Een wandelingetje

The river Creuse
Hoog boven de rivier

Gisteren liepen we een wandeling uit het boekje, langs de rivier bij La Celle Dunoise en in de schaduw van de bomen, want het was bij toeval weer mooi weer. Hondjes gingen mee, die hadden geen keus.

Map
Kaart uit de gids

De wandeling begon en eindigde bij de Salle des Loisirs, maar je kunt net zo goed of eigenlijk beter bij Auberge des P?‚Ñ¢cheurs beginnen (en eindigen), waar je de auto in de schaduw kunt parkeren. Het ging langs de rivier, omhoog en weer naar beneden, langs een parallel lopend stroompje en hup, weer omhoog, allemaal in de schaduw van de bomen. We liepen langs weilanden met vee en maisvelden, en duizelden, als we iets te diep de diepte in konden kijken. De hondjes waren niet ontevreden, vooral toen ze de rivier in konden. Ze liepen tot hun buikjes het water in en dronken. Ze wilden er niet meer uit, maar voort moesten we, want S. had Runkeeper op zijn iPhone aan en we moesten weer een of ander record vestigen.
We kwamen verder geen mens tegen.

Toen we weer bijna thuis waren, kwamen we dierenfluisteraar Jean P. tegen, die net zijn koeien aan het verweiden was met behulp van een van zijn talloze hondjes. We stapten uit en kletsten wat, tot Bess in de razernij-mode schoot en zo van de achterbank door het open raam van de voorbank sprong, niet gehinderd door het te korte riempje waarmee ze aan de achterbank vastzat. Ze bungelde heel lullig naast de auto, 50 cm boven de grond, woest om zich heen happend. Dat was makkelijk weer naar binnen hijsen, voordat de rest van de meute gealarmeerd hun lid te hulp kwam schieten. Toen we wegreden, waren we omringd door minstens 7 kleine keffertjes, die Bess wel rauw lustten. Die was niet onder de indruk. Het blijft een lastpak.

L1160878.jpg
Impressie van hond met auto