Veertien dagen voor deze foto had ik de canna een kopje kleiner gemaakt. Na een paar dagen stak hij dat al weer op en nu neemt hij serieuze vormen aan.
Wat moet ik toch met die plant? We hebben hem uit een eigengekweekt zaadje gekweekt en dat is precies de reden dat ik hem niet zomaar op de composthoop kan gooien, je raakt eraan gehecht. Ik heb hier trouwens helemaal geen composthoop, ja, daro wel.
Het stomme van dit soort planten in huis, is dat ze luis aantrekken. Buiten is er niets aan de hand. Als ik hem meeneem naar daro, moet ik hem in het najaar weer terugslepen, want de winter overleeft hij niet en de zomer misschien, want die is tot nu toe elk jaar te droog.
Tjongejongejonge, zit ik toch altijd met een hoop dilemma’s.
Nee wacht, ik sleep hem mee en zet hem als het koud wordt naast de oleanders in de schuur, ingepakt in een vuilniszak. In de zomer kan hij met de oleanders naar buiten.Die staan precies zo tegen de gootloze schuur, dat ze al het regenwater op hun kop krijgen. Dat zijn de Vochtige Streken van ons terrain.
Dat doet me eraan denken, even een heleboel boeken lenen voor een week non-stop lezen. Nog vier dagen.