Vrolijke bedrijvigheid

Gisteren kwamen de vriend(inn)en van de zestienjarige om gezellig te koken en een paar DVD-tjes te kijken. Als appetizer werden er smoothies met aarbeien en vanilleijs geserveerd, door mij toch gewoon milkshake genoemd, maar goed. De Magimix stampt binnen de kortste keren alles volmaakt door elkaar.
Terwijl de ene helft de verrukkelijk brownies (Nigella Lawson) bereidde, waren de anderen bezig met uien snijden, tomaten hakken en pastadeeg draaien, van echte farina de semola di grano duro.

Bij dezelfde Marokkaanse slager van vorige week, die van de Haarlemmerdijk, kocht ik deze semoule, waar ik erg blij mee was, want waar koop je dat anders? In allerlei fancy winkeltjes voor veel teveel geld in een juppenwijk, denk ik. Ik geef toe, de Haarlemmerdijk hangt er tegenaan.

Wasrek vol tagliatelle

Bij diezelfde slager vond ik toen ook de allerheerlijkste yoghurt, Turkse natuurlijk, een reden om toch eens vaker mijn postcode te verlaten en westwaarts te fietsen. Ik heb al eerder bericht over de teloorgang van de ouderwetse yoghurt, laten we hopen dat deze z’n niveau handhaaft. Want zodra ik weer iets ontdek, lijkt dat steeds een aanleiding voor de producent te zijn de kwaliteit door de plee te spoelen. Deze is echt heel goed.

Topproduct

Verder heb ik deze week ongeveer al mijn verdiensten integraal naar verschillende reparateurs gebracht, de fietsenmaker en de MacRepair op de Lindengracht. Wat een aangename zaak, die laatste, hartelijke behulpzame jongens waar je gewoon voor je plezier komt.
Zo hou ik als zzp’er v/h kleine zelfstandige ondanks de crisis toch maar mooi de economie draaiende.