Aan kant

Terwijl ik verplicht schoffelde in de volkstuin, was Saar bezig op de Amstel. (Yeva probeerde weer ergens anders een knol onder controle te krijgen.)

Het haventje was te klein, de dametjes mochten los en ze dreven al bijna onder de Utrechtse brug, tot het keren eindelijk lukte. Onderweg haakten de riemen ook nog in elkaar en HOPLA! daar lag Saar in het water. En nog een keer.

Terug in de tuin heb ik het terras maar eens aangeveegd. Tussen de tegels staan weliswaar allerlei interessante zaailingen van akelei, phlomis, zenegroen en anemoontjes, maar als je zo’n tuin wil verkopen, moet hij een net, burgerlijk uiterlijk hebben. Dan taxeren ze hem hoger, want de taxatiemannetjes zijn nette, burgerlijke mannetjes. Deruit met die flauwekul dus:

Daar kan je behalve een kruiwagen, ook nog een hele dag mee vullen, met deze volkomen nutteloze arbeid. Ik begrijp heel goed dat mensen aan de Round-Up gaan. Dit is echt de laatste keer geweest.

Kapper


Uitgroei

Ik ging gisteren naar de kapper en dan beginnen ze: verf je je haar zelf? Je eigen kleur is wel heel donker he? Zal ik een kleurpoeling doen, dan zie je die uitgroei niet. Is het altijd zo droog. Heb je veel gezwommen deze zomer? (Dat is een rare opmerking, maar ze bedoelen: heb je met je kop in de chloor gezeten?). Goh, helemaal scheef geknipt (hebben ze zelf de vorige keer gedaan).
Etc.

Dan wil ik niet meer, snap je. Ze moeten zeggen: Wat een schitterende bos haar, zal ik er wat spul in doen, dat het nog soepeler valt?

Zucht. Het blijft toch een soort tandarts.

Naschrift:

De kinderen dachten dat het een foto van Maria was, de cavia rechts op de foto.

2cv


Daar staat ie
Ik wil een eend in Frankrijk. Het pruttelende geluid van de motor, het open dakje, het gemakkelijke sleutelen, het openklappende raampje, de waardeloze ruitenwissers, god, wat verlang ik daarnaar…


18 karaats, lopend te zien
Nu heb ik tussen de spullen van tante Jenneke nog een gouden horloge gevonden. Als ik dat nu eens verkoop en daar weer een eend van koop. Ik geef toe, het is een luxeprobleem. Wie wil een gouden horloge? Ik heb er een te koop.

Druif a/d Amstel


De Amstel vanuit Willem III
Saar had al een tijdje de smaak van water te pakken, eerst bevroren op de schaats en deze zomer bij R. op de Winkel en aansluitend het zeilkamp. Voor de vakantie hadden we al contact met r.v. Willem III, maar zaterdag was het zover: Saar ging roeien.

Een spiegelgladde Amstel en nog twee andere meisjes (van hetzelfde laken een pak) die voor het eerst in zo’n wankel skiffje gingen, maakten er een ideale dag van. “Vet leuk!” was het commentaar en ze waren alledrie teleurgesteld dat ze eerst nog een paar keer slechts 1x / week mochten. Als ze een beetje kunnen stoppen, keren en aanleggen, mogen ze 2x / week de Amstel op.
Het allerfrappantste was dat er nogal wat bootjes vertokken met dames van een jaar of 80, schatte ik. Volgens Saar gingen ze kei- en keihard. Nu heb ik me voorgenomen om behalve paardrijden ook maar weer te gaan roeien. Jammer genoeg valt er bij ons in Frankrijk niet veel te roeien, maar wel weer te paardrijden.

Terwijl Saar op het water lag, ging ik even naar de tuin, die immers 2 minuten van Willem III af ligt. Zo’n stukje grond stelt helemaal niks voor, als je eenmaal met de Franse maten meet. Ik knip tegenwoordig alle hinderlijke obstakels weg met de heggeschaar, doe hetzelfde met het gras, als de grasmaaier er niet meer doorheen komt en hak met de Franse hak alle ongerechtigheden uit de grond weg. Een dagje werk en de tuin is weer keurig.

Nou ja, naar mijn maatstaven dan, niet die van de zure bejaarde buren. Die zijn gelukkig een gepasseerd station, sinds ik ze voor leugenaars heb uitgemaakt.
De druif hing vol met vrolijke en vooral zoete trossen, voor het eerst en meteen voor het laatst, want hij gaat nu echt in de verkoop, de tuin.

Rentree


Op kamp

Ik weet niet wat er de afgelopen veertig jaar veranderd is, maar ik heb twee kinderen die het heerlijk vinden om na de zomer weer naar school te gaan. Boeken halen, bekijken, besnuffelen en kaften, agenda’s en roosters invullen. Nieuwe vakken voor Yeva: Duits, Grieks, Latijn, economie. Voor Saartje is alles nieuw, behalve haar maatje KClaartje.
Maar eerst gaan die met hun eerste klas op kamp. Vorige week zag het er somber uit met de regen, maar vandaag is het echt prachtig.

Dat komt ook mooi uit voor Siebe, want die hangt weer voor de verandering in een helikopter boven de spoorlijn Rotterdam-Hoofddorp, waar de HSL vandaag een proefritje maakt. Heen en weer, heen en weer, om alle wissels te checken. Het lijkt strakblauw zo op het eerste gezicht, maar dat kan vanuit de lucht wel eens tegenvallen. We zullen het straks zien: hij heeft tegenwoordig ook een digitale camera.


Monique en haar grootouders?
Tussen alle oude soldatenfoto’s heb ik nog een oud prentje gevonden waar ons huis op staat. De laatste Franse eigenares is hier te zien als 6-jarige krullebol. Het huis is nog niet bepleisterd.
Wie die andere mensen zijn, zal ik bij de eerste de beste gelegenheid aan mevrouw A. of mevrouw B. vragen; de eerste is de nicht, te tweede is de buurvrouw die in haar geboorthuis woont. Die van Monet, weten jullie nog?