Tag Archives: hond

Amsterdam, dieren

Plannetjes

4 Comments

Border collie asleep on the couchKijk die kleine er nou onbeschaamd bij liggen

Nog even en we, of liever ik, want ik rij, rijden weer naar ons Franse landgoed. De pati?´nt, die genoeg heeft van het pati?´nt-zijn, gaat nog steeds boven verwachting goed en liep bijvoorbeeld gisteren op het strand, waar we de hond uitlieten. Het kwam niet alleen door het tijdstip dat er geen mens was, maar ook door het kenmerkende regenbogenweer, zon, dreigende wolken en jawel, een regenboog. Op het strand waren vrachtwagens bezig de strandhuisjes weg te halen. We kregen bij aanvang een ferme plensbui op ons hoofd.

One man and his dogEen bijna leeg strand

Afgelopen zaterdag gingen we bij wijze van nieuwe ervaring voor Bleumans met de pont (IJveer) naar Noord, ook al omdat er een soortement van kunstbeurs was met louter tekeningen en een aantal ons bekende galeristen. Die pont! Die zat zo vol en de massa bleef er zo afstromen, dat ik me afvroeg of er niet stiekem aan de achterkant nieuwe toevoer was. Hoe pasten ze daar allemaal op? Die bootjes zijn kennelijk groter dan ze er uitzien. De hond kon het avontuur maar matig waarderen.

Amsterdam, IJUitzicht vanaf NDSM

Die Amsterdam Drawing (Emsterdem Drowing) was verrassend leuk, ook al omdat ik erg van tekeningen en ander werk op papier hou en omdat ik onmiddellijk idee?´n voor nieuw werk opdeed.
En dat IJ is ook zo heerlijk, vooral als er een windje staat. Dat gebiedje rond de NDSM-werf is nog een aantrekkelijk rommeltje, hoewel men in een hoog tempo bezig is alles netjes te zetten. Jammer, maar niet tegen te houden.

Morgen gaat ons blauwe mannetje in Hippolytushoef laten zien of hij iets met schapen kan. Ik neem de camera mee, dat jelui het allemaal ook kunt meemaken.

Jullie merken het, ik probeer steeds maar net te doen alsof ik niet in een stad woon. Strand, IJ, Java-eiland en Hippolytushoef. Waar had ik die plaatsnaam nu ooit eerder gehoord? Oh ja, in 2009 in Perpignan, tijdens de busreis naar het vliegveld in Gerona. De chauffeur had er gewerkt.

dieren, familie, Frankrijk

De hoeksteentjes

4 Comments

France, a blue merle border collie (adult)Vader van de onze

Toen we van de week met de kleine Bleu bij Giraud een kippetje en room gingen halen, bleek onverwacht de vader van ons ventje op bezoek. Hij was een beetje gereserveerd, ontdooide na een tijdje, maar wat een elegante schoonheid! Het hele kerngezinnetje was compleet, vader, moeder, dochter en zoon. De zoon (onze Baby Bleu) stond duidelijk onderaan in de pikorde, gelukkig maar. Dat had ik 2 maanden geleden kennelijk goed gezien. Daarom kunnen Bess en hij het zo uitmuntend vinden.
Of zo’n chip onder de huid pijn deed, vroeg de oude mevrouw. Nu had Bleu geen kik gegeven tijdens alle prikken, dus dat zei ik ook. Maar waarom die kleine zus een chip zou moeten, geen idee.
Wij hebben een internationale hond, daarom is het verplicht, maar ik moet zeggen dat we in al die jaren nog nooit gecontroleerd zijn, ook niet in de trein.

France, border collie pup in guinea pig cage.Baby Bleu op zoek naar caviakeutels (1 maand geleden)

Omdat ik er elke dag met mijn neus bovenop zit, zie ik niet hoe hard hij groeit, hoewel zijn gebit al bijna compleet is. Van de achterste scheurkiezen zijn de punten doorgebroken. Hij past in ieder geval niet meer onder de vensterbank waar de waterbak staat en hij moet zich nu dubbelvouwen als hij weer stiekem keutels wil snoepen. Bah, wat een smerige gewoonte. Koeienvlaai, vossenstront, paardenvijgen.

France, border collie taking his bathIk was net te laat met mijn foto

Vandaag is 38¬?C voorspeld en dat zou best nu om 10:45 al het geval kunnen zijn. We zitten binnen met de luiken en de ramen dicht. De kleine Baby springt regelmatig in zijn zwembad. (De familie Giraud lachte zich een deuk toen ik vertelde dat het ventje zijn eigen babybad had).

Ondertussen is de wachttijd met alweer een week verlengd, hoorden we vrijdag. Dat komt de moraal niet ten goede. Wat doe je eraan? Niks naks noks.

Ik kijk af en toe of de alleroudsten het nog doen. Die zijn verstandig. Laat in de middag dalen we even af naar La Celle Dunoise, voor een plons in de rivier en een glaasje op het terras.

dieren, filmpjes, Frankrijk

Wachtlijst

Limousin cattle, bull and cowsKoeien onderweg

Twee keer per dag lopen we hier lange enden door de omgeving. Achter ons dorp gaat de weg slingerend omhoog, door het bos naar de twee dorpen die iets hoger liggen en naar de N145 richting Gu?©ret. De bochten kun je, zoals overal in dit land, als voetganger afsnijden via de kleine paadjes die kriskras door het bos lopen. Elke keer ontdekken we weer andere, die langs kleine stukjes weiland lopen of een ?©tang.

Dog in the forest
Bos met hond

Kleine Bleu luistert meestal wel naar mijn roep, hoewel hij ook een schijtlaars is en bij onraad de benen neemt. Gisteren liepen we langs de Creuse in La Celle Dunoise, waar overal mensen in badkostuum naar hun zwemmende kroost zaten te kijken, toen er plots drie kleine tekkels op hem af kwamen, die overigens ook helemaal niet heldhaftig waren, dat kon je wel aan hun stemmetjes horen en aan hun gezichtjes zien. Bleu schrok zich te pletter, maar moest door, omdat ik hem aan de riem had, de sufferd. Staart tussen de benen.

Blue-eyed border collie
Sentimentele dweil met blauwe ogen

Vandaag ga ik een van de buurhonden op hem uitproberen, anders denkt hij dat Bess en buurhond Rafel (waar hij totaal geen respect voor heeft) de maat der dingen zijn. Dat gebrek aan respect komt misschien ook omdat de buurvrouw (baas van Rafel) een heel gek stemmetje opzet, als ze Baby Bleu ziet, waardoor hij niet begrijpt wat ze nu wil en hij haar niet durft te benaderen. Alle andere bewoners begroet hij enthousiast en zonder reserve.

S. en Y. overlapten elkaar net 1 dag, voordat ze terugging naar NL. Hier zijn we eindelijk in de zomer terechtgekomen, gelukkig maar, want in de regen een telefoontje vanuit NL afwachten dat je aan de beurt ben, is weer minder. We spelen vakantie zolang het duurt.


Hondje luistert naar de baas

Ik wil best meer stukjes schrijven, maar ik wil niet over priv?©zaken van ons of anderen kletsen, neen, ik lieg, dat wil ik heel graag, maar dat is niet behoorlijk, hoe smakelijk die ook zijn. En elke keer de komst van de bakker, de vrouw van het postkantoor, de moestuin en die nieuwe hond, dat kan allemaal, maar dat verveelt na de zoveelste keer. Even geduld.

Voor de liefhebbers: ik zet af en toe foto’s en filmpjes online.
Flickr en Vimeo.

dieren, Frankrijk

Re?¬?nie

2 Comments

France, landscape, in the morningUitzicht met opkomend zonnetje

We steken elke morgen het grote weiland over waar het hooi nog steeds niet is opgeruimd. Gisteren regende het twee keer, dat is voor de rollen geen probleem, maar wel voor het gras dat JP maandag heeft gemaaid. Hij dacht dat het 3 dagen relatief mooi zou blijven, een beetje al te optimistisch, maar ja, hij wilde van dat laatste veldje af. Ikzelf dacht dat het niet warm genoeg zou zijn en dat klopt ook, want gisteren hebben we de cuisini?®re aangestoken, ik noteer even: op 10 juli.

De kleine Blauwoog doet het uitmuntend, Bess doet voor haar doen heel erg aardig, hoewel ze op bovengenoemd weiland, als ze los mag, soms zo in opwinding geraakt dat ze hem plotseling wil domineren en het lollige spel dan ontaardt in een agressieve aanval. Ik grijp dan naar methode Millan en leg haar op haar zijkant, net zolang tot ze weer helemaal rustig is, zoiets als die gehypnotiseerde kippen, die vroeger weleens op TV te zien waren. Allemaal een kwestie van energy en de state of mind. De methode lijkt prima te werken, vooral ook omdat ze bijna niet meer reageert op de bossen honden achter hekken, die we steevast onderweg tegenkomen.

Blue-eyed baby boyKijk hem nou ereis trouw kijken

Gisteren gingen we met zijn allen, dwz de meisjes, Blauwoog en ik naar Giraud voor room en een kleine hondenfamiliere?¬?nie. Dat was interessant om te zien: ze herkenden elkaar pas in de tweede instantie, moeder, zus en broer, en moeder was feitelijk totaal niet ge??ònteresseerd, terwijl de kleine zus jaloers de aanval inzette. Ons ventje was te beleefd om iets terug te doen en holde snel naar de keuken, waar de oude mevrouw met haar melkspullen bezig was, om daar eens lekker uit de bakken te drinken, die op de grond stonden en zich te laten knuffelen. Nog een geluk dat we dat teefje niet hebben, dat zou een grote ellende met Bess zijn geworden. De mensenfamilie was daarentegen heel blij hem weer even te zien.
(Toen ik hem voor het eerst zag en ik mocht kiezen tussen hem en zijn zwarte broer, koos ik hem om zijn zoete gedrag. Dat broertje zette met zijn 8 weken ook al zijn borst op en stapte met stramme, dominante pootjes rond.)

Verder is er niet veel te melden, behalve dat het weer (m?©t?©o bedoel ik) pet is, en dat de tuin niet opschiet, maar dat is geen nieuws. Het is reuzegezellig met de meisjes, die verder hun eigen gang gaan. Vanmiddag ga ik weer Tour kijken, na de rustdag van gisteren en hopen dat het peloton in de eerste bergrit een beetje uit elkaar valt, opdat het iets spannender wordt. Hoe die Franse tourjongens die naam van Bradley Wiggins uitspreken! Ik versta steeds Brother Higgins en denk, wie is dat, wie is dat. De gele trui, dat is hem.

dieren, filmpjes, Frankrijk

Uitdaging

4 Comments


Hector Bleu ligt deftig aan aan het banket

Jongens, jongens, wat is het een feest, zo’n brave pup in huis. Hij geeft blijk van een uitmuntend ruimtelijk inzicht, een voorwaarde als je schapen of andere dieren moet kunnen hoeden. Ik leer hem gekke spelletjes, want hij schijnt uitdagingen nodig te hebben, las ik op een bordercolliesite. Het bekende Brokje Onder Een Blik (“Zoek!” of “Cherche!”) en kijken of hij de kortste weg naar de voordeur kan vinden, zodat hij er al staat als ik eens eindelijk eens aan kom zetten (kan hij).

Hay bales in the fieldsElke dag om 07:00 een uurtje dauwtrappen met de honden

Ik ben wel gefascineerd door dat schapengedoe. Jammer dat ik schapen echt heel, heel erg saai en duf vind. Deze honden schijnen alles te kunnen hoeden. Kippen leek buurvrouw P. wel een goed idee. We zullen zien wat we eraan kunnen doen.

Laatste nieuws: Bess en pup begonnen vrolijk om me heen te spelen, toen ik mijn vijfde kruiwagen met keien naast de moestuin stortte.
Ik doe elke dag minimaal 5 kruiwagens. Misschien wil buurman F. daarvan een muurtje voor mij bouwen. Laat ik hem maar eens bellen.