Elk jaar zou ik willen dat de herfst zo is als vandaag. Zon, geen enkel wolkje en de heerlijke geur van rottende bladeren en stinkgracht. Als je roeit, ga je dat waarderen, die slootlucht.
De OI-kers is zich aan het herstellen. Die kan in oktober nog een spurtje maken, weet ik.
Kijk maar naar dezelfde plant van 3 weken geleden.
Toen we een maand geleden Frankrijk verlieten, begonnen de wilde bramen net een beetje rijp te worden. In de volkstuin staat een tamme: nooit aan beginnen, echt nooit! Tamme bramensmaak is vies.
Ieieieuw jakkie
Wel lekker is de grote hoeveelheid paddestoelen die overal te koop zijn. Bij de groentekraam op de Nieuwmarkt hadden ze vorige week voor het eerst c?®pes, uit Polen. 16 euro / kilo! Dat is bijna voor niks.
De groentelui begrepen het zelf ook niet.
Dan volgt nu nog een leestip (met dank aan Chantal): Bohumil Hrabal, Tsjechische schrijver. Ik ben begonnen met “Het stadje waar de tijd stil is blijven staan”.
Ik citeer de bibliotheek: autobiografisch getint relaas van het wonderlijke leven in een klein Tsjechisch stadje. En wonderlijk, dat is het. En erg goed.
Terwijl ik verplicht schoffelde in de volkstuin, was Saar bezig op de Amstel. (Yeva probeerde weer ergens anders een knol onder controle te krijgen.)
Het haventje was te klein, de dametjes mochten los en ze dreven al bijna onder de Utrechtse brug, tot het keren eindelijk lukte. Onderweg haakten de riemen ook nog in elkaar en HOPLA! daar lag Saar in het water. En nog een keer.
Terug in de tuin heb ik het terras maar eens aangeveegd. Tussen de tegels staan weliswaar allerlei interessante zaailingen van akelei, phlomis, zenegroen en anemoontjes, maar als je zo’n tuin wil verkopen, moet hij een net, burgerlijk uiterlijk hebben. Dan taxeren ze hem hoger, want de taxatiemannetjes zijn nette, burgerlijke mannetjes. Deruit met die flauwekul dus:
Daar kan je behalve een kruiwagen, ook nog een hele dag mee vullen, met deze volkomen nutteloze arbeid. Ik begrijp heel goed dat mensen aan de Round-Up gaan. Dit is echt de laatste keer geweest.
Uitgroei
Ik ging gisteren naar de kapper en dan beginnen ze: verf je je haar zelf? Je eigen kleur is wel heel donker he? Zal ik een kleurpoeling doen, dan zie je die uitgroei niet. Is het altijd zo droog. Heb je veel gezwommen deze zomer? (Dat is een rare opmerking, maar ze bedoelen: heb je met je kop in de chloor gezeten?). Goh, helemaal scheef geknipt (hebben ze zelf de vorige keer gedaan).
Etc.
Dan wil ik niet meer, snap je. Ze moeten zeggen: Wat een schitterende bos haar, zal ik er wat spul in doen, dat het nog soepeler valt?
Zucht. Het blijft toch een soort tandarts.
Naschrift:
De kinderen dachten dat het een foto van Maria was, de cavia rechts op de foto.
Daar staat ie
Ik wil een eend in Frankrijk. Het pruttelende geluid van de motor, het open dakje, het gemakkelijke sleutelen, het openklappende raampje, de waardeloze ruitenwissers, god, wat verlang ik daarnaar…
18 karaats, lopend te zien
Nu heb ik tussen de spullen van tante Jenneke nog een gouden horloge gevonden. Als ik dat nu eens verkoop en daar weer een eend van koop. Ik geef toe, het is een luxeprobleem. Wie wil een gouden horloge? Ik heb er een te koop.
Laatste reacties