
We zijn toch niet naar Frankrijk gegaan. We hebben wel op het strand gelopen.

We zijn toch niet naar Frankrijk gegaan. We hebben wel op het strand gelopen.

Vanochtend zag de vlakte er aan de ?©ne kant zo uit, en in mijn rijrichting weer zo:

Naar kantoor rijden is zo helemaal geen straf. Tussen de middag was wel straf, dus ik ben naar buiten gegaan en heb me in de omgeving vermaakt.

Dit gebiedje blijft niet lang meer zo. Links in de hoek zit nog een kluitje stadsnomaden. Je kunt af een toe een haan horen kraaien. Maar alles gaat netjes gezet worden.

Morgenochtend even naar ons landgoed. Het is daar erg mooi weer, zeiden mijn bejaarde vriendinnen.
Kom ik met m’n suffe hoofd thuis, valt me de hitte van die zolder op, ik mopper, gooi de deuren open, ik zeg tegen Saar, tjonge wat warm, het lijkt wel of die oven aanstaat. Zij: Dat ligt toch echt aan jou, zo warm is het hier niet, enz enz.
Nu ja, hebben ze een trouwdagverrassing bereid. Wat een schatjes! Kijk maar, twee jaar geleden.

Cakejes uit de oven
Door het fantastische weer nam ik een omwegje over de eilanden of hoe noem je dat gebiedje bij de Nieuwe Teertuinen, de Westelijke Eilanden, Bickerseiland, Prinseneiland en Realeneiland. Ouwe scheepswerven, neen, het zijn nog steeds scheepswerven, opgevuld met gelukkigen met geld. Heel aantrekkelijk allemaal, hoewel het mij allemaal weer te verstikkend dicht op elkaar zit. Dat komt, er zijn twee soorten mensen, van de jungle of van de vlakte. Ik ben van de vlakte, ik moet naar de einder kunnen turen. Dus een stad of tussen de bergen, niks voor mij. Maar die eilanden zijn voor de toeristen wel aardig.


Clafoutis met appel
Er bestaan ontelbaar veel clafoutisvarianten en vanavond heb ik de appel gedaan. We wilden allemaal iets zoets na het eten. De verhouding van ei, meel, suiker en melk kan nog al eens varieren. Het beste resultaat komt uit het magimixreceptenboekje. Ik noteer dat even, opdat ik het altijd bij de hand heb, moet ik natuurlijk wel internet+computer hebben, maar die zijn meestal wel voorhanden.
150 gr bloem
3 eieren
120 gr suiker
40 gr gesmolten boter ( laat ik wel weg)
180 ml melk
mespuntje zout
vanille (suiker of extract)
fruit
Steek de oven aan, ETNA op 6 (>200 graden C)
Meng bloem, zout en suiker met eieren met de mixer. Klopt er vervolgens de melk bij met de gesmolten boter en de vanille (in suiker of extractvorm).
Vet de taarvorm in, giet het beslag erin en voeg het fruit toe.
Deze keer waren dat appels, meestal zijn het kersen (500 gr, zonder steel met pit) of pruimen.
Verzin maar iets. Ik zag een aardige hartige variant bij p&p met courgettes, feta en zwarte olijven, daarmee is nog wel iets meer te bedenken.

Joop van Tellingen hier in gezelschap met sportfotograaf en Sloveens fotofestivaldirecteur Chris de Bode.
Morgen begint het Nederlands Filmfestival en als voorproefje opende de expositie in caf?© De Engelbewaarder (Kloveniersburwal, Amsterdam) van de festivalfotografen Bram Belloni en Felix Kalkman.
Voor wie de Engelbewaarder kent, achterin hangen de foto’s, soms ingelijst, deze keer goed groot geprint, met gedenkwaardige beelden van Carice van Houten met een Gouden Kalf, Linda de Mol lachend met een lachende Joan Collins en de ongelooflijke kuiten van Tara Elders, bij sommige mensen beter bekend als Fleur Lion van de TV-serie TV7, door de Mug met de Gouden Tand, bij mij althans, een serie waar ik me een deuk om heb gelachen.
Joop “Priv?¬©” van Tellingen hield een sympathiek praatje, het was leuk, we kregen te drinken en te eten en we roken de ranzige pislucht van een erkende dakloze die van de gelegenheid gebruik maakte eens lekker te borrelen. Wat we niet roken was rook, de reden waarschijnlijk waarom we die pislucht voor het eerst roken. Wat is dat fijn, een caf?¬© zonder rook, alweer een reden om er eens langer te blijven hangen.
Dat kan niet, want het is dinsdag en een gewone doordeweekse dag, zeg.
Kijk bij Chris even bij features en dan Tour du Monde, dat vind ik nu weer leuk om naar te kijken. Ik plaag hem altijd een beetje met z’n “sportfotografie”.