Privacy en teller

Bijna iedereen heeft een tellertje op zijn site om te zien op hoeveel visite hij kan rekenen. Bij de tellers van statcounter.com (reclamevrij) kun je een naam aan het IP-adres hangen, zodat de bezoekers ook nog herkenbaar zijn. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen het op prijs stelt als zijn surfgedrag voor de hele wereld zichtbaar is en daarom is mijn tellertje niet publiek.
Behalve de pageloads, popular pages en andere interessante gegevens als browser, operating system en resolutie van het scherm en kun je ook kijken hoe iemand via google bij je gekomen is, recent keyword activity.
Bij mij zijn dat termen als: hondenporno, kruiwagen, Amstelglorie, we maken een tuin, Nigella Lawson, oude stoelen, koekhuisje maken, Rabo Debiel.

Rabo Debiel? Jazeker, op 14 januari kreeg ik een sticky bezoeker die met deze zoekopdracht via google bij mij terecht was gekomen. En met welke server kwam hij (of zij) bij mij? Met die van de klantenservice van de Rabobank. Oeps, betrapt. Ik heb de surfer meteen een naampje gegeven.
Gisteren haalde ik even geld bij de Rabo en dit keer pinde ik binnen, een mogelijkheid die de meeste pinners niet kennen, gezien de eindeloze rijen die er altijd buiten staan.
– Wat hebben jullie eigenlijk met mijn klacht gedaan die ik hier op 27 augustus heb ingeleverd, vroeg ik, toen ik zag dat de zaak verder leeg was.
– Bent u mevrouw De Korte? En op mijn bevestiging:
– Wilt u even met me meekomen?
O jee, nou komt het, dacht ik, nu krijg ik op mijn kop. Waarom weet ik niet, ik voel me ook altijd meteen schuldig als ik een politieagent zie, of de douane. Maar ze bleken de opdracht te hebben mijn geval tot op de bodem uit te zoeken. Het zal mij weer voor de zoveelste keer benieuwen.

RDW

De (Nederlandse) APK van de 2cv is tot 19 februari geldig. Ik heb me rijk gerekend, want ik dacht dat de tweejaarsgeldigheid er in Nederland al doorheen was, zoals bij ons in Frankrijk reeds gebruikelijk is. Maar niks hoor.
Wat ik trouwens al jaren idioot vind, nu we het er toch over hebben, is dat in Nederland de APK-keurder ook de gebreken mag herstellen en dus belanghebbende is. Onze Japanner wordt gekeurd en de garage vervangt ongevraagd dopjes (32,50), ruitenwisserbladen (82,50) en vult de sproeivloeistof bij (22,75). Ik doe een gooi naar de bedragen, maar ik zal er niet ver naast zitten.

Dat kan zo’n CT-station in Frankrijk helemaal niet, die hebben alleen apparatuur om alles te meten. Je krijgt je rapportje en je hebt 2 maanden om de boel te repareren, waar of bij wie, moet je zelf weten, desnoods doe je het zelf, zoals bij eenden meestal het geval is.
Ik bel de RijksDienst voor het Wegverkeer – waarover me plotseling een verhaal uit mijn Groninger tijd te binnen schiet, toen echt iedereen die ik kende in Veendam werkte en voor zijn vriendjes met auto’s de gegevens uit de ladenbakken achter de archiefkasten gooide. Nooit geen bekeuringen meer, om het dit keer met meneer Haisma te zeggen – in ieder geval kreeg ik van een mevrouw van de RDW te horen dat de APKnalatigheidsbekeuringen pas na 2 maanden na het verstrijken van de datum uitgedeeld gaan worden.
Dat moet toch lukken, als ze (de medewerkers van de pr?©fecture) tenminste niet staken, geen feestdagen en/of le pont hebben tijdens ons volgende verblijf in Frankrijk.

APKnalatigheid


Ja! Gearriveerd!

In de envelop zat de brief die in oktober onverrichter zake weer was teruggestuurd naar Parijs. Daar begrijp ik met terugwerkende kracht helemaal niets van, want het adres klopt. Maar dat doet er nu niet meer toe, het enige wat ik nu nog moet doen is naar de Préfecture gaan, 30 euro betalen voor een ander nutteloos papiertje en dan een paar echte Franse kentekenplaten bestellen + het meneertje van AXA meedelen dat we zijn verzekering nemen. Hoera, denken de meisjes en ik, dan herkennen ze ons niet meer als buitenlanders. Denken we met onze Hollandsche koppen.

Nu ga ik eerst even de RDW bellen. Anders krijg ik een boete voor APKnalatigheid.

Frambozentaart

Bij de grote Appies kun je frambozen in de diepvries krijgen. In Frankrijk zijn gigantische zakken verkrijgbaar, net als bij de Makro, maar bij die laatste winkel komen we eigenlijk nooit meer, sinds Siebe niet meer bij de Kamer van Koophandel loopt. Jammer, want ze hadden altijd wel interessante dingen bij de foodafdeling.

Anyway (dat komt echt door onze Farrow & Ball-vriend, wah-ever), vandaag dacht ik met behulp van de maggimiks een frambozentaart te maken. Zanddeeg een makkie met de makkimiks, banketbakkersroom idem dito, jam maken van ?©?©n bakkie frambozen, alles met beleid bij mekaar mikken en klaar is kees.

Alleen wordt hij niet hard, hoe dat nu weer moet. Hij smaakt verder goed, maar ziet eruit als een auto-ongeluk. Er ging iets mis bij het uit de vorm halen van het baksel.