Tag Archives: zagen

Ik weet niks

Neighbour and his lethal chain saw
Buurman lekker bezig

Probeer hier maar eens achter het geslacht van een woord te komen! Het lijkt wel of sommige bewoners van dit land niet weten dat la vrouwelijk is en le mannelijk. Ik zeg sommige, maar bedoel natuurlijk buurman F. Hij was zoals altijd bezig met zijn tondeuse en maakte er een bende van. Een beetje oude olie in het publiek groen laten weglopen, dat vond ik niet kunnen, vooral ook omdat een paar meter lager zich een bron bevindt, waaruit JP water voor het vee pompt. Mijn ecowijfnatuur is sterker dan de lieve vrede.
_ Het is maar een klein beetje, probeerde hij zich eruit te redden, maar gaf toe dat het louter luiheid was geweest.
In het kader van lidwoorden oefenen vroeg ik hem hoe hij de trechter noemde, met de bedoeling het geslacht (mannelijk) van dit woord te kunnen vaststellen. Als ik het hem direct vraag zoals gezegd, krijg ik een groot vraagteken cadeau. “Entonnier” was het antwoord. Goed, dat was bekend.
Un of une? probeerde ik.
– Neen, ENtonnier, tjongejonge, jij begrijpt ook helemaal niks.
I rest my case.


Boom staat op het punt van omvallen, maar buurman wil nog van alles

Hij is verder heel aardig en behulpzaam, hoor, en stelde eergisteren voor die paar wilde kersenbomen achteraan voor me om te zagen. Die doorgeschoten dingen staan scheef, zitten onder de klimop, en er de vruchten van plukken is onmogelijk door de hoogte. Clafoutis met wilde kersen wordt hier zeer gewaardeerd. Zaag maar om, buurman, maar ik wil niet de hele zomer omgevallen bomen op mijn grasveldje, dus we moeten ze meteen in stukken zagen en opruimen. D’acc!
Oh, oh, oh, dat ging weer gepaard met allerlei gedoe. Eerst kreeg hij zijn kettingzaag niet aan de praat, omdat hij die al startend waarschijnlijk verzopen had en vervolgens bleef de zaag een paar keer in de snee klem zitten, waarop ik de koevoet en mijn camera ging halen.

Cherry blossom
Kers staat in bloei

Ik moest wel uitkijken voor ongedierte (vermine), tussen de stenen rond die bomen, waarschuwde hij voor de duizendste keer. Wat voor ongedierte dan, vroeg ik schijnheilig, want ik kon het niet laten hem almaar weer dezelfde dingen te laten zeggen. Slangen! Wat voor slangen, toch niet couleuvres? En inderdaad, die bedoelde hij. In die eeuwige discussie had ik geen zin, dus ik haalde mijn schouders op om er een eind aan te maken.

De zaag hield er ook mee op, de ketting was bot en nu liggen hier twee (eigenlijk drie) bomen al anderhalve dag te wachten op verdere behandeling, tot de zaag terug is van de scharensliep. Ik was er al bang voor.

View on our property
Kippen hebben me alweer gespot achter de omgezaagde boom

Ondertussen had ik de mooiste takken afgeknipt en in de zon in een vaas gezet, waardoor de bloempjes nog iets sneller opengingen en bracht deze pracht naar Germaine (de oudste bewoner van het dorp), die het schitterend vond, net als haar dochter die even later thuiskwam van allerlei moestuinactiviteiten. Ze had gen?‚Ñ¢t naast de bedden geplant, dat zou een beschermende werking hebben.

Cherry blossom
Kersenbloesem in een oude vaas van tante Jenneke

Gen?‚Ñ¢t? Gen?‚Ñ¢t? Wat is dat precies? Haha, lachte haar moeder plotseling, weet jij niet eens wat gen?‚Ñ¢t is? Jij weet helemaal niks, je weet niks van de Creuse!
Buurvrouw hielp me: gele bloempjes en de takken gebruiken ze als aanmaakhout. Oh, brem. Oui, brrrem. Ze herhaalde het Nederlandse woord met de rauwe rollende r uit de streek.

Ik heb niet gevraagd of het mannelijk of vrouwelijk was. Ik wil niet 3 keer op een dag ervan beticht worden dat ik niks weet. Dat weet ik zelf heus wel.

Kerstmis, APK en andere zaken

Garden gate
Nieuw tuinhek

We zijn hier al een week en de tijd is niet bij te houden, want er is zoveel te doen, dat we ‘s avonds tot niets anders in staat zijn dan ons in bed te laten vallen. Buurman F. die nu weer met zijn vrouw overwintert in Ch?¬¢teauroux, had me verrast met een tuinhekje, dat hij tegen de moestuinmuur had klaargezet. Toevallig had ik voor hem het fotoboekje over het appelpersen, dat ik weer aan hem kon overhandigen, toen hij gisteren even langskwam, op weg naar familiebezoek.

De fosse septique gaat nu serieus aangelegd worden. Dat is tegenwoordig geen kattepis of kattenpis, zoals sommige mensen zeggen, want alles moet conforme aux normes, dwz zoveel meter van het huis, keukengootsteenwater niet meer de publieke ruimte in, maar ook via de septische tank, die zijn water weer loost in een zandbed, dat op het terrein moeten worden ge??ònstalleerd. En dat zandbed, daar is zand voor nodig – het woord zegt het feitelijk al – , dat met een vrachtwagen aangevoerd gaat worden, als die vrachtwagen tenminste over het pad het terrein op kan.

Cut a Tree Down Safely
Er is al het een en ander omgehakt

Dat pad is heel romantisch omringd door uitgegroeide hazelaars en andere bomen, waar je niks aan hebt en die die vrachtwagen de doorgang belemmeren, dus die moeten weg.
En daar is Siebe Swart (topfotograaf, bekend van Het Lage Land) nu mee bezig. Hij kettingzaagt en -knipt, slijpt de ketting en na afloop steek ik – branddeskundige – de hens in de stapel takken, die in de loop van het jaar zijn verzameld. Dat lijkt makkelijk en dat is het ook, als de boel tenminste meteen fikt. Nou ja, uiteindelijk lukte het, na veel gevloek, benzine en gemopper.

CT-station
Het arme dier in de keuringsstraat

Ondertussen is kerst gevierd (boomfoto volgt) en de Verjaardag, die allerlei nuttigs opleverde, waarover ook later meer.
Vanochtend vond het tweejaarlijkse hoogte- of dieptepunt plaats, namelijk de APK van de Eend, die ondanks alle successen in de voorgaande jaren, altijd weer tot een gigantische stress leidt. De twee auto’s v????r me moesten terugkomen voor herkeuring, wat me nog zenuwachtiger maakte dan de vorige keer.
– La Deuche est bonne, zei de CT-iste met een glimlach. Net als twee en vier jaar geleden. Godkristusindehemel. Dat komt, ze hebben de APK-vrije leeftijd precies dit jaar verhoogd tot 30, dwz, mijn 2cv (25) zou er dit jaar vanaf zijn, maar moet nu nog 5 jaar door. Een soort pensioenshit, zeg maar. Nog 2x, als ze boel ondertussen niet weer verhogen.

Hamlet in France in winter
Uitzicht vanuit de keuken

Het weer is gisteren veranderd in een saai en grijs motregengebeuren, maar koud is het niet. Toch krijgen we de cuisini?®re niet meer zo heet als eerst, omdat de gietijzeren aansluiting naar de schoorsteen in het begin van dit jaar is afgebroken, wat valse trek veroorzaakt. De vraag is nu, kopen we een nieuwe (kan niet want geen geld meer) of zoeken we een 2e-hands? Geen idee. We modderen voorlopig op dezelfde voet voort en stoken de kachel in de salon flink op, die zich nooit meer misdraagt, maar daarentegen een heerlijke verzengende warmte verspreidt. Alle tussendeuren open.

French country road
Donderdag zag het er bij Giraud in Les Vergnes zo uit

En op kerstochtend kon ik bij melkboerderij Giraud gelukkig nog een flinke kip en een pot room voor het kerstdiner bemachtigen en kreeg er uit pure hartelijkheid anderhalve liter melk bij cadeau, die nota bene nog warm was. Ach, wat zijn de mensen hier toch ouderwets vriendelijk!
Iedereen in ons lieve dorp doet het godzijdank nog, we maken ons op voor de dorpsronde van 1 januari en bakken koekjes, muffins, koekhuisjes enzovoorts.
Ik zit nu alleen nog met 1100 tulpenbollen die ik hier her en der ga planten, als een soort kerstcadeau voor iedereen. Ze mogen allemaal op 1 januari zeggen waar ze die precies willen hebben. Ik mis de vrolijke Kwint hier wel.