De zolder van de grange van monsieur B. is ongetwijfeld leeg.
Omdat ik niet zo goed weet hoe quinze ao?ªt is georganiseerd, bel ik vanuit Nederland le Marie want daar weten ze alles.
Allo?
(Dat zegt iedereen in Frankrijk. Dat is niet onbeleefd, maar net zoiets als het pronto van de Italianen. Er is trouwens een hele TV-serie over gemaakt.)
U spreekt met […], mag ik u een vraag stellen over de vide-grenier van 15 augustus?
Welzeker.
Moet ik n?? een plaats reserveren of kan dat ook over drie weken?
Tja, dat weet ik zo gauw niet, eh, dan kunt u beter de Mairie bellen ipv de Maire.
(Hola, heb ik de burgemeester aan de lijn!)
Bent u de burgemeester, vraag ik nog dom.
Zeker, maar de dames zijn even weg, dus ik neem de telefoon op. Hebben wij elkaar al eens ontmoet?
En zo keuvelde ik een kwartier lang met de burgemeester over van alles en nog wat. Ik heb afgesproken, dat we voor Maria Hemelvaart nog langs komen.
Ik moet maar eens een leuk cadeautje verzinnen voor hem. Wil je iets gedaan krijgen, moet je op goede voet met de burgemeester staan, dat is bekend.
Dat kwam zo. Ik fietste gisteren naar mijn werk en bij het Joods Historisch werden de fietsers omgeleid, rechtsaf de a.s. Onderwijzershof in, omdat het fietspad door bouwwerkzaamheden in beslag werd genomen. Toch was er een fietser die met ware doodsverachting de weg opreed, waar de automobilisten de plank altijd al flink intrappen, want de A10 lokt aan het eind. Ik keek om, schrok en beukte tegen een betonnen muurtje, dat een of andere gek midden in de Nieuwe Amstelstraat had gemetseld. PSSST! Lekke band.
De fietsenmaker die vorige keer de fiets had gerepareerd zit 2 minuten verderop en nog een minuut verder is het werk. Die zg fietsenmakerij bestaat uit een stelletjes ongeloofwaardige Surinamers, die de zaak blauw staan te roken. Relax! Relax! Bonnetje? Krijg jij.
Even voor zessen meldde ik me er weer en naar mijn bonnetje werd niet gevraagd. 5 euro. Maar toen ik even goed keek, zag ik dat de geplakte binnenband door het gat van de buitenband stulpte.
Ja dag! Kijk nou! Geen nieuwe buitenband?
Had je niet gezegd, toch?
Ik zei dat ik thuis nog een nieuwe band had en dat zelf wel zou doen, zucht. De jongen dacht dat ik best nog een eindje kon fietsen met die band. Haha, lekkere jongen, ja hoor.
Vandaag heb ik de band erom gelegd. Ik rook het huis opa en oma Schijf weer. Roest en oude fietsband in de Goudenregenstraat. Weer iets anders dan bij oom Frans. Daar ruikt het naar computer.
Hier in huis met zijn gezichtje naar het zuiden knalt hij de pot bijna uit. We hebben hem alweer in een grotere pot gezet. Hij blokkeert zo mooi de weg van Bess naar het terras beneden. Die wil zich immers altijd met alles en iedereen bemoeien. Ze steekt haar kop onder het hek door en jaagt mens en kat de stuipen op het lijf door plotseling een keel op te zetten. Dat vinden we af en toe niet erg, integendeel.
