Waarom hebben bejaardentehuizen altijd zulke deprimerende namen? Waarom staat er de verwarming op 10? Waarom zitten de ramen er altijd potdicht? Waarom hangt er zo’n afschuwelijke geur? Daarom.
We gingen gisteren een taartje en een bloemetje brengen. Vrolijk werden we er niet van. Onderweg maar domweg op het knopje van de camera gedrukt om de depressie te verdrijven.
Frisse lucht in de IJtunnel!
Elizabeth David wijdt wel 3,5 pagina aan pot-au-feu. In de zomer lagen de ingrediënten voor het oprapen. In de Leclerc was bijvoorbeeld de Charolais te koop voor 3 en 2 euro per kilo. Het gaat om de bouillon. Drieeneenhalf uur sidderen, zegt mevrouw David met prei, ui, tomaat en peuleschilletjes voor de kleur.
Twee of drie blaadjes van de 4 meter hoge laurier voor smaak en geur.
Van het gekookte vlees kan salade worden gemaakt. Alleen in de zomer (jammer genoeg) staat op de markt in Dun een kraam met lekkere dingen uit de Provence en daar hadden ze die heerlijke vette kappertjes aan een steeltje. Die gaan door de vinaigrette met veel augurkjes, bladpeterselie en mosterd. Gekookte aardappels erbij en smullen maar.
(De kraam uit Baskenland is ook niet mis. De allerlekkerste schapenkaas en verrukkelijke worstjes. Maar net als die uit de Provence: alleen in de zomer aanwezig. Gelukkig is Geitenmie er altijd.)
Dat we op een podium of puy zitten, is hier goed te zien.
Daar beneden ligt weer een volgend gehucht dat deel uitmaakt van onze commune. Dat is nog kleiner dan het onze. Als we er bij het honden-uitlaten langs wandelen, worden we altijd vergezeld door de plaatselijke meute, die zich ervan wil vergewissen dat we echt weer weggaan.
We hadden het huis nog niet, toen deze foto werd gemaakt:
Let op de donkergroene “heg” die horizontaal door de foto loopt. Dat is klimop op de stapelmuur. De buurman waarschuwde voor slangen tussen de begroeiing.
Een jaar later:
De klimop is nog goed te zien. De rommel in de voorgrond is restant moestuin. De stammetjes tegen de muur zijn de omgezaagde hazelaars. Daar moeten we nog een pergola van fröbelen.
Die Siebe bofte toch maar weer, toen Sint met een heuse biertap aan kwam zetten.
Dat moet een flinke duit gekost hebben!