Niets is lekkerder dan een gerookt sprotje op brood. De vrolijke meisjes in de viswinkel in Amsterdam-Noord spreken onder elkaar een onverstaanbaar Volendams en schakelen net zo gemakkelijk weer over op Algemeen Beschaafd Amsterdams. We wanen ons 10 minuten van huis af en toe in het buitenland.
“Niets is lekkerder dan”. Ik bezig die uitdrukking kennelijk zo vaak dat ie z’n waarde verliest. Uiteiendelijk wil je alleen maar zeggen dat het een goddelijke ervaring is. Afgelopen weekend had ik er ook weer 1: een salade gourmande. Als lunch. Met een flink stuk foie gras. De canard, dat dan weer wel. Maar lekker dat het was!
Niets is lekkerder op zo’n moment. Maandagmiddag is het een bruine boterham met ouwe boerenkaas.
En een salade in Parijs? Kan ook tamelijk ultiem zijn. Daar en dan.