Bakgemak

Nigella Lawson heeft een van de heerlijkste recepten voor cake en als je je aan haar instructies houdt, kan het niet mis gaan. Een cake maken lijkt zo gemakkelijk, maar die arme Saar, die haar hand niet omdraait voor allerlei ingewikkelds zoals chocolekkers, had de laatste twee keer de pech dat haar cake bleef waar die was: plat op de bodem van het blik.
Nu is het nogal essentieel dat je de laatste handeling – het toevoegen van het zelfrijzend bakmeel – met beleid uitvoert, aan de andere kant kan ze misschien per ongeluk ook best gewone bloem hebben gebruikt. In ieder geval, ik heb twee keer deze Nigellacake gebakken en hij is volmaakt, al zeg ik het zelf.

Wat stopt dat Engelse vrouwtje erin:
240 gr boter (kun je de rest gebruiken om de vorm in te vetten)
200 gr suiker
citroenschil of vanille (dat laatste kopen we bij de Chinees)
3 grote eieren (we doen 4 kleinere)
210 zelfrijzend bakmeel
90 gr bloem (elke keer een eetlepel tussen de eierenklop)
en dan doen wij weer er weer 250 gr rozijnen bij (geweekt, gedroogd en voorzien van een laagje bloem, opdat ze niet naar beneden zakken, tip van de Ouwe de Korte)

Oven voorverwarmen (etna 3) en dan de gewone cakebeslaghandelingen verrichten:
boter zachtroeren met de suiker, de citroen of vanille, een voor een een ei erbij, lang kloppen, na elk ei een eetlepel bloem en dan heel voorzichtig het zelfrijzend bakmeel er doorheen scheppen. Tenslotte, of in dezelfde beweging de rozijnen. Tot en met de eieren gebruik ik de keukenmachine, dan kun je ondertussen iets anders doen, een kopje thee drinken, of het blik invetten. Het meel mag je er absoluut niet met de keukenmachine doorheen slaan, dan rijst hij niet.
Vlak voordat de boel de oven ingaat, moet je er een laagje suiker over strooien, dat geeft een heerlijk zoet, krokant korstje.

Dit weekend heb ik ook nog een van favorieten van Yeva en mij gemaakt, de pissaladière, dat is de Provençaalse uientaart.
We hadden hem al op voordat ik hem had gefotografeerd, dus ik heb een plaatje van internet gepikt:



Ik gebruik het recept van Elizabeth David. De recepten van internet gebruiken allemaal het kant-en-klare deeg uit de supermarkt, op een rol en inclusief bakpapier. Waarom dat niet in dit land wordt verkocht, ik weet het niet. Onhandige kleine vierkante plakjes bladerdeeg. Ik importeer altijd een aantal rollen die ik invries.

David gebruikt brooddeeg, maar mengt dat met boter en ei, waardoor de bodem iets kruimeliger wordt.
Voor de vulling: 1 kilo uien, 2 tomaten, zwarte olijven, ansjovis. olijfolie, zout en peper.
De uien in ringen gaarmaken in een pan met een scheut olijfolie, niet te hard, ze mogen niet bruin worden. De ontvelde tomaten erbij tot ze helemaal verdwenen zijn, en eventueel een fijngehakte teen knoflook.
Stort de massa ui op de met deeg beklede springvorm, versier hem vrolijk met ansjovisfiletjes en ontpitte olijven, in de oven op 200 graden en na 15 – 20 minuten ruik en proef je de Provence. Sommige mensen strooien er tijm over, zoals hier te zien is op de foto. Ook heel lekker, maar wij houden van de pure olijf-met-ui-smaak.

12 thoughts on “Bakgemak”

  1. Ho, wacht even, na die 20 minuten moet je hem nog een keer 20 minuten in de oven laten, nu op 175 graden.

  2. Ja, dat kant-en-klare opgerolde deeg van de supermarkt hier is super en handig. Ze zijn er in verschillende soorten: bladerdeeg, pizzadeeg, taartendeeg etc. Neem altijd de duurste ‘au beurre’, kost nog niks. Dat gestrooi met Proven??üaalse kruiden zou ik ook niet doen. Hinderlijk, met name die rozemarijntakjes tussen je tanden. Die kruiden zijn meer geschikt om te stoven. Neem gewoon met Proven??üaalse kruiden gemarineerde zwarte olijven. Hapt lekker weg. Bak sla met knoflookdressing erbij, heerlijk, morgen pizza. Daar hoef ik niet meer over na te denken, scheelt, dank!

  3. Nou, David weet ik niet, maar Lawson heeft wel een paar rabarberdingen, -taart, -kruimelkoek, -grunt, -likeur. Roep u maar voordat ik ga overtypen.

  4. Taart willen ze.
    Maar ik herinner me van heul vroeger ook een rabarbersiroop. Geeft ze die ook?

  5. De rabarbertaart vond gretig aftrek. Zij het in iets simpeler vorm (met vulling van rauwe stukjes r. gemengd met vanillesuiker en custard)
    Zwemmen maakt gelukkig hongerig, dus iki blijf niet met van die lekkere resten zitten. Vindt Sonja Bakker ook niet leuk.

  6. In het Haagsche Kookboek staan nog iets eenvoudiger toepassingen, ook rabarbersiroop, althans iets wat erop lijkt.

Comments are closed.