Gevallen vrouw


Een trouwcadeau

Gisteren hebben we in ?©?©n beweging de 2cv opgehaald en een tuinplant aangeschaft om cadeau te doen aan het bruidspaar van morgen. Die hebben namelijk een kale tuin. We gaan wel het hele trouwprogramma afwerken, want deze unieke gelegenheid laten we niet zomaar aan onze neus voorbijgaan.


Is hij nu blauw?

Eerst het gemeentehuis, dan de kerk en tenslotte een feest bij de ouders van de bruid. Maar eerst moet er morgenochtend van alles gedaan worden, naar de ALDI, tassen gepakt, huis opgeruimd, en er moet een taart worden gebakken, want dat is prijs als je van je paard afdondert, wat mij vanmiddag gebeurde.
– Gateau! was de eerste reactie van R?¬¨¬©mi. We galoppeerden over een stoppelveld, slalomden tussen de strobalen, toen mijn paard besloot met afsnijdertjes een gigantische spurt te maken, waarbij de achterbeentjes vrolijk omhoog geworpen werden. Hopla! Daar vloog ik door de lucht en landde dom op mijn gat. We kunnen hem zondag op de terugweg even aanreiken, dat is nauwelijks om.


De score van de vide-grenier van dit jaar

Over de brocante van onze commune morgen meer. We hebben in ieder geval gescoord: een rekenmachine voor Yeva (verplicht voor de vierde), een prachtige hondenmand en een Franse Kuifje.

Druif


De lekkere druif

Volgens Lucienne is de druif van onze grange een hele goeie, dat zegt ze althans altijd als hij ter sprake komt. Ik heb hem nog nooit geproefd, omdat hij altijd rijp is als we er niet zijn. Dat is niet waar, vorig jaar was ik er begin september en het jaar daarvoor waren we er ook, om de koop van de schuur te regelen. Er hingen toen sneue rozijnen.


Twee jaar geleden gekregen van de buren

Volgens de buren uit Ch?¢teauroux stonden er Coulemelles op ons landje, dat zijn onwaarschijnlijk lekkere parasolzwammen, vertelden ze laatst bij een avondwandelingetje. Betonkoning en tegelheld Bruneau had die twee jaar volkomen terecht geleden opgesmikkeld, toen hij de vloer hier stortte.
Ik zoek nu een manier om dat heerlijks zelf op te vreten. Eens even denken.

Kippendroom


Ingang kippenhok

Met een kleine aanpassing moet dit oude hok toch een kippenparadijs kunnen worden?


Slaapstok
Er moet een nachthok aan worden vastgetimmerd, met leghokjes en de bodem moet dicht worden gemaakt, opdat de vieze beesten er niet bij kunnen. Ik lees nu alles over kippen, maar voorlopig blijft het bij fantaseren. Ik kan moeilijk de buren vragen voor mijn kipjes te zorgen.


De buurkipjes lopen gezellig in de tuin

Op de site leboncoin.fr zag ik er al een aantal aangeboden worden. De Sussex lijkt me wel wat of misschien nog leuker, de Wyandotte kriel. Allebei rassen met “rustige en vriendelijke karakters die niet de neiging tot vliegen hebben”.


Die Wyandotte ziet er nu echt uit zoals een kip in dit geval een haan eruit hoort te zien.

Koeien


Kudde in het duister

Ik gaf gisteravond volkomen overbodig de plantjes water (het begon vannacht enorm te hozen en dat doet het nog steeds, arme sla) toen ik Siebe, die een wandelingetje met de hondjes maakte, met de buren uit Ch?¢teauroux hoorde praten. Nieuwsgierig als een jonge olifant voegde ik me bij het gesprek, dat ging over mijn terrain (lekker kort gemaaid), de Schotse buren, het a.s. huwelijksfeest, het weer, en de tomaten, toen we uit de richting van Prat een aantal koeien zagen aankomen.


De koeien in december vorig jaar

Dat was wel een beetje bizar, het was al bijna 9 uur, niemand verplaatst z’n vee op dit tijdstip. We herkenden de koeien van de neef van Simone aan hun gezichtjes. Bovendien heeft niemand hier verder melkkoeien.
Ze waren gewoon aan de wandel! Het zijn brave beesten, maar een beetje lopen te flaneren op de openbare weg in het donker is levensgevaarlijk, de nachtelijke rijkunst van de gemiddelde bewoner in aanmerking genomen, allochtonen niet uitgezonderd. (“Neem er nog maar een, er wordt toch niet gecontroleerd”)

Ik besloot neef te bellen, die pas na drie keer begreep wie ik was of waarvoor ik belde en ik holde weer naar buiten met m’n cameraatje. De koeien waren in rook opgegaan toen we hem in z’n witte bakkie (met twee honden) halverwege ontmoetten. Heuh? Hoe kon dat nu? Hij wist het meteen, die waren een zijweg ingeschoten, richting mais. Hij kent z’n meisjes en is dan ook niet voor niets de dierenfluisteraar. Wij begrijpen de dieren wel, zo’n lieve man.

Bij de ganzen


Etenstijd?

Ze hebben een paar mooie hammen hangen in de keuken van de melkboerderij, waar ik altijd mijn melk en room krijg uitgereikt. Ze hielden er een paar varkens voor eigen gebruik op na, vertelde mevrouw. Ik kwam vandaag bijna te laat, omdat een middenstander (De Franse RSV, zeg maar) z’n rijdende winkel voor onze uitgang had neergezet. Nu moet je hier in de Creuse nooit haast hebben, dat levert alleen maar stress op, trouwens, op andere plekken in de wereld ook.
De keuken zat vol met boeren die lekker aan de pastis zaten, terwijl de dochter een kip aan het schoonmaken was. Buiten stond een stelletje ganzen verontwaardigd te zijn. Die had ik nooit eerder gezien. Ze werden na hun fotoshoot meteen door de jonge boerin weggejaagd.

Op de terugweg zag ik dat er tegen onze berg nog steeds een wolk hing,


terwijl de boerderij van de neef van Simone dreigde te verdwijnen in een mistvlaag.


Het huis van de Dierenfluisteraar

Nu weer even een half uurtje mopperend een paar kromme kastdeuren afhangen. Die idiote slaapziekte lijkt plotseling over.

Dagelijks leven in Frankrijk