoop nog even terzijde en vroeg hoe dat restaurant nu toch ook weer heette, in de bourg van Saint Sulpice. Dat was de Fontein met Wolven, en ik gaf hem in een moeite de recensie waar hij om vroeg. Mooi, die ook weer een klant bezorgd.